Παναγιώτης Παπαδόπουλος (Κάιν)
Ξέρω σύντροφε (και βιοκαλλιεργητή) Γιώργο Φούφα πως εκεί κάτω στα Γεράνεια που τόσο αγάπησες και προστάτεψες με τον εθελοντισμό σου, τώρα θρηνείς.Το θαύμα της ζωής που κέντησε η φύση αργά-αργά εκατομμύρια χρόνια, η “ανθρώπινη δραστηριότητα” κατάφερε μέσα σε λίγες ώρες να το ξηλώσει και να το εξαφανίσει!Και για αυτή την μαζική δολοφονία δέντρων,θάμνων και πλασμάτων που είχαν για σπίτι τους τις κορφές,τα ποτάμια,τα μονοπάτια και το δάσος τούτης της πανάρχαιας οροσειράς, το μοναδικό καταστροφικό “ανθρώπινο είδος” μας στον πλανήτη (που δεν του περνά από το θολό του “μυαλό” πως του τελειώνει η ζωή και ο χρόνος στην κλεψύδρα λιγοστεύει πλέον), δεν θα λογοδοτήσει ποτέ! Στις μεγάλες αφύσικες,”οργανωμένες” και ασφυκτικές πόλεις το “είδος μας” (το άσχημο τέρας μας) με τον κατήφορο πού έχει πάρει είναι καταδικασμένο να χαθεί από τον χάρτη.Θα σβήσει νομοτελειακά γιατί έκλεισε με τήν ματωμένη του δράση και την εγκληματική του αδιαφορία τόν κύκλο ζωής όλων των άλλων ειδών γύρω του που δεν γνωρίζανε τα έρημα πως είμαστε ο χειρότερος συγκάτοικος,ο πιό βάρβαρος κακοποιητής που ότι “πιάνει στο χέρι του” το μολύνει και το κάνει στάχτη! Αν και ξέρω πώς δεν φτάνουν τούτη την ώρα αυτά τα λόγια πένθους και αγανάκτησης σύντροφε Γιώργο,θρηνώ και εγώ μαζί σου σαν ακούω μέχρι εδώ τα ουρλιαχτά πόνου που αφήνουν τα αγαπημένα μας δέντρα και πλάσματα καθώς λαμπαδιάζουν και καίγονται για πάντα!!! Σκύβω και φιλώ μαζί σου Γιώργο και συντρόφια μου από την Κορινθία και το Λουτράκι το χώμα που καπνίζει και μας φωνάζει….΄Ελεος…. “άνθρωποι”!!!