Π.Σκουρλέτης (Audio): Κοινός εχθρός ο Μητσοτάκης για μισθωτούς, αυτοαπασχολούμενους, μικρομεσαίους

Posted on 07 Μαΐου, 2020, 11:56 πμ
7 secs

Μεθοδεύουν να πετάξουν εκτός αγοράς τα «κουφάρια», τους αδύναμους κρίκους, ώστε λίγοι και ισχυροί να μοιραστούν την μικρότερη πίτα, δημιουργούνται πλέον όροι κοινής οπτικής μεταξύ μισθωτής εργασίας, αυτοαπασχολούμενων και μικρομεσαίων επιχειρήσεων, έχουν κοινό συμφέρον απέναντι στην εμμονικότητα της κυβέρνησης Μητσοτάκη να μην παρακολουθήσει τους διεθνείς προβληματισμούς, να συνεχίζει σε ό,τι σχεδίαζε πριν την πανδημία, είπε ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρλέτης μιλώντας Στο Κόκκινο και τον Νίκο Σβέρκο. Αναρωτήθηκε εξάλλου για τα όσα συμβαίνουν στην Αγία Παρασκευή, «πού είναι τελικά το “άβατο”; από τα Εξάρχεια το έχουν εξάγει παντού».

Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα πολύ ισχυρό υφεσιακό σοκ για την ελληνική οικονομία, όσες προβλέψεις ακούστηκαν από επίσημα χείλη είναι μάλλον υποδεέστερες των πραγματικών καταστάσεων που θα ζήσουμε το επόμενο διάστημα -και έχουμε ακούσει 4 εκδοχές το τελευταίο δίμηνο: μηδενική ανάπτυξη αρχικά, μετά «μείον τέσσερα και κάτι τοις εκατό», ύστερα «μείον επτά και κάτι», τώρα παραδέχονται ότι θα κινηθεί στο 10% η ύφεση. Προφανώς, είναι καθολική ύφεση, δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά η πολιτική που ακολουθήθηκε από τις πρώτες ημέρες στη χώρα μας -ακριβώς επειδή δεν υιοθέτησε την λογική των οριζόντιων εμπροσθοβαρών μέτρων- φαίνεται ότι έχει λειτουργήσει ως επιταχυντής της ύφεσης, έχει προσθέσει επιπλέον ποσοστιαίες μονάδες, είπε ο κ. Σκουρλέτης.

Δεν είναι λάθος εκτίμηση ή λάθος χειρισμός, όπως σημείωσε, καθώς η πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη εμπεριέχει την αντίληψη για το πώς βλέπει τα πράγματα από εδώ και πέρα, την «ευκαιρία» της ύφεσης για αναδιαρθρώσεις και άλλο τοπίο στην οικονομία. «Κρατούν καύσιμα», δεν δίνουν πόρους για να στηρίξουν τις επιχειρήσεις τώρα, τις θέσεις εργασίας, αυτό δηλαδή που μακροοικονομικά σημαίνει μικρότερη ύφεση. Αφήνουν το πράγμα να δουλέψει ολίγον ανεξέλεγκτα για να πετάξουν εκτός αγοράς τα «κουφάρια», τους αδύναμους κρίκους, ώστε λίγοι και ισχυροί να μοιραστούν την μικρότερη έστω πίτα, δυναμώνοντας όμως την δική τους θέση. Δημιουργούνται έτσι όροι κοινής οπτικής για τα πράγματα μεταξύ του μεγαλύτερου τμήματος της μισθωτής εργασίας και του πελάγους των αυτοαπασχολούμενων και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Έχουν πια κοινό συμφέρον, στο πώς βλέπουν και θα αντιμετωπίσουν την ύφεση που έρχεται. Πέρα από την εμμονικότητα της κυβέρνησης Μητσοτάκη στα όσα νομοθετεί ή σχεδιάζει να νομοθετήσει, παρουσιάζει αδυναμία να παρακολουθήσει τους διεθνείς προβληματισμούς που προέκυψαν από την υγειονομική κρίση. Ό,τι σχεδίαζε και από πριν και είχε αρχίσει να υλοποιεί, στον αναπτυξιακό, τα εργασιακά κτλ., με την ίδια λογική κινείται και τώρα. Το πολιτικό συμπέρασμα της αναγκαιότητας να αντιμετωπιστούν μεγάλες κρίσεις με ουσιαστική, δραστική παρέμβαση του δημόσιου τομέα (στην υγειονομική κρίση, την περιβαλλοντική κρίση, την ύφεση) εδώ δεν υπάρχει.

Στο περιβάλλον με το νέο νομοσχέδιο, συνέχισε ο κ. Σκουρλέτης, είδαμε το ακριβώς αντίθετο: πώς θα πάρουμε εξουσία από το Δημόσιο και θα την δώσουμε σε ιδιώτες εκτιμητές που θα υπηρετούν την λογική των επενδύσεων, αγνοώντας οποιαδήποτε περιβαλλοντική νομοσχεδία. Ουσιαστικά, μας βγάζει εκτός ευρωπαϊκού πλαισίου, είμαστε χώρα που απομακρύνεται από τον μέσο όρο των περιβαλλοντικών νομοθεσιών, κινείται ακάθεκτα στο «όσο το δυνατόν μικρότερο Δημόσιο, αλλά όσο το δυνατόν πιο παρεμβατικό, στην καταστολή, τον έλεγχο, τον αυταρχισμό.

Είναι χαρακτηριστικός ο τρόπος που έγινε «αστυνομικό σίριαλ» η περίπτωση της πλατείας Αγίου Ιωάννου στην Αγία Παρασκευή. Ο κ. Σκουρλέτης σημείωσε ότι την αυτοπειθαρχία των πολιτών μπροστά στον κορωνοϊό η κυβέρνηση Μητσοτάκη την μεταφράζει ως νέου τύπου οργάνωση της κοινωνίας. Κανείς δεν λέει να μην υπάρχουν συστάσεις να τηρούνται τα μέτρα προφύλαξης, αλλά είναι αδιανόητο να αρχίζει ξαφνικά μέσα στον οικιστικό ιστό της πόλης και εκεί η ιστορία για «άβατο», σε μία πλατεία που γεμίζει παιδιά. Τελικά, πού είναι το «άβατο»; Από τα Εξάρχεια το έχουν εξάγει παντού. Είναι επικίνδυνες αντιλήψεις αυτές, αναπαράγονται από τα ΜΜΕ, ίσως προϊδεάζουν για το τύπου κοινωνία σκέφτεται η κυβέρνηση, ότι πρέπει να συνηθίσουμε μία συνεχή παρουσία των δυνάμεων καταστολής.

Όσον αφορά την υπόθεση της Marfin, κατά τον ίδιο, είναι μεν δικαιολογημένη η αναφορά στην επέτειο των 10 ετών, αλλά είναι ακατανόητη η επιχείρηση δημιουργίας κλίματος. Κινδυνεύουμε από κάτι σήμερα; Βεβαίως τιμάμε όπως και τότε τιμήσαμε τους τρεις αδικοχαμένους τραπεζοϋπαλλήλους. Διαχωρίσαμε τα γεγονότα από τους απόλυτα δικαιολογημένους αγώνες. Και θυμίσαμε ότι και τότε πολιτικός προϊστάμενος του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη ήταν ο Μ. Χρυσοχοΐδης που δεν κατάφερε να ανακαλύψει τους πραγματικούς ενόχους. Ελπίζω να μην υποπέσουν και οι τώρα διοικούντες στα τραγελαφικά που τότε είχαμε ακούσει από χείλη υπουργών, ότι η Αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ, ενδεχομένως εμπλέκονται, όπως π.χ. του κ. Πάγκαλου.

Αν έπρεπε κανείς να σκεφτεί και να αναφέρει κάθε χρόνο μία επέτειο με τον πιο επίσημο τρόπο, αυτή θα ήταν του Γρηγορόπουλου, που απετέλεσε σταθμό και συγκλόνισε την Ελλάδα απ` άκρου εις άκρον. Δεν υποτιμώ την αναφορά στην Marfin, ήταν κάτι τραγικό και το θυμόμαστε όλοι. Αλλά πραγματικά δεν μπορούμε να καταλάβουμε και αποδεχθούμε την επιλεκτική ευαισθησία. Πρέπει να την δείχνουμε και σε μία σειρά άλλων περιπτώσεων. Του Τεμπονέρα π.χ. που έπεσε και αυτός θύμα μίας εντελώς διχαστικής λογικής πρακτικής τραμπούκων. Όλα αυτά αποκαλύπτουν την αθέατη πλευρά της πολιτικής προσωπικότητας του Κ. Μητσοτάκη, αυτή που θέλει να κρύψει εμφανιζόμενος ως ένας μετριοπαθής εκσυγχρονιστής που φτάνει ως τα όρια της κεντροαριστεράς. Δεν φαίνεται να είναι αυτή κυρίαρχη πλευρά της πολιτικής του παρουσίας, κατέληξε ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ.

...