-Οι στιγμές είναι πολύ δύσκολες, αλλά η έννοια του γελοίου είναι πολύ παλιά ανθρώπινη υπόθεση. Στη δραματουργία το ανέδειξαν εύστοχα οι αρχαίοι Έλληνες δημιουργοί. Στις μέρες μας τα «παπαγαλάκια» της Δεξιάς στα Μέσα ενημέρωσης επιδίδονται στην κατάχρηση του ευρήματος, καθότι υστερούν στην ουσιαστική αντίκρουση της εποικοδομητικής κριτικής που ασκεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Εποικοδομητικής με την έννοια ότι όταν διαφωνεί με κάποια κυβερνητική απόφαση καταθέτει και αντιπρόταση, αναφέροντας επίσης τις δημοσιονομικές δυνατότητες για την υλοποίησή της


Φυσικά μπορεί να διαφωνήσει κάποιος με τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αυθαιρετεί ή σφάλλει εάν τις εντάσσει -μόνο και μόνο επειδή διατυπώνεται αντίλογος- στο πλαίσιο μιας ανεύθυνης αντιπολίτευσης, η οποία θέτει σε αμφισβήτηση την ενότητα της χώρας σε μια δύσκολη στιγμή. Αντιθέτως, η χώρα και ο λαός χρειάζονται την κατάθεση εναλλακτικών προτάσεων, την παρουσίαση διαφορετικών οπτικών, την εξαγωγή ψύχραιμων συμπερασμάτων από τη σύγκριση με όσα συμβαίνουν σε άλλες χώρες, τον εμπλουτισμό της πολιτικής σκέψης αυτή τη δύσκολη και απαιτητική περίοδο. Η κυβέρνηση, όμως, μοιάζει να έχει ανάγκη από μια αντιπολίτευση – χειροκροτητή, σε αντίθεση με τις πραγματικές ανάγκες του λαού.

Το γελοίο του πράγματος σε ό,τι αφορά στην κριτική που δέχεται ο ΣΥΡΙΖΑ ως προς την αντιπολίτευση που ασκεί, προκύπτει αβίαστα από το πώς η ίδια η κυβέρνηση χειρίζεται πολλές από τις αναγκαιότητες της περιόδου. Ο τομέας της Υγείας είναι χαρακτηριστικός, όταν οι εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία εκλιπαρούν εδώ και βδομάδες για μάσκες και κατάλληλο εξοπλισμό, για να αντιμετωπίσουν τις αυξημένες ανάγκες από τη νοσηλεία των εκατοντάδων ανθρώπων που έχουν μολυνθεί από τον κορονοϊό. Ή όταν ακούμε συνέχεια για προσλήψεις στα νοσοκομεία και την ίδια ώρα γίνεται έκκληση για εθελοντές, ή όταν κυκλοφορεί -για όσους έχουν ανάγκη να το πιστέψουν- ότι δήθεν είναι μικρό το ενδιαφέρον από γιατρούς ώστε να στελεχώσουν το δημόσιο σύστημα υγείας λόγω των χαμηλών αμοιβών! Και η κυβέρνηση αποφεύγει να αναφέρει ότι ακόμη και οι λίγες προσλήψεις που έγιναν, (καθώς ο κύριος όγκος τους διαρκώς έπεται), είναι κυρίως με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και δεν αφορούν μόνιμο προσωπικό. Προφανώς επειδή φοβάται μη «φορτωθεί» αυτό το μόνιμο προσωπικό το σύστημα, ενώ η ίδια θέλει να εκχωρήσει επικερδή τμήματά του στον ιδιωτικό τομέα.

Η συγκεκριμένη επιδίωξη μπορεί να έχει παραμεριστεί εκ των πραγμάτων αυτή την ώρα, αλλά φαίνεται ότι δεν την αφαιρούν από τη «μεταρρυθμιστική» ατζέντα τους τα κυβερνητικά στελέχη. Το αντίθετο, η μεθόδευση με την μίσθωση -και όχι επίταξη- του Κέντρου Αποκατάστασης «Attica», στο οποίο θα στείλουν πρόσθετο ειδικευμένο προσωπικό από το Δημόσιο, δείχνει ότι για άλλη μια φορά κάποιοι εκλαμβάνουν μια κρίση ως ευκαιρία. Ένα νεόδμητο ιδιωτικό θεραπευτήριο που φτιάχτηκε για άλλο σκοπό, εντάσσεται στις υποδομές αντιμετώπισης του κορονοϊού και υποστηρίζεται, ενώ στα δημόσια νοσοκομεία ζητούν διαρκώς προσωπικό και εξοπλισμό.

Καθώς, όμως, συμβαίνουν αυτά, η πλειονότητα του κόσμου αναγνωρίζει ηθικά τον αγώνα που δίνει το δημόσιο σύστημα υγείας και οι άνθρωποί του για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Πάει όμως ακόμη πιο πέρα, καταλαβαίνοντας ότι το  δημόσιο σύστημα αποτελεί τη μόνη και ουσιαστική εγγύηση για την προστασία της δημόσιας υγείας. Αυτό το αβίαστο συμπέρασμα θα το βρει μπροστά της η ΝΔ και η κυβέρνησή της το ξέρει πολύ καλά. Και προφανώς το λαμβάνει υπόψη της για το πώς χειρίζεται τα πράγματα από τώρα, καθώς η εν κρυπτώ δημιουργία τετελεσμένων στις δύσκολες στιγμές είναι ό,τι καλύτερο για να υλοποιηθεί μια πολιτική που εκτιμάται ότι θα συναντήσει την αντίδραση της πλειοψηφίας της κοινωνίας.

Αυτός είναι και ένας από τους λόγους του κυβερνητικού αφηγήματος που υιοθετεί και προβάλει μια μεγάλη μερίδα ΜΜΕ, περί δημαγωγικής και ανεύθυνης αντιπολίτευσης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί, η κυβέρνηση δυσκολεύεται να υπηρετήσει την προοπτική των ΣΔΙΤ στην Υγεία, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ – υπό το καθεστώς της αναστολής του Συμφώνου Σταθερότητας και με το δεδομένο των 37 δισ. ευρώ που άφησε στα ταμεία του κράτους – προτείνει:

  • Πλήρη εξοπλισμό όλων των μονάδων του ΕΣΥ με τα απαραίτητα υλικά
  • Επαναπροκήρυξη των 4.000 θέσεων που είχε προκηρύξει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ (3.000 νοσηλευτές και 1000 γιατροί) και ακυρώθηκαν από την κυβέρνηση της ΝΔ
  • Επιτάχυνση της ανάληψης των καθηκόντων των 2.000 νοσηλευτών που, ενώ έχουν ανακοινωθεί, δεν έχουν ακόμη αναλάβει υπηρεσία
  • Ενσωμάτωση όλων των δημόσιων δομών υγείας, δηλαδή των Κέντρων Υγείας αστικού και αγροτικού τύπου, των περιφερειακών ιατρείων και των ΤΟΜΥ στον συνολικό σχεδιασμό του υπουργείου Υγείας
  • Αύξηση των κρεβατιών στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας

Είναι φανερό στον καθένα ότι η περίοδος που διανύουμε μπορεί να κρίνεται καθημερινά από τους πολίτες, αλλά η συνολική αποτίμηση θα γίνει αργότερα. Και τότε, κάποια ζητήματα που σήμερα μοιάζει να έχουν σημασία θα ξεχαστούν, ενώ άλλα θα συγκεντρώσουν πολύ μεγαλύτερη προσοχή, απ’ ότι τώρα. Είναι σίγουρο και ότι θα κριθούν όλοι και όλα. Για παράδειγμα, η στήριξη του δημόσιου συστήματος υγείας θα αξιολογηθεί και σε σχέση με τις εξελίξεις στο μέτωπο του κορονοϊού. Θα αντιμετωπιστεί πλήρως ή θα υπάρχει το ενδεχόμενο επανεμφάνισης; Ποιο θα είναι το τελικό κόστος σε ζωές; Ποια μέθοδος θα αποδειχθεί καλύτερη; Μπορούσε να γίνει κάτι περισσότερο και δεν έγινε; Αυτά και άλλα πολλά θα συζητηθούν. Και όσοι βιάζονται σήμερα να «χαρίσουν» στην κυβέρνηση το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού, επειδή οι περισσότεροι πολίτες συμφωνούν στις δημοσκοπήσεις με τα περιοριστικά μέτρα, μπορεί να βρεθούν μπροστά σε μεγάλες και οδυνηρές εκπλήξεις όταν αυτός ο λαός θα αξιολογήσει ζητήματα όπως η λειτουργία και η υποστήριξη του ΕΣΥ στα δύσκολα.