Andrew Gawthorpe: Η απόφαση του Τραμπ να μειώσει την χρηματοδότηση του Π.Ο.Υ. αποτελεί πράξη διεθνούς βανδαλισμού

Posted on 15 Απριλίου, 2020, 8:32 μμ
8 secs

Andrew Gawthorpe: Η απόφαση του Τραμπ να μειώσει την χρηματοδότηση του Π.Ο.Υ. αποτελεί πράξη διεθνούς βανδαλισμούΣε μια παρωδία του αυτοκαταστροφικού εθνικισμού, ο Ντόναλντ Τραμπ αποφάσισε ότι εν μέσω μίας άνευ προηγουμένου παγκόσμιας κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία, ήταν η τέλεια στιγμή για να αποσύρει την αμερικανική χρηματοδότηση από τον οργανισμό του οποίου η δουλειά είναι να καταπολεμήσει τις παγκόσμιες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης για την υγεία. Η απόφασή του να αναστείλει τις συνεισφορές του στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας είναι μια εξαιρετική πράξη ηθικής παραίτησης και διεθνούς βανδαλισμού σε μια εποχή που ο κόσμος πρέπει απεγνωσμένα να βρει μέσα συνεργασίας για να καταπολεμήσει μια άνευ προηγουμένου παγκόσμια απειλή.

Τα παγκόσμια προβλήματα απαιτούν παγκόσμιες λύσεις. Το Covid-19 δεν σέβεται τα σύνορα – ακόμη και κλειστά – και η συνεχής μετάδοσή του οπουδήποτε αποτελεί απειλή για την υγεία παντού. Βρισκόμαστε ακόμη στην πρώτη φάση της κρίσης, στην οποία οι χώρες επικεντρώνονται κυρίως στη συγκράτηση του αρχικού κύματος των εσωτερικών εστιών. Εάν αυτές οι προσπάθειες δεν είναι μάταιες, θα χρειαστεί εντατική διεθνής συνεργασία για να αποκτήσουν εμπειρογνωμοσύνη και πόρους στο σημείο που χρειάζονται περισσότερο – ειδικά καθώς η ασθένεια ριζώνεται σε φτωχές χώρες του Παγκόσμιου Νότου.

Ο ΠΟΥ είναι ο μόνος οργανισμός στον κόσμο με το δίκτυο και την τεχνογνωσία που εκτελεί αποτελεσματικά αυτό το έργο. Και υπάρχει άφθονο προηγούμενο από τον οργανισμό να αποφέρει αποτελέσματα ακόμη και εν μέσω γεωπολιτικών συγκρούσεων και εντάσεων μεταξύ των κορυφαίων χωρών του κόσμου. Στη δεκαετία του 1960 και του ’70, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Σοβιετική Ένωση συνεργάστηκαν για να παράσχουν στον ΠΟΥ τους πόρους που χρειαζόταν για την εξάλειψη της ευλογιάς, μια ασθένεια που πλήττει περίπου 50 εκατομμύρια ανθρώπους ετησίως στις αρχές της δεκαετίας του 1950 αλλά που δεν απειλεί από το 1977 την ανθρωπότητα.
Διαφήμιση

Η ευλογιά ήταν μια πολύ διαφορετική ασθένεια από τον Covid-19, αλλά η επιτυχής εξάλειψη της δείχνει τι μπορούν να επιτύχουν οι διεθνείς οργανισμοί όταν οι κυβερνήσεις αποφασίσουν να αφήσουν στην άκρη τις γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις και τις μικροαστικές πολιτικές για να λύσουν ένα πρόβλημα που τους απειλεί όλους. Για την πλουσιότερη χώρα του κόσμου που αποφασίζει να χρησιμοποιήσει τη δύναμη, τον πλούτο και την επιρροή της για να υπονομεύσει ενεργά και όχι για να υποστηρίξει τέτοιες προσπάθειες, αυτό αποτελεί μια πράξη ηθικής τύφλωσης με λίγους παραλληλισμούς στην πρόσφατη αμερικανική διπλωματία.

Η έλλειψη διεθνούς συνεργασίας για την καταπολέμηση της Covid-19 επαναλαμβάνει τα λάθη της Μεγάλης Ύφεσης, όταν πολλές χώρες έθεσαν φραγμούς στο εμπόριο σε μια εσφαλμένη προσπάθεια να προστατεύσουν τις οικονομίες τους. Το αποτέλεσμα ήταν μια ακόμη μεγαλύτερη οικονομική καταστροφή για όλους και κατάρρευση της διεθνούς εμπιστοσύνης. Συγκριτικά, η διεθνής απάντηση στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 ήταν συντονισμένη και αποτελεσματική, μειώνοντας τον αντίκτυπο του οικονομικού σοκ. Σήμερα ο κόσμος αντιμετωπίζει μια οικονομική κρίση που μπορεί να ανταγωνιστεί τη Μεγάλη Ύφεση και μια παγκόσμια κρίση υγείας που δεν συγκρίνεται με οτιδήποτε στην σύγχρονη ιστορία της παγκοσμιοποίησης και η απάντησή του μοιάζει πολύ περισσότερο με αυτή της δεκαετίας του 1930 παρά με αυτή του 2008.

Το γεγονός ότι οι αποφάσεις του Τραμπ καθοδηγούνται ξεκάθαρα από τα μικρά εγχώρια πολιτικά του προβλήματα υποδηλώνει ότι ο κόσμος δεν πρέπει να στραφεί στην Ουάσινγκτον για να ηγηθεί της προσπάθειας. Ο Τραμπ κατηγορεί τώρα τον ΠΟΥ ότι δεν ήταν αρκετά επικριτικός για την μη έγκαιρη ανταπόκριση της Κίνας στον ιό, αλλά ο ίδιος επαίνεσε τη συνεργασία της Κίνας με τον ΠΟΥ και επαίνεσε χωριστά το Πεκίνο μόλις πρόσφατα στα τέλη Μαρτίου – προτού αρχίσει να παίρνει την κάτω βόλτα στις στις δημοσκοπήσεις και να χρειαστεί τρόπους τρόπους να εξηγήσει τις δικές του αποτυχίες. Ένας πρόεδρος που χρησιμοποίησε μια καθημερινή ενημέρωση για τη δημόσια υγεία για να δείξει ένα βίντεο προπαγάνδας που επαινεί τη δική του απάντηση στην ασθένεια δεν είναι αυτός που σκέφτεται με τους οραματιστικούς παγκόσμιους όρους που απαιτούνται για την αντιμετώπιση αυτής της κρίσης.

Η ιστορία μας διδάσκει ότι το είδος της συλλογικής δράσης που απαιτείται για την αντιμετώπιση αυτής της κρίσης δεν θα εμφανιστεί αυθόρμητα – αλλά θα οικοδομηθεί οδυνηρά, βήμα προς βήμα, από χώρες που εμπιστεύονται η μία την άλλη και μπορούν να κοιτάξουν πέρα ​​από τα άμεσα συμφέροντά τους. Απαιτείται συχνά ένας πρωτοπόρος που να είναι πρόθυμος να αναλάβει τον κίνδυνο να ενεργήσει πρώτος και να φέρει τους άλλους μαζί. Προηγούμενοι πρόεδροι συνειδητοποίησαν ότι η μεγάλη δύναμη της Αμερικής είναι μεγάλη ευθύνη, και συχνά ανυψώθηκαν σε στιγμές σαν αυτές – ή τουλάχιστον προσπάθησαν να το κάνουν.

Ωστόσο, ο σημερινός κάτοικος του Λευκού Οίκου έχει περάσει ολόκληρη τη θητεία του καίγοντας διεθνείς συνεργασίες, καταστρέφοντας τη φήμη της Αμερικής ως υπεύθυνου και αξιόπιστου παράγοντα στις παγκόσμιες υποθέσεις και καθιστώντας σαφές ότι δεν έχει κανένα συμφέρον να αποδεχθεί την ευθύνη που απορρέει από το να είναι ο ηγέτης της πλουσιότερης και με την μεγαλύτερη επιρροή χώρας στον κόσμο. Θέλει να κάνει την Αμερική «μεγάλη», αλλά η αντίληψή του για το μεγαλείο δεν θα μπορούσε να αναγνωριστεί από κανέναν μεταπολεμικό πρόεδρο. Εάν ο διεθνής βανδαλισμός είναι το μόνο που έχει να προσφέρει ενόψει της μεγαλύτερης παγκόσμιας κρίσης μιας γενιάς, τότε και ο κόσμος που ζούμε μπορεί να είναι και αυτός σύντομα το ίδιο βάνδαλος.

Μετάφραση: independentnews.gr

ΠΗΓΗ: Guardian


*Ο Andy Gawthorpe είναι ιστορικός των Ηνωμένων Πολιτειών στο Πανεπιστήμιο Leiden της Ολλανδίας

...