EDITORIAL INDE: Τρία γράμματα ξαναφωτίζουν…

ΕΑΜ

Posted on 30 Σεπτεμβρίου, 2020, 9:56 πμ
2 secs

Συμπληρώθηκαν πριν από λίγες μέρες 69 χρόνια από την ίδρυση του ΕΑΜ. Ήταν 27 Σεπτεμβρίου του 1941 όταν οι αντιπρόσωποι του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, του Σοσιαλιστικού Κόμματος, της Ένωσης Λαϊκής Δημοκρατίας και του Αγροτικού Κόμματος υπέγραψαν το ιδρυτικό κείμενο του ΕΑΜ, κάνοντας το πρώτο βήμα για την ανάπτυξη μιας πολύμορφης, συλλογικής, πανελλαδικά οργανωμένης δράσης ενεργού αντίστασης ενάντια στις κατοχικές δυνάμεις και στις ντόπιες κυβερνήσεις συνεργατών.

Στην μπροσούρα “Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ” καθορίζονται με σαφήνεια οι σκοποί του ΕΑΜ: Πρωταρχικός σκοπός είναι «η καθημερινή πάλη για να μην τσακιστεί ο λαός κάτω από την πείνα, την αρρώστια και τις υλικές στερήσεις». Επιπλέον, «η μη εξυπηρέτηση των πολεμικών σκοπών του κατακτητή με τη δική μας εργασία και με τα δικά μας υλικά (…) η απάντηση στη βία με βία, ο ένοπλος αγώνας και η τελική ένοπλη εξέγερση».

Ενώ ξεχωρίζει και ο πλούτος των μορφών αγώνα που προτάσσονται: Από την αποφυγή οποιασδήποτε βοήθειας προς τις κατοχικές δυνάμεις, την άρνηση οποιασδήποτε συναλλαγής, το στιγματισμό των μαυραγοριτών και των χαφιέδων, την εμψύχωση των ηττοπαθών μέχρι τη συμμετοχή σε απεργίες, την άρνηση των αγροτών να παραδώσουν τα προϊόντα τους, την καταστροφή των συγκοινωνιακών και υλικών μέσων των κατοχικών δυνάμεων και τέλος «ως τη μαζική ένοπλη αντίσταση».

Η πολιτική και η δράση τον ΕΑΜ εμπνέει χιλιάδες ανθρώπους, στρατεύοντάς τους σε μια συλλογική υπόθεση. Η πρώτη μαζική αντιστασιακή εκδήλωση δεν αργεί: Τον Δεκέμβρη του 1942 μαθητές, φοιτητές και εργαζόμενοι πραγματοποιούν απεργία και διαδήλωση στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας. Τα κεντρικά αιτήματα είναι το επισιτιστικό αλλά και το ζήτημα των λαϊκών ελευθεριών, η αντίθεση στις συλλήψεις, τις διώξεις, τις εκτελέσεις.

Η πρωτόγνωρη δράση του ΕΑΜ καθόλη τη διάρκεια της κατοχής, ταυτόχρονα με τη συγκρότηση του ΕΛΑΣ, αδυνάτισε την εξουσία του κατοχικού καθεστώτος και οδήγησε στην απελευθέρωση μεγάλων τμημάτων της χώρας, στα οποία ο καταρρέων κρατικός μηχανισμός αντικαταστάθηκε με νέες δομές αυτοδιαχείρισης και αυτοοργάνωσης. Η εμπειρία του «εαμικού φαινομένου» με τη ριζοσπαστικοποίηση που επέφερε στις συνειδήσεις ευρύτατων τμημάτων της ελληνικής κοινωνίας χαράχτηκε βαθιά στη συλλογική μνήμη, διατηρώντας ζωντανό το όραμα για μια άλλου τύπου κοινωνική οργάνωση παρά την ήττα και τις μετεμφυλιακές διώξεις.

Επίκαιρη όσο ποτέ τούτη η επέτειος

Για όλες τις αντίστοιχες επετείους συνηθίζουμε να λέμε ότι είναι επίκαιρες όσο ποτέ, ίσως λίγο μεγαλόστομα. Φέτος, όμως, μοιάζει να είναι έτσι. Τώρα που οι αγώνες και η αλληλεγγύη είναι μονόδρομος εν μέσω της υγειονομικής κρίσης, της φτωχοποίησης και της επέλασης τόσο των νεοφιλελεύθερων όσο και των μισαλλόδοξων, ξενοφοβικών, ακροδεξιών δυνάμεων.

Επίκαιρη τούτη την επέτειο την καθιστά πάνω απ’ όλα η επικείμενη απόφαση για τη δίκη της Χρυσής Αυγής. Το «Δεν είναι αθώοι» είναι καθήκον όλων να ακουστεί δυνατά. Στις 7 Οκτωβρίου πρέπει να ανακοινωθεί η απόφαση για συνολική καταδίκη των ταγμάτων εφόδου και της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής, των δολοφόνων, των επιγόνων των συνεργατών των ναζί και των νοσταλγών του ναζισμού.

Το ΕΑΜ είναι επίκαιρο τούτες τις μέρες που η υγειονομική κρίση και οι συνέπειές της πλήττουν την υφήλιο. Η αλληλεγγύη και η ανθρωπιά πρέπει να κυριαρχήσουν μέσα στις σκληρές συνθήκες που διαμορφώνονται.

Όσο για μας εδώ, που μια νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση με περισσή αναλγησία προτάσσει την ατομική ευθύνη και συστήνει αυτοπροστασία, η κοινωνική αντίσταση είναι ο μόνος δρόμος. Απέναντι στην ολιγωρία για τη δημόσια υγεία, για τα σχολεία, για τα μέσα μεταφοράς, για την προστασία της εργασίας.

Και μην ξεχνάμε πως θέλει πολλή δουλειά η απομόνωση της απανθρωπιάς και της ξενοφοβίας των Καμμένων Βούρλων. Είναι καθήκον όλων να αντιτάξουμε φωνές και δράσεις αλληλεγγύης. Καθήκον να μιλήσουμε για την ειρήνη, αλλά και για τον ιμπεριαλισμό (ξεχασμένη λέξη) που σπέρνει πολέμους και ξεσπιτώνει ανθρώπους. Καθήκον να φωνάξουμε ότι στον καπιταλισμό όλοι οι εργάτες και οι εργάτριες, οι φτωχοί αυτού του κόσμου είναι ξένοι.

Πώς η διογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια θα πάρει  αριστερό πρόσημο;

Η λαϊκή δυσαρέσκεια είναι καθήκον των επιγόνων του ΕΑΜ να πάρει προοδευτικό αριστερό πρόσημο, κάτι που όλοι και όλες γνωρίζουμε ιστορικά ότι δεν συμβαίνει αυτόματα και μηχανικά. Απαιτεί ξεκάθαρη ιδεολογική τοποθέτηση, διατύπωση σαφών πολιτικών προταγμάτων, αλλά και συνεχή και ηχηρή παρουσία στους κοινωνικούς αγώνες.

Ο δρόμος της αλληλεγγύης, του δίκιου και της αντίστασης στον εκφασισμό της κοινωνίας είναι ανηφορικός, αλλά η Αριστερά δεν έχει άλλη επιλογή παρά να τον διαβεί.

Αφιερωμένο στους “Καπετάν Αθάνατους” από τη Σπορά τους, με τον σεβασμό και την ταπεινότητα του πολεμιστή.
IntependentNews.gr

Cooperativa Aurora

...