Δημήτρης Βίτσας, άρθρο για το Independent News/ Ουκρανία: για την έξοδο από τον λαβύρινθο του πολέμου

0
2897

Η εισβολή της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας είναι η τραγική κορύφωση μιας κρίσης που σιγόβραζε για σχεδόν μία δεκαετία. Το 2014-2015, μετά την πρώτη ένοπλη σύγκρουση στο Ντονμπάς, υπογράφηκαν οι λεγόμενες Συμφωνίες του Μινσκ με στόχο την ειρήνευση μεταξύ των στρατιωτικών δυνάμεων της Ουκρανίας και των ρωσόφωνων αυτονομιστών του Ντονέτσκ-Λουγκάνσκ. Η πρώτη Συμφωνία (πρωτόκολλο) δεν πέτυχε μια διαρκή κατάπαυση του πυρός και κατέρρευσε τον Γενάρη του 2015.

Ακολούθησε η δεύτερη Συμφωνία του Μινσκ, η οποία προέβλεπε, συνοπτικά: 1. Κατάπαυση του πυρός κατά μήκος της γραμμής επαφής των δύο αντιμαχόμενων. 2. Απομάκρυνση του βαρέως οπλισμού από την πρώτη γραμμή. 3. Απελευθέρωση των αιχμαλώτων. 4. Συνταγματική αλλαγή στην Ουκρανία που θα απέδιδε κάποιου είδους αυτονομία σε ορισμένες περιοχές του Ντονμπάς, εντός της Ουκρανίας και θα επέστρεφε τον έλεγχο των συνόρων στην επίσημη ουκρανική κυβέρνηση.

Εν τούτοις, οι Συμφωνίες του Μινσκ δεν τηρήθηκαν πλήρως και μολονότι οι έντονες μάχες είχαν σταματήσει, οι εχθροπραξίες ποτέ δεν έπαψαν εντελώς από το 2015. Με αυτό το πρόσχημα, μεταξύ άλλων, η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου.

Από την άποψη του Διεθνούς Δικαίου δεν υπάρχει καμία αμφιβολία: ο πόλεμος της Ρωσίας είναι επιθετικός και παράνομος, παραβιάζει κατάφορα τον Χάρτη του ΟΗΕ και το διεθνές δίκαιο του πολέμου. Γι’ αυτό είναι καταδικαστέος ανεπιφύλακτα. Οφείλουμε, συγχρόνως, να σημειώσουμε ότι η ρωσική επίθεση και εισβολή είναι το τελευταίο πλήγμα στο κύρος του διεθνούς δικαίου που είχε ήδη χτυπηθεί βάναυσα από τις αλλεπάλληλες «ανθρωπιστικές επεμβάσεις» της Δύσης τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Αποδεικνύεται, λοιπόν, ότι το Διεθνές Δίκαιο δεν είναι πολυτέλεια και ρομαντισμός, αλλά το θεμέλιο της διεθνούς τάξης και ειρήνης. Πάντα ήταν και πάντα θα είναι. Ο Χάρτης του ΟΗΕ δεν είναι ένα κείμενο με ευχολόγια που μπορεί να αγνοείται από τον εκάστοτε ισχυρό χωρίς συνέπειες, αλλά ο πυρήνας της διεθνούς νομιμότητας μετά τον Β’ ΠΠ. Αυτό αρκετοί (και στην Δύση) το είχαν ξεχάσει. Ας το ξαναθυμηθούν έστω και τώρα.

Τι πρέπει και τι θα μπορούσε να γίνει τώρα; Δυστυχώς, η Ευρώπη αποδεικνύεται για μία ακόμα φορά τραγικά λίγη και μικρότερη των περιστάσεων. Σέρνεται πίσω από τις εξελίξεις και γίνεται έρμαιο αλλότριων σχεδιασμών που τελικά βλάπτουν και την ίδια, αδυνατώντας να συμφωνήσει και να εφαρμόσει μια δική της, αυτόνομη στρατηγική για την ειρήνη και την ασφάλεια στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Αυτό είναι εντυπωσιακό, αν σκεφτεί κανείς ότι ο ιστορικός λόγος ύπαρξης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης δεν ήταν άλλος από την Ευρωπαϊκή Ειρήνη.

Η ΕΕ οφείλει να βγει μπροστά με δυναμικές διπλωματικές πρωτοβουλίες και έχει τα μέσα να το κάνει, αλλά όχι την πολιτική βούληση.  Να επιμείνει σε ένα ρεαλιστικό σχέδιο ειρήνευσης με ευρωπαϊκή σφραγίδα που θα ξεκινά, οπωσδήποτε, με την άμεση και άνευ όρων κατάπαυση του πυρός, πρωτίστως από την πλευρά του επιτιθέμενου που είναι η Ρωσία. Το πλάνο αυτό θα μπορούσε να βασίζεται στην αναγέννηση και επικαιροποίηση του πλαισίου των Συμφωνιών του Μινσκ και να έχει, χονδρικά, τους εξής άξονες:

  1. Αποχώρηση όλων των ρωσικών στρατευμάτων από το ουκρανικό έδαφος υπό την επίβλεψη του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη.
  2. Διεθνής εγγύηση της εδαφικής ακεραιότητας και της κυριαρχίας της Ουκρανίας στο σύνολο του εδάφους της (το status της Κριμαίας είναι, de facto, μια ειδική περίπτωση που πρέπει να εξεταστεί ξεχωριστά).
  3. Αυτονομία στις περιοχές του Ντονμπάς κατά τα προβλεπόμενα στο Μινσκ, εντός όμως της κρατικής οντότητας της Ουκρανίας.
  4. Σε αντάλλαγμα της διεθνούς εγγύησης της εδαφικής ακεραιότητας και αυτοδιάθεσης της Ουκρανίας, συνταγματική δέσμευση ότι η χώρα αυτή δεν θα ενταχθεί σε στρατιωτικό συνασπισμό -δηλαδή, στο ΝΑΤΟ.
  5. Η ΕΕ, εάν θέλει να είναι αξιόπιστη και να μην περιορίζεται σε ωραία λόγια για την γενναιότητα των Ουκρανών, να ξεκινήσει αμέσως τις διαδικασίες για τη σύνδεση της Ουκρανίας με το μπλοκ, ιδίως με την παροχή αναπτυξιακής βοήθειας και ευνοϊκών επενδυτικών συμφωνιών, αλλά και ενός μεγάλου πακέτου για την ανοικοδόμηση της χώρας μετά τον πόλεμο. Μια τέτοια σύνδεση δεν είναι ταυτόσημη της ένταξης στην ΕΕ που είναι χρονοβόρα και δεν θα βοηθούσε άμεσα την Ουκρανία. Πρέπει, όμως, η προοπτική της ένταξης, έστω μακροπρόθεσμης, να είναι σαφής και νομικά δεσμευτική για την ΕΕ. Όχι μόνο ως θετικό κίνητρο για την ειρήνη, αλλά και ως μέσο εμπέδωσης της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου στην ίδια την Ουκρανία.

    ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

    Ακολουθήστε μας στο Google News με ένα “κλίκ εδώ” 



    #independent news greece
    ————————————————————————–
    ”ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ” ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ INDEPENDENT NEWS GREECE ΣΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ GOOGLE PLAY ΠΑΤΏΝΤΑΣ ΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ
    GOOGLE PLAY ΕΦΑΡΜΟΓΗ ANDROID
    —————————————————-
    Ακολουθήστε μας στο Google News
    ————————————————————————–
    Επικοινωνία: Στείλτε μας τα σχόλια και τις απόψεις σας
    info@independentnews.gr
    info.independentnews@gmail.com
    ————————————————————————–
    Ακολουθήστε μας από τις πιο κάτω σελίδες
    ——————————————————
    ————————————————————————–
    Ακολουθήστε το κανάλι μας στο Υοutube
    ———————————————————————–
    Ιστοσελίδα: https://independentnews.gr

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here