O Τάκης Κατσαρός καλεσμένος του δημοσιογράφου Ανδρέα Πετρόπουλου, στη φιλόξενη συχνότητα του ρ/σ “Κόκκινο 105,5”, με αφορμή την αναφορά του πρωθυπουργού σε απόψεις που διατύπωσε με αφορμή την υπόθεση Λιγνάδη.
Ο Τάκης Κατσαρός, απαντώντας στα σχετικά ερωτήματα,  ότι ο πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης, παρασυρμένος από κακούς πληροφοριοδότες, τόνισε πως ο πρωθυπουργός του καταλόγισε, πώς τάχα είναι  εκφραστής μιας “τρίτης σχολής”  σκέψης μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ,  που πιστεύει ότι το κίνημα “me too” είναι φιάσκο!
“Αυτός είναι ένας αυταπόδεικτα λαθεμένος  ισχυρισμός που διαστρεβλώνει τις απόψεις μου. Δεν λέω συκοφαντικός δεν θέλω να χρησιμοποιήσω τέτοιες εκφράσεις στη “Λαϊκή απογευματινή” εκπομπή του “Κόκκινου”, είπε χαριτολογώντας.
Και συνέχισε:
” Άλλωστε,  είμαστε  και “παλιά γκαρσόνια”, όπως έλεγε το ωραίο τραγούδι που ακούστηκε πριν και  δεν θέλω να συζητήσουμε χρησιμοποιώντας υψηλούς τόνους.  Νομίζω ότι ήτανε μία λάθος πληροφόρηση του πρωθυπουργού. Κάποιος συνεργάτης του τον “κρέμασε” και για αυτό στην απαντητική  δήλωση που έκανα   μιλάω κάπου για κακό “πληροφοριοδότη”, την αξιοπιστία του οποίου πρέπει να ελέγξει ο πρωθυπουργός.
Πριν από δύο μόλις μέρες δημοσίευσα στην Αυγή άρθρο για το κίνημα “me too”,   το οποίο όποιος το διαβάσει αντιλαμβάνεται πάρα πολύ καλά τι εννοώ.  Βεβαίως,  στηρίζω με όλες μου τις δυνάμεις το κίνημα αυτό που δρά απελευθερωτικά και λυτρωτικά στην Ελληνική κοινωνία και με πολύ μεγάλο ψυχικό κόστος  και ταλαιπωρίες από εδώ και πέρα για  αυτόν τον κόσμο.  που θα υφίσταται όλον αυτό τον οχετό, ότι είναι “επαγγελματίες ομοφυλόφιλοι” όπως είπε ο απίστευτος Κούγιας.
Για αυτό δεν με αγγίζει ο ισχυρισμός του πρωθυπουργού.  Δεν υπάρχει καμία τέτοια “σχολή” ή  γραμμή μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ.  Νομίζω ότι είναι στη σφαίρα του απίθανου να βρει κάποιος στο ΣΥΡΙΖΑ έναν φίλο, ένα μέλος έναν ο, τιδήποτε που να είναι εναντίον αυτού του κινήματος.
Το ίδιο, για να  λέμε την αλήθεια,  συμβαίνει  με όλες τις δυνάμεις του δημοκρατικού  τόξου. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει δημοκρατικός άνθρωπος μέσα στη Νέα Δημοκρατία  ή στα άλλα κόμματα ο οποίος δεν επιθυμεί  να δικαιωθούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι.
Αυτή ήταν το πρώτη κατηγορία. Η δεύτερη ήταν αυτό που δήθεν   έγραψα για τον Λιγνάδη ότι πήγε  στο Εθνικό μόνο και μόνο για να μετονομάσει μια αίθουσα του ΡΕΞ σε “Ελένη Παπαδάκη “. Όμως, στο άρθρο μου  ανσφερθηκα σε μία πλευρά από τη δράση του Λιγνάδη στο Εθνικό Θέατρο και μάλιστα στο συγκεκριμένο άρθρο γράφω “συν τοις άλλοις”,  δηλαδή,  έκανε και αυτό μαζί με διάφορα άλλα. Συνεπώς,  δεν μπορεί εξ αυτού να σταθεί  ένας τέτοιος υπαινιγμός. Δηλαδή, τι ήθελε να πεί ο κ. Μητσοτάκης,  ότι εγώ ηθελα να αθωώσω  τον  Λιγνάδη για όλα  τα υπόλοιπα που διέπρσξε;   Επειδή επέλεξα  στο άρθρο μου να αναδείξω  κυρίως αυτή την πτυχή;
Μα,  είναι αλήθεια  ότι  αυτή ήταν μία από τις πρώτες του ενέργειες  όταν πήγε στο Εθνικό.  Στο οποίο πρέπει να θυμίσουμε ότι πήγε όταν ακυρώθηκε από την κυρία Μενδώνη ο διαγωνισμός της κυρίας Ζορμπά. που ήταν σε εξέλιξη για να διοριστεί ο “εκλεκτός” κ. Λιγνάδης.
Η  ίδια η κυρία Μενδώνη είδατε ότι προσπάθησε πριν τρεις τέσσερις μέρες να πει, ότι δεν τον γνώριζε και κάποιος άλλος της τον έφερε. Ποιος;
 Έχει αρχίσει ένα παιχνίδι χρεώσεων-πιστώσεων μεταξύ Μητσοτάκη και Μενδώνη. Θα δούμε τελικά τι θα βγάλει ο λογαριασμός. Τη διατηρεί τελικά στη θέση της  την Μενδώνη ο κ. Μητσοτάκης και κάνει ένα δώρο στη φίλη μου την κυρία Αναγνωστοπούλου. Όπως, ακριβώς κάνει δώρο και σε εμάς  στον τομέα της Παιδείας με την κυρία Κεραμέως.  Σε αυτούς τους τομείς και σε μερικούς σκομη του κυβερνητικού έργου,  είναι σαν αυτό που λέμε,  ότι ο ΣΥΡΙΖΑ “κλέβει εκκλησίες”.
Εγώ το μόνο που θέλω να πω είναι ότι η Ελένη Παπαδάκη η ηθοποιός ηταν μία γυναίκα με αμφιλεγόμενη τουλάχιστον δράση την περίοδο της Κατοχής.  Επί 76 χρόνια δεν είχε κινηθεί μια  τέτοια υπόθεση αποκατάστασής της,   γιατί  ήταν φανερό ότι θα  διχάζονταν  κάθετα  ο πνευματικός και ο καλλιτεχνικός κόσμος. Δεν το τόλμησαν κυβερνήσεις.  όχι της Μεταπολίτευσης, αλλά ούτε καν οι εμφυλιακές ή μετεμφυλιακές κυβερνήσεις.
Η άγρια δολοφονία της Παπαδάκη έχει καταδικαστεί από όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς και από τον ίδιο τον  Ζαχαριάδη.
Ήταν ένα έγκλημα το οποίο δυστυχώς συνέβη και το χρεώνεται ο δικός μας ο χώρος Όμως, ο δικός μας ο χώρος έχει τοποθετηθεί απέναντι σε αυτά τα ζητήματα και  για την άγρια δολοφονία της,  που συνέβη μέσα στο κλίμα τότε των Δεκεμβριανών Αλλά από κει και πέρα αυτό δεν σημαίνει ότι η συγκεκριμένη ηθοποιός  δεν είχε μία δράση μέσα στην κατοχή για την οποία έγραφαν τότε οι παράνομες εφημερίδες της δεξιάς στην κατοχή,  στηλιτεύοντας τη δράση της.
Σε θεσμικό επίπεδο, το μόνο που έχουμε – εγώ τουλάχιστον δεν γνωρίζω κάτι άλλο- είναι η διαγραφή της τον Οκτώβριο του 1944 ομόφωνα,  ή, σίγουρα με τεράστια πλειοψηφία από το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών. Για αυτό άλλωστε  το ΣΕΗ ήταν ο φορέας που με ανακοίνωσή του επέκρινε το Λιγνάδη όταν έκανε αυτή τη μετονομασία στο Rex.
Τα τελευταία χρόνια είχε διαμορφωθεί ένα κλίμα  για την υπόθεση Παπαδάκη. Στα πλαίσια    μιας αναθεωρητικής ιστοριογραφίας έχουν “μαρκάρει”  όλα τα σημεία της λεγόμενης ηγεμονίας  της Αριστεράς και πότε βγάζουν στη δημοσιότητα ένα γεγονός το οποίο είναι προς ψόγον της Αριστεράς, όπως για την Παπαδάκη και άλλοτε άλλα που νομίζουν πως είναι προς δικό τους έπαινο.
Όπως αυτό που έκανε τις προάλλες ο Μητσοτάκης με την αναφορά του στη Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη και στην πρωτοπόρα δράση της για τη  μόρφωση  των νέων ανθρώπων. Ο  ίδιος  που πριν από κάποιο καιρό έλεγε ότι δεν  ενδιαφέρει έναν 17χρονο η δολοφονία του Λαμπράκη.  Δηλαδή,    δεν μας ενδιαφέρει η δολοφονία του Λαμπράκη, μας ενδιαφέρει όμως η δράση μιας νεολαίας που έφερε στον τίτλο της  το όνομα του!
Παίζουν πολύ καιρό τώρα αυτό το παιχνίδι. Διαστρεβλώνοντας και παραποιώντας με διάφορους τρόπους διάφορα γεγονότα.  Τα ανακατεύουν  σε ένα ιστορικό “μίξερ” και ό, τι βγάλει.
Σε ό, τι αφορά στη σημερινή εμφάνιση στη Βουλή  του κ. Μητσοτάκη,  θέλω να πω ότι ο πρωθυπουργός έχει πλέον  την εμπειρία και  ήξερε ότι θα χάσει. Γενικά ξέρει ότι εδώ και  δύο εβδομάδες, δυο πραγματικά “διαβολοβδομάδες” για την κυβέρνησή του  ήταν χαμένος πολιτικά και απομονωμένος.
Ικαρία, “Μήδεια”, η Αστυνομία στα Πανεπιστήμια, ο Λιγνάδης, ο επαπειλούμενος θάνατος του Κουφοντίνα, έχουν πλήξει την κυβέρνηση. Αυτό που επιδίωξε  σήμερα ήταν να περιορίσει τη ζημιά. Να κάνει κατι ούτως ώστε αυτό που είναι ένα ράγισμα για τη δική του εικόνα  και για την εικόνα της Νέας Δημοκρατίας να μη μετατραπεί σε μεγάλη  ρωγμή σε όλα τα επίπεδα.
Γιατί καταλαβαίνει κανείς τι θα σήμαινε  να έβγαινε μέσα στη Βουλή, ότι βουλευτές του τον αμφισβητούν ανοιχτά και ζητούν  με επιστολή την παραίτηση   Μενδώνη.  Να φανεί, δηλαδή, ότι υπάρχει ολόκληρο ρεύμα που το ζητάει κι όχι μόνο η Βόζεμπεργκ ή ο Μπογδάνος.
Προσπάθησε λοιπόν.  να βρει τρόπο να καλύψει αυτές τις τρύπες όσο μπορούσε. Να τις καλύψει με άσφαιρα πυρά προς τον ΣΥΡΙΖΑ και με προτάσεις για  τα ζητήματα που θέτει το “me too” κλπ.
Ότι επαναφέρει, για παράδειγμα,  τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία.
Πότε; Όχι τη φετινή χρονιά, αλλά, τον Σεπτέμβριο και βλέπουμε. Και δεν μας λέει γιατί  επί δύο χρόνια η κυβέρνησή του έχει καταργήσει τη Θεματική εβδομάδα που θεσμοθέτησε ο ΣΥΡΙΖΑ και έκανε ακριβώς αυτή  τη δουλειά. Η οποία αξιολογήθηκε πολύ θετικά από το ΙΕΠ αλλά την κατάργησε η κυρία Κεραμέως, υποκύπτοντας σε πιέσεις από σκοταδιστικούς κύκλους.
Πρόκειται για υποκρισία αφού μόλις πριν λίγες μέρες στο νομοσχέδιο για την Πανεπιστημιακή αστυνομία και όλα αυτά που γίνονται στο χώρο της εκπαίδευσης,  καταθέσαμε  τροπολογία ως  ΣΥΡΙΖΑ για την επαναφορά της Θεματικής Εβδομάδας.  Για να επανέλθει ο θεσμός αυτός, ακριβώς  τώρα που έχουν  καταδειχθεί όλα αυτά τα πράγματα με τη σεξουαλικότητα, με τις σχέσεις των δύο φύλων,   με το σεβασμό που πρέπει να υπάρχει ανάμεσα  στο αγόρι με το κορίτσι. Αυτή την πρόταση την απέρριψαν στις 11 Φεβρουαρίου.  Τόση υποκρισία!
Τελικά, σήμερα στη Βουλή ο κ. Μητσοτάκης, επιστράτευσε πολύ από το υποκριτικό του ταλέντο. Ίσως επειδή είναι κσι αυτή η περιρρέουσα ατμόσφαιρα με την υποκριτική και τους ηθοποιούς. Όμως,  δυστυχώς γι ‘ συτόν,  ο κ. Μητσοτάκης αποδείχθηκε  σήμερα στο Κοινοβούλιο “ηθοποιός” χωρίς κανένα φως.
Οι “διαβολοβδομάδες” θα έχουν συνέχεια, όπως όλα δείχνουν για τον ίδιο και την κυβέρνησή του.”

Το ηχητικό της συνέντευξης.