Του τη την  ύστατη ώρα που ένας άνθρωπος βρίσκεται  στα όρια μεταξύ ζωής και θανάτου,  οφείλουμε  ως  πολίτες συλλογικά μα και ατομικά , να σταθούμε  στο πλευρό του  αγώνα που δίνει με το μόνο όπλο  που του έχει απομείνει  το  ίδιο  του  το σώμα  !

Και το σχιζοφρενικά παράδοξο  της περίπτωσής του,  απαιτώντας  την εφαρμογή  του νόμου – 4760/2020- που κατά παράβαση κάθε έννοιας  Δικαίου  ψηφίστηκε ειδικά γι’ αυτόν και παραβιάζεται κυνικά  και πάλι ειδικά γι’ αυτόν . Ακριβώς  γι’ αυτό και στον απέλπιδα αγώνα που δίνει συμπυκνώνεται όλο το αξιακό περιεχόμενο  υπεράσπισης  των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων  , του Κράτους  Δικαίου , της Δημοκρατίας.  Της Δημοκρατίας ως ανοιχτού δυναμικού και συγκρουσιακού πολιτεύματος, όπου ο άλλος, ο διαφορετικός,  ο μετανάστης , ο φυλακισμένος , δεν είναι εχθρός προς εξόντωση, μα  συμπολίτης  με Δικαιώματα και Υποχρεώσεις . τα οποία η Δημοκρατία οφείλει να  προστατεύει  .

Η Δημοκρατία άλλωστε  δεν εκδικείται , τιμωρεί βέβαια , αλλά δεν εκδικείται , πολύ περισσότερο απέναντι σ’ ένα άτομο που δεν ζητά με την  απεργία πείνας να τύχει κάποιου προνομίου, αλλά την εφαρμογή του νόμου, δηλαδή την μεταφορά του στις φυλακές  Κορυδαλλού από εκείνες του Δομοκού που παράνομα μεταφέρθηκε

.Η εφαρμογή του νόμου δεν σταματά στην είσοδο των φυλακών , δεν αφορά το Α  ή Β πρόσωπο , αλλά βασικές αναφαίρετες  αξιακές αρχές  ισονομίας για όλους σε  κάθε πολιτισμένη κοινωνία. Σε τούτη  την Ήπειρο που εδώ και δεκαετίες έχει καταργηθεί η ποινή του Θανάτου, το κράτος δεν μπορεί δια της κυνικής αγνόησης  εκατοντάδων εκκλήσεων φορέων, της τέχνης και του πολιτισμού, πανεπιστημιακών , νομικών, γιατρών, προσωπικοτήτων από το εξωτικό,  μελών του ‘Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων κατά την διάρκεια της  Δικτατορίας ‘ μελών του ΣΥΡΙΖΑ, της θέσης του Συνήγορου του Πολίτη να εξωθεί ένα απεργό πείνας  στον Θάνατο !

Ο ευρωπαϊκός νομικός πολιτισμός δεν  συνάδει με την απώλεια ζωής οποιουδήποτε απεργού πείνας. Τελευταία φορά που αυτό συνέβη  και προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων  ήταν το 1981 στην Αγγλία επί Θάτσερ με τον θάνατο του Μπόμπι Σαντς    Παρόμοια δραματική εξέλιξη δεν πρέπει να βιώσει η κοινωνία μας . Η ευθύνη δεν αφορά μόνο τον εντεινόμενο αυταρχισμό της Κυβέρνησης αλλά και όλα τα κοινωνικά, πολιτισμικά και κυρίως Πολιτικά Υποκείμενα της χώρας  που σιωπούν.

 

 

Αλκης Ρήγος

Για το Independentnews.gr