Δημήτρης Αρκούδης: Με αφορμή το κείμενο για τον Δ. Κουφοντίνα

Posted on 20 Ιανουαρίου, 2021, 6:18 μμ
24 secs
Δύο λόγια με αφορμή το κείμενο που συνυπογράψαμε με άλλους συντρόφους και συντρόφισσες (και τα όσα τερατώδη γράφονται και ακούγονται) σχετικά με τη φωτογραφική νομοθετική διάταξη απομάκρυνσης του Δ. Κουφοντίνα από τις αγροτικές φυλακές αλλά και την αντιμετώπιση της κυβέρνησης απέναντι στα δικαιώματα των κρατουμένων.
Πρώτον να ξεκαθαρίσουμε ότι ο Κουφοντίνας δικάστηκε και καταδικάστηκε για τα εγκλήματα που διέπραξε (και όχι για την ιδεολογία του, στην ποινική έννομη τάξη μας δεν τιμωρείται το φρόνημα) και τώρα εκτίει την ποινή του. Η ταύτιση λοιπόν, που επιχειρείται σε πολλές περιπτώσεις όσων υπερασπίζονται κεκτημένα δικαιώματα των κρατουμένων με εκείνους, τις πράξεις τους ή την ιδεολογική και πολιτική τους θέση ,είναι τουλάχιστον αστεία. Μάλλον η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (που αποτελείται από ανθρώπους διάφορων πολιτικών χώρων) που εξέδωσε ανακοίνωση για το περιστατικό και την περιστολή των δικαιωμάτων των κρατουμένων είναι ένωση τρομοκρατών. (https://www.hlhr.gr/%cf%86%cf%85%ce%bb%ce%b1%ce%ba%ce…/… )
Η ουσία του ζητήματος ασφαλώς έχει πολιτικό περιεχόμενο το οποίο συνοψίζεται στο πως στην αστική φιλελεύθερη δημοκρατία το κράτος αντιμετωπίζει εν τοις πράγμασι τους κρατούμενους και αν παραμένει φιλελεύθερη η δημοκρατία, όταν η εξουσία εντός αυτής επιλέγει να μεταχειριστεί διακριτικά ανθρώπους με βάση την πολιτική τοποθέτηση που έχει γι αυτούς.
Όμως υπάρχει και ένα βαθύ και ουσιαστικό ζήτημα που αφορά τη νομική διάσταση του θέματος ( χωρίς προφανώς αυτή να είναι αποκομμένη από την πολιτική διάσταση αυτού). Στο Αρθρο 2 του ισχύοντος Σωφρονιστικού Κώδικα προβλέπεται ότι ” Κατά τη μεταχείριση των κρατουμένων διασφαλίζεται ο σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ενισχύεται ο αυτοσεβασμός και η συναίσθηση της κοινωνικής τους ευθύνης.” ενώ στο άρθρο 3 με τίτλο Ισότητα στη μεταχείριση των κρατουμένων “Απαγορεύεται κάθε δυσμενής διακριτική μεταχείριση των κρατουμένων, ιδίως εκείνη που βασίζεται στη φυλή, το χρώμα, την εθνική ή κοινωνική καταγωγή, το θρήσκευμα, την περιουσία ή τις ιδεολογικές πεποιθήσεις. 2. Ειδική μεταχείριση των κρατουμένων επιφυλάσσεται, όταν δικαιολογείται από τη νομική ή πραγματική κατάστασή τους, όπως υποδίκων και καταδίκων, εγγάμων και αγάμων, ανηλίκων και ενηλίκων, γυναικών και ανδρών, ατόμων με ειδικές ανάγκες ή για τις Θρησκευτικές ή άλλες πεποιθήσεις, εφόσον γίνεται υπέρ του κρατουμένου και προς εξυπηρέτηση των ειδικών αναγκών που απορρέουν από την κατάσταση στην οποία ευρίσκεται.”
Από τη στιγμή λοιπόν που η 17Ν και κάθε τρομοκρατική οργάνωση καταδικάστηκε και σωστά για την ποινική της δράση ποιος είναι ο δικαιοπολιτικός λόγος μια διάταξης που απαγορεύει την μεταγωγή ή παραμονή στις αγροτικές φυλακές όσων έχουν καταδικαστεί για τρομοκρατία. Γιατί επιλέχθηκαν όσοι έχουν διαπράξει τέτοια αδικήματα και όχι για παράδειγμα όσοι έχουν διαπράξει απλώς το αδίκημα της ανθρωποκτονίας με πρόθεση.
Οι όροι και οι συνθήκες έκτισης της ποινής δεν εξαρτώνται από το είδος του αδικήματος που έχει τελέσει ο καταδικασμένος. Αυτός έχει κριθεί αμετάκλητα, ένοχος και του έχει επιβληθεί η ποινή στο πλαίσιο της δίκης του. Είναι αδιανόητο λοιπόν να “επιβάλλεται” δια της πλαγίας οδού και μέσω της περιστολής των δικαιωμάτων του μια δεύτερη ποινή. Κάτι τέτοιο παραβιάζει την αρχή της νομιμότητας και διαταρράσει το κράτος δικαίου.
Επιπλέον η απόλαυση των δικαιωμάτων τους από τους κρατούμενους κατοχυρώνεται νομοθετικά και επομένως δεν μπορεί να τίθενται στο προσκήνιο νέοι όροι για την απόδοση τους στον κρατούμενο, όπως η μετάνοια για τα αδικήματα που έχει τελέσει, εφόσον μάλιστα αυτοί δεν προβλέπονται. Το κράτος και η δημοκρατία είναι αυτοί που βρίσκονται σε θέση ισχύος και άρα αυτοί που πέρα από την επιβολή των κυρώσεων, οφείλουν τόσο να διασφαλίζουν δικαιώματα όσο και να τα χορηγούν εν τοις πράγμασι. Συνεπώς δεν ευσταθεί ούτε το επιχείρημα σχετικά με το αμετανόητο του όποιου κρατούμενου, για την μη χορήγηση σε αυτόν, των δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται υπέρ αυτού νομοθετικά.
Τέλος στις εικόνες από κάτω αποτυπώνονται οι διατάξεις για τις αγροτικές φυλακές όπως ψηφίστηκαμ και ίσχυαν κατά τα έτη 2012 (κυβέρνηση ΝΔ – Σαμαρά), 2015 (κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ),2020 (κυβέρνηση ΝΔ – Μητσοτάκη). Όπως θα δει κανείς οι προϋποθέσεις μεταγωγής κρατουμένων στις αγροτικές φυλακές ήταν σχεδόν ίδιες για όλο το διάστημα από το 2012 έως και το 2020( όπου επήλθαν οι τροποποιήσεις) χωρίς να προβλέπουν κανενός είδους απαγόρευση που να σχετίζεται με το είδος του αδικήματος για το οποίο καταδικάστηκε ο κρατούμενος.
Η νέα αυτή διάταξη που ψηφίστηκε από τη σημερινή κυβέρνηση, καταστρατηγεί κάθε έννοια κράτους δικαίου, καθώς εξοβελίζει το διττό σκοπό του Ποινικού Δικαίου δηλαδή αφενός την προστασία των έννομων αγαθών και αφετέρου την εξασφάλιση του πολίτη απέναντι σε καταχρήσεις του ποινικού μηχανισμού. Σε κάθε περίπτωση μέριμνα του ποινικού δικαίου και των συναφών κλάδων του είναι η παροχή εγγυήσεων υπέρ του κατηγορούμενου ή καταδικαζόμενου προσώπου.
Η περιστολή των δικαιωμάτων των πολιτών και των κρατουμένων δεν μπορεί να τίθεται σε δεύτερη μοίρα. Δεν νοείται η κάθε εξουσία να εξασκείται επάνω σε αυτά για χάρη ενός ακροδεξιού ακροατηρίου. Η πραγματική και ηθική υπεροχή της Δημοκρατίας εντοπίζεται ακριβώς στο πώς αντιμετωπίζει ακόμα και έναν εχθρό της.
(Τέλος επειδή και σε σημερινή ραδιοφωνική εκπομπή μου αντιτάχθηκε το επιχείρημα ότι αυτά είναι πράγματα του 3%, λέω ότι όποιος βάζει στο ζύγι την προάσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων με τη συλλογή ψήφων μάλλον λάθος αντιλαμβάνεται την έννοια της πολιτικής. Πέραν αυτού το γελοίο περιεχόμενο του επιχειρήματος δεν νομίζω ότι χρειάζεται απάντηση.)
.
*Ανάρτηση στο facebook του Δημήτρη Αρκούδη, δικηγόρου – μέλους του ΚΣ της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, Θεσσαλονίκη
...