EDITORIAL INDE: Το δόγμα του… στοκ

Posted on 12 Νοεμβρίου, 2020, 10:28 πμ
5 secs

Νέα πιο αυστηρά μέτρα για τον κορονοϊό ανακοίνωσε το απόγευμα της Τετάρτης ο Νίκος Χαρδαλιάς, μεταξύ των οποίων ο περιορισμός κυκλοφορίας από τις 21.00 έως τις 05.00 σε όλη τη χώρα. Δεν πέρασαν δυο ώρες και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέλιος Πέτσας,  σε τηλεοπτική συνέντευξή του μίλησε για νέα μέτρα που βρίσκονται στο τραπέζι της κυβέρνησης σε περίπτωση που δεν αποδώσουν τα υφιστάμενα.

Το δόγμα του… στοκ

Η κατάσταση θυμίζει φυσικά το «δόγμα του σοκ», αλλά η ανικανότητα της κυβέρνησης φτάνει πλέον, μέσα από συνεχείς εγκληματικές παλινωδίες, στο δόγμα του… στοκ. Πορεύεται σε μια τόσο κρίσιμη κατάσταση χωρίς σχέδιο, ώστε να γίνεται αντιληπτή και η αναγκαιότητα των μέτρων από τους πολίτες. Δεν προλαβαίνει να ανακοινώσει περιορισμούς και διαλαλεί ότι έχει και άλλους κατά νου. Με άλλα λόγια, στοκ μέτρων υπάρχει!

Και κάπως έτσι ο κ. Πέτσας ανέφερε ότι μεταξύ των μέτρων που εξετάζονται είναι το κλείσιμο και των δημοτικών σχολείων, ο περαιτέρω περιορισμός των μετακινήσεων ή και ο περιορισμός κάποιων δραστηριοτήτων που είναι μέχρι σήμερα ελεύθερες, όπως κάποιες επαγγελματικές δραστηριότητες που τώρα λειτουργούν ενώ δεν λειτουργούσαν στο προηγούμενο καθολικό lockdown. Επίσης, εξετάζεται και η παράταση του υπάρχοντος lockdown και τις πρώτες ημέρες του Δεκεμβρίου.

Η χώρα «φλέγεται» κι αυτοί… μετρούν SMS

Η χώρα «φλέγεται» από τον κορονοϊό, με τον ΕΟΔΥ να ανακοινώνει την Τετάρτη 2.752 κρούσματα, 43 θανάτους και 297 διασωληνωμένους. Η κυβέρνηση έχει χάσει πλέον κάθε έλεγχο, με τα δημόσια νοσοκομεία και τις ΜΕΘ να ασφυκτιούν καθημερινά.

Αντί ανάληψης ευθυνών, η κυβέρνηση επαναφέρει την «ατομική ευθύνη» και κουνάει το δάχτυλο στους πολίτες… μετρώντας SMS.

Χαρακτηριστικό είναι ότι αυτή τη ζοφερή κατάσταση προσπάθησε να αποκρύψει στη συνέντευξη Τύπου ο υπουργός Υγείας Β. Κικίλια, που εμφανίστηκε έπειτα από οκτώ μήνες πανδημίας να αυτοθαυμαστεί και να αποδώσει τα εύσημα στην κυβέρνηση, χωρίς ούτε λέξη για τις αδράνειες και τα λάθη, κάνοντας όμως επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ, αντιπολιτευόμενος την αντιπολίτευση.

«Το μόνο σίγουρο είναι ότι η δημόσια υγεία δεν κινδυνεύει από το ατομικό τζόκινγκ των πολιτών μετά τις 9. Κινδυνεύει από μια κυβέρνηση που αντί να ενισχύει το ΕΣΥ και να θωρακίζει την κοινωνία αντιμετωπίζει τους πολίτες ως ανεύθυνα παιδιά» όπως σχολίασε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ομολογία αποτυχίας

Η διαρκής αυστηροποίηση των περιοριστικών μέτρων αποτελεί προφανώς ομολογία αποτυχίας. Η κυβέρνηση που δεν αξιοποίησε το χρονικό διάστημα από το πρώτο κύμα της πανδημίας για να ενισχύσει το ΕΣΥ και τα μέσα μαζικής μεταφοράς, για να ενισχύσει την ασφαλή λειτουργία των σχολείων και τόσα άλλα, βρήκε χρόνο για την εξυπηρέτηση ημετέρων και ισχυρών επιχειρηματικών συμφερόντων, βρήκε ευκαιρίες για περιορισμό των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Και τώρα, ικανοποιώντας για μια ακόμα φορά τις πολιτικές της ιδεοληψίες, επιδιώκοντας πάντα τη στοχοποίηση των «ανεύθυνων» πολιτών, ασκεί μια αυταρχική βιοπολιτική εξουσία, με πρόσχημα την προστασία της βιολογικής ύπαρξης.

Δεν έχουν βέβαια αντιληφθεί ότι η κοινωνία βοά και δεν έχει ανάγκη τον αμετροεπή υπουργός Ανάπτυξης, Άδ. Γεωργιάδη, για να καταλάβει ότι υπάρχουν τεράστιες κυβερνητικές ευθύνες για το -ανεξέλεγκτο πλέον- δεύτερο κύμα της πανδημίας. Όσα και να κρύψουν τα ΜΜΕ της λίστας Πέτσα, όση προπαγάνδα και να κάνουν, όσα ψέματα και να πουν η πραγματικότητα και η καθημερινότητα επιμένει να αναδεικνύει την ολιγωρία τους.

Με τις τόσες εγκληματικές αντιφάσεις και τις παλινωδίες της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η κοινωνία που δεινοπαθεί κατάλαβε πια επιτελικό κράτος τι σημαίνει. Να μας κυβερνούν οι ιδεοληπτικοί του νεοφιλελευθερισμού και της ακροδεξιάς, οι νόμιμοι κληρονόμοι της εξουσίας και ιδιοκτήτες της χώρας. Αυτοί που υπηρετούν πιστά τη στρατηγική της συνολικής αναδιάρθρωσης της ελληνικής οικονομίας, με απογύμνωση της εργασίας από κάθε προστασία, καταστροφή των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, αναδιανομή των δημόσιων πόρων  προς όφελος των οικονομικά ισχυρών και των μεγάλων επιχειρήσεων, όπως ήταν εξαρχής ο στόχος της. Αυτοί που επιδιώκουν τη δημιουργία ενός αστυνομοκρατούμενου αυταρχικού κράτους που θα συγκρατεί τις κοινωνικές αντιστάσεις.

Είναι ταξικό και τοξικό

Πέρα, όμως, από πολιτικές επιλογές και οι αποφάσεις που απορρέουν από την ιδεολογία τους, τα συμφέροντα και τους σκοπούς που εξυπηρετούν, οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι μας κυβερνούν άνθρωποι χωρίς καμία κοινωνική εμπειρία και ενσυναίσθηση.

Παίρνουν μέτρα για τις ζωές μας και περιορίζουν την καθημερινότητά μας αυτοί που δεν έχουν πάει σε δημόσια σχολεία, δεν έχουν πάρει ποτέ λεωφορείο, δεν έχουν μπει σε μετρό, δεν ξέρουν πως ζούνε 4-5 άνθρωποι σε ένα τριάρι, δεν ξέρουν τι θα πει χωρίς οικονόμο και μαγείρισσα, χωρίς πισίνα και κήπο, χωρίς ουρανό…
Αυτή η έλλειψη συνείδησης της πραγματικότητας των «εξαρτημένων από το μισθό τους» κάνει τους κυβερνώντες επικίνδυνους, ακόμα κι όταν διατείνονται ότι προσπαθούν να τους προστατεύσουν σε τούτη την κρισιμότατη κατάσταση.

 

 

 

...