EDITORIAL INDE: Ε, όχι να μιλάει και η δεξιά του Μητσοτάκη για εθνική αντίσταση…

Posted on 26 Οκτωβρίου, 2020, 8:09 πμ
5 secs

«Μου έκανε πολύ εντύπωση κ. Τσίπρα η αναφορά σας στον εθνικισμό. Και η κατηγορία ότι εθνικισμός υπάρχει στην δεξιά και πως μόνο εσείς πολεμήσατε στην εθνική αντίσταση. Όχι, στην εθνική αντίσταση πολέμησε όλος ο ελληνικός λαός. Είναι προσβολή να το λέτε ακόμα και σήμερα μετά την εθνική συμφιλίωση ότι πολέμησε μόνο η Αριστερά. Τι πράγματα είναι αυτά που λέτε στην αίθουσα μόνο για να χαϊδέψετε το κομματικό σας ακροατήριο. Είναι ντροπή να τα λέτε. Δεν είχα σκοπό να κάνω τέτοιες ιστορικές αναφορές αν δεν ξύνατε εσείς αυτές τις πληγές» είπε χτες στη Βουλή, στη συζήτηση της πρότασης δυσπιστίας κατά του υπουργού Οικονομικών Χρήστου Σταϊκούρα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Είπε και με τον τρόπο αυτό ευχαρίστησε το ακροδεξιό του ακροατήριο, με πρώτον τον Άδ. Γεωργιάδη να σπεύδει να σχολιάσει:

er8zez

Αλήθεια τώρα τον νοιάζει το 17χρονο;

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αυτός που το 2018, με αφορμή συζήτηση για τον δολοφονημένο Γρηγόρη Λαμπράκη από το παρακράτος των Γκοτζαμάνηδων, είχε πει: «Πείτε μου τώρα το παιδί των 17 ετών που θα ψηφίσει για πρώτη φορά και το ενδιαφέρει πώς θα είναι η Ελλάδα το 2030 εάν το ενδιαφέρει το 1963».

Αν χτες άλλαξε άποψη και θεωρεί ότι τον 17χρονο τον ενδιαφέρει -και φυσικά καλώς- το τι έγινε με την Εθνική Αντίσταση, ας τον βοηθήσουμε…

Η Νέα Δημοκρατία, της οποίας ηγείται σήμερα, με αντιπρόεδρο τον ακροδεξιό Άδ. Γεωργιάδη, είναι και το κόμμα του Ευάγγελου Αβέρωφ που το 1982 (17-19 Αυγούστου) στη συζήτηση στη Βουλή για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης, μιλούσε για «συγχωροχάρτια» στο ΚΚΕ και ανθρώπους που «παρασύρθηκαν και πήγαν στο ΕΑΜ» και άλλα πολλά.

Η Νέα Δημοκρατία είναι και το κόμμα του Ευάγγελου Αβέρωφ (μέντορα του «μακεδονομάχου» Σαμαρά) που όχι μόνο ΔΕΝ αναγνώρισε την Εθνική αντίσταση αλλά και αποχώρησε από τη συζήτηση.

Στο βίντεο η ομιλία του Ευ. Αβέρωφ το 1982: 

Έτσι, ο Ευάγγελος Αβέρωφ επικρίθηκε καθώς ο ρόλος του ήταν να περιχαρακώσει τον πολιτικό χώρο του κόμματος και αυτό δεν θα μπορούσε να το πράξει με πολιτικές που θα προκαλούσαν σύγχυση στην αντικομμουνιστική βάση της Νέας Δημοκρατίας. Ο Ευ. Αβέρωφ, ήταν σαφές, δεν τιμούσε την Αριστερά και τους αγώνες της.

Η Ιστορία και η αλήθεια, όμως, είναι πεισματάρικα πράγματα. Όταν ο ελληνικός λαός πολεμούσε τον φασισμό στο μέτωπο και μετά στα βουνά και στις πόλεις, υπήρχαν και εκείνοι που είχαν πάρει τον «πατριωτισμό» τους και –μαζί με το χρυσό της χώρας– τον είχαν φυγαδεύσει στα ασφαλέστατα «χαρακώματα» του Καΐρου και του Λονδίνου.

Ενώ ο ελληνικός λαός μαχόταν το φασισμό και το ναζισμό, διεκδικώντας για αντίτιμο μια Ελλάδα της λευτεριάς, της δημοκρατίας και της λαϊκής αναδημιουργίας, υπήρχαν εκείνοι που συνεργάστηκαν με τον Χίτλερ. Ήταν οι δοσίλογοι, οι ταγματασφαλίτες και οι γερμανοντυμένοι.

Κάποιοι άλλοι ήταν που τότε πολεμούσαν και τραγουδούσαν «το ΕΑΜ μας έσωσε απ’ τη πείνα, θα μας σώσει κι από τη σκλαβιά».

Για να μαθαίνει ο 17χρονος

orkos-antarth-toy-elas-orkos-tagmatasfalith

«Ορκίζομαι εις τον Θεόν τον άγιον τούτον όρκον, ότι θα υπακούω απολύτως ΕΙΣ ΤΑΣ ΔΙΑΤΑΓΑΣ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΑΔΟΛΦΟΥ ΧΙΤΛΕΡ. Θα εκτελώ πιστώς απάσας τας ανατεθεισομένας μοι υπηρεσίας και θα υπακούω άνευ όρων εις τας διαταγάς των ανωτέρων μου. Γνωρίζω καλώς, ότι διά μίαν αντίρρησιν εναντίον των υποχρεώσεών μου, τας οποίας διά του παρόντος αναλαμβάνω, θέλω τιμωρηθή ΠΑΡΑ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ».

(Ο Όρκος των Ταγμάτων Ασφαλείας)…

«Με αρχηγούς Σαμαρινιώτη, τον Σαράφη και τον Άρη, ξεψυχάει ο αγκυλωτός του φασισμού…»

«Με αρχηγούς Σαμαρινιώτη, τον Σαράφη και τον Άρη, ξεψυχάει ο αγκυλωτός του φασισμού…».

Οι πραγματικοί πατριώτες, αυτοί που μαζί με τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού έδωσαν τον αγώνα για το ψωμί, την τιμή και τη λευτεριά του λαού, ήταν οι άλλοι. Και οι όρκοι τους ήταν αυτοί:

 «Εγώ, παιδί του Ελληνικού Λαού, ορκίζομαι ν’ αγωνιστώ πιστά στις τάξεις του ΕΛΑΣ για το διώξιμο του εχθρού από τον τόπο μας, για τις ελευθερίες του Λαού μας, κι ακόμα, να είμαι πιστός και άγρυπνος φρουρός προστασίας στην περιουσία και το βιός του αγρότη. Δέχομαι προκαταβολικά και την ποινή του θανάτου αν ατιμάσω την ιδιότητά μου ως πολεμιστής του Έθνους και του λαού και υπόσχομαι να δοξάσω και να τιμήσω το όπλο που κρατώ και να μην το παραδώσω εάν δεν ξεσκλαβωθεί η Πατρίδα μου και δεν γίνει ο Λαός νοικοκύρης στον τόπο του».

(Ο Όρκος της πρώτης αντάρτικης ομάδας του ΕΛΑΣ στη Ρούμελη που έγραψε ο Άρης Βελουχιώτης και δόθηκε το 1942 στη Γραμμένη Οξιά).

«Ορκίζομαι στον Ελληνικό Λαό και τη συνείδησή μου, ότι θ’ αγωνισθώ έως την τελευταία σταγόνα του αίματός μου για την πλήρη απελευθέρωση της Ελλάδας από τον ξένο ζυγό. Ότι θα αγωνιστώ για την περιφρούρηση των συμφερόντων του Ελληνικού Λαού και την αποκατάσταση και κατοχύρωση των ελευθεριών και όλων των κυριαρχικών δικαιωμάτων του. Για τον σκοπό αυτό θα εκτελώ ευσυνείδητα και πειθαρχικά τις εντολές και οδηγίες των ανωτέρων μου οργάνων και θ’ αποφεύγω κάθε πράξη που θα με ατιμάζη σαν άτομο και σαν αγωνιστή του Εργαζόμενου Ελληνικού Λαού».

(Ο Όρκος του Ελασσίτη, όπως δημοσιεύτηκε στον «Απελευθερωτή», όργανο της ΚΕ του ΕΛΑΣ,  Αθήνα 27 Απριλίου 1943)

Αυτοί ήταν οι πατριώτες που είπαν το «Όχι» μαζί με λαό. Αυτοί, οι κυνηγημένοι από το καθεστώς Μεταξά πριν τον πόλεμο, οι κυνηγημένοι ΕΑΜίτες από το μετά Βάρκιζα τρομοκρατικό όργιο και από το μετεμφυλιακό καθεστώς. Αυτοί ήταν που όταν χρειάστηκε έδειξαν το πώς οι πατριώτες αγαπούν την Ελλάδα. Όπως ακριβώς το είχε πει ο Μπελογιάννης στους στρατοδίκες του:

Αυτοί πολέμησαν τον κατακτητή. Αυτοί πολέμησαν τον φασίστα. Αντίθετα κάποιοι άλλοι επιδίδονταν στην προπαγάνδα της υποταγής. Το μήνυμα του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου προς τον λαό ήταν να… κάτσει ήσυχος.

...