“Στον τάφο πήγε ένας άνθρωπος το όνομα του οποίου αντιμετωπίζουν με απόλυτη περιφρόνηση και αποστροφή οι εργάτες όλου του κόσμου. Ένας άνθρωπος που επί πολλά χρόνια πάλεψε ενάντια στην υπόθεση της εργατικής τάξης και της πρωτοπορίας της – του Μπολσεβικικού Κόμματος”, πληροφορούσε τους αναγνώστες της η “Πράβδα” στις 24 Αυγούστου 1940, επιχαίροντας για τη δολοφονία του Λ. Τρότσκι τέσσερις μέρες πριν, στο Κογιοακάν του Μεξικού, από τον σταλινικό πράκτορα Ζακ Μορτάν Βαντέντρες (Ραμόν Μερκαντέρ), εμφανίζοντάς τον μάλιστα ως “έναν από τους κοντινότερους ανθρώπους και οπαδούς του Τρότσκι”(!) «Toν δολοφόνησε ο γραμματέας του», επαναλαμβάνει σαν ηχώ το δίτομο Larousse στο λήμμα του για τον Τρότσκι.
Ο Ραμόν Μερκαντέρ δεν ήταν καθόλου ένας «φανατικός σταλινικός που έδρασε με προσωπική βούληση», όπως υποστηρίζουν συχνά οι διάφοροι απολογητές του Στάλιν. Ο Στάλιν, μέσω της NKVD, είχε δημιουργήσει ένα ολόκληρο δίκτυο πρακτόρων ενάντια στο τροτσκιστικό κίνημα, το οποίο κατόρθωσε να διεισδύσει μέχρι και στο περιβάλλον του ίδιου του Τρότσκι, όπως χαρακτηριστικά περιγράφει στο διάσημο βιβλίο του ο Κουβανός συγγραφέας Λεονάρδο Παδούρα («O άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά», εκδόσεις Kαστανιώτη 2011).
Ο Ραμόν Μερκαντέρ καταδικάστηκε για τη δολοφονία του Τρότσκι σε 20 χρόνια κάθειρξη. Το 1941, ο Στάλιν απένειμε στη μητέρα του Μερκαντέρ, Κλαριντάντ, το «Παράσημο Λένιν» για τη συμμετοχή της στην επιχείρηση δολοφονίας του Τρότσκι. Ο Μερκαντέρ αποφυλακίστηκε στις 6.5.1960. Τσέχοι πράκτορες τον οδήγησαν στην Κούβα. Το 1961 ο δολοφόνος του Τρότσκι πήγε στην Σοβιετική Ένωση, όπου τον παρασημοφόρησε ως «ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης» ο επικεφαλής της KGB, Αλεξάντερ Σελέπιν. Πέθανε από καρκίνο στην Αβάνα το 1978. Ο τάφος του βρίσκεται στη Μόσχα, στο νεκροταφείο «Κούντσεβο», με το όνομα Ραμόν Ιβάνοβιτς Λοπέζ.
Στο νέο στρατιωτικό πειθαρχικό κώδικα που εκδίδεται τον ίδιο μήνα – Αύγουστος 1940 – καταργείται ο διεθνιστικός όρκος του Κόκκινου Στρατού που είχε συντάξει ο Λ. Τρότσκι. Ο ρόλος πλέον του Κόκκινου Στρατού περιορίζεται στην υπεράσπιση της σοβιετικής πατρίδας.
«Αυτή η αλλαγή πρέπει, μεταξύ άλλων, να δείξει στον Χίτλερ [σημ. ένα χρόνο πριν, στις 23/8/1939, είχε υπογραφεί το Σύμφωνο Ρίμπεντροτ – Μολότοφ] ότι ο ‘ιουδαιομπολσεβικισμός’ και τα σχέδια του για παγκόσμια επανάσταση μπήκαν στο αρχείο. Ο φόνος του Τρότσκι, αν και καταπνίγεται από τον πάταγο του πολέμου, έχει την ίδια πολιτική σημασία την οποία θα ολοκληρώσει τρία χρόνια αργότερα η διάλυση της Κομιντέρν.» (Ζαν Ζακ Μαρί, Στάλιν, εκδ. ΟΔΥΣΣΕΑΣ, σελ. 569).
Δολοφονώντας τον αρχηγό του Κόκκινου Στρατού, ο Στάλιν φιλοδοξούσε να απαλλαγεί από την άοκνη πολιτική και θεωρητική δουλειά του μοναδικού μπολσεβίκου ηγέτη, που έμεινε έως το τέλος ασυμβίβαστος πολέμιος της γραφειοκρατίας και που κατόρθωσε να κρατήσει ψηλά τη σημαία του επαναστατικού μαρξισμού, εμπνέοντας και εκπαιδεύοντας με το έργο και το παράδειγμά του χιλιάδες αγωνιστές σε ολόκληρο τον κόσμο.
Ο Τρότσκι είδε σχεδόν ολόκληρη την οικογένειά του και τους πιο πιστούς του συνεργάτες να ξεκληρίζονται από το σταλινισμό, όπως και χιλιάδες οπαδοί του στη Σοβιετική Ένωση και τον υπόλοιπο κόσμο. Ενδεικτικός είναι ο ακόλουθος τραγικός κατάλογος που συμπεριλαμβάνει μόνο τα πιο κοντινά μέλη της οικογένειάς του:
Αδέλφια του Λέον Τρότσκι
Αλεξάντερ: εκτελέστηκε το 1938.
Όλγα: εκτελέστηκε το 1941.
Σύζυγοι του Λέον Τρότσκι
Αλεξάντρα Σοκολόφσκαγια: εκτελέστηκε το 1938 (Η δεύτερη σύζυγός του, Ναταλία Σέντοβα, τον ακολούθησε στην παρατεταμένη εξορία και τις άλλες κακουχίες και πέθανε από φυσικά αίτια).
Παιδιά του Λέον Τρότσκι
Ζηναΐδα: εξωθήθηκε στην αυτοκτονία το 1933, αφού της αφαίρεσαν την κηδεμονία του παιδιού της. Ο πρώτος άντρας της, Ζαχάρ Μπορίσοβιτς Μογκλίν, εκτελέστηκε το 1937. Ο δεύτερος άντρας της, Πλάτων Ιβάνοβιτς Βολκώφ, εκτελέστηκε το 1936.
Λεον Σεντώφ: δολοφονήθηκε στο Παρίσι το 1938.
Σεργκέι: εκτελέστηκε το 1937. Η γυναίκα του, Εριέτα, πέρασε 10 χρόνια στη φυλακή (Μόνο η κόρη του Νίνα πέθανε από φυσικά αίτια το 1928).
Εγγόνια του Λέον Τρότσκι
Αλεξάνδρα Ζαχάροβνα Μογκλίνα: πέθανε το 1989, ύστερα από πολλά χρόνια στην φυλακή και την εξορία.
Εστέμπαν Βολκώφ: πυροβολήθηκε στην πρώτη απόπειρα δολοφονίας κατά του Τρότσκι τον Μάιο του 1940 και τραυματίστηκε ελαφρά στο πόδι. Ζει ακόμα στο Μεξικό.
Λεβ Νέβελσον: θύμα απαγωγής και εξαφάνισης το 1937.
Βολίνα Νέβελσον: θύμα απαγωγής και εξαφάνισης το 1937.
Λεβ Λιόβιτς Σεντώφ: απήχθη και εξαφανίστηκε το 1937.
Τζούλια Ρουμπινστάιν: εξόριστη από το 1951 έως το 1955.

#independentnews

#independent news greece

Facebook: https://www.facebook.com/IndNewsGR

Twitter: https://twitter.com/inde_news

Youtube: https://www.youtube.com/channel/UC_artiGsPS7mJj-UaJNq_Tw

Ιστοσελίδα: https://independentnews.gr/