Χρύσα Παπαδοπούλου: Μια ιστορική απόφαση

Posted on 14 Οκτωβρίου, 2020, 9:39 πμ
1 sec
Συνέντευξη με τη συνήγορο της οικογένειας Φύσσα, Χρύσα Παπαδοπούλου

Τη συνέντευξη στην ΕΠΟΧΗ πήρε η Ιωάννα Δρόσου

Πεντέμισι χρόνια από την έναρξη της δίκης και καταφέρατε αυτό που χτίζατε σε κάθε μία από τις 453 δικάσιμους. Ποιο το σχόλιό σου για την απόφαση καταδίκης της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης;

Ήταν μια ιστορική απόφαση, η οποία δικαίωσε και τη μνήμη του Παύλου Φύσσα για τη στάση του το βράδυ της 17ης Σεπτεμβρίου του 2013 και δικαίωσε βέβαια τον αγώνα της οικογένειάς του, και όλων όσοι αγωνίστηκαν για την καταδίκη της Χρυσής Αυγής. Προσπαθήσαμε και αποδείξαμε ότι η Χρυσή Αυγή δεν είναι ένα νόμιμο πολιτικό κόμμα, αλλά το ίδιο το κόμμα είναι μια εγκληματική οργάνωση. Είναι η πρώτη φορά που καταδικάζεται θεσμικά η ναζιστική βία στην Ελλάδα και σίγουρα δεν τελειώνουμε με δικαστική απόφαση το φασισμό ούτε το ναζισμό, αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι αυτή η καταδίκη της Χρυσής Αυγής ήταν απαραίτητη μετά την κοινωνική της απομόνωση και την έξοδό της από τη βουλή.

Η καταδίκη της, τι επιπτώσεις θα έχει στην Χρυσή Αυγή ως προς τη χρηματοδότηση αλλά και την εκμετάλλευση των θεσμικών προνομίων; Και ύστερα, τι θα γίνει με τα εκλεγμένα στελέχη της;

Ούτως ή άλλως, από το 2013 έχει ανασταλεί η κρατική χρηματοδότηση και πλέον δεν είναι εκλεγμένο κοινοβουλευτικό κόμμα. Ωστόσο, η θεσμική καταδίκη στέλνει το μήνυμα στους επίδοξους μιμητές των κατηγορουμένων ότι η ακροδεξιά και ναζιστική βία τιμωρείται. Όσοι έχουν εκλεγεί σε δημοτικά συμβούλια κ.λπ., παραμένουν στη θέση τους και μένει να απομονωθούν πολιτικά. Άλλωστε, ας μην περιμένουμε ότι θα εξαφανιστεί ο ναζισμός με μια δικαστική απόφαση. Δεν ήταν ένα πρόβλημα που θα λυνόταν θεσμικά. Πρέπει και εμείς ως κοινωνία να βγούμε μπροστά και να ολοκληρώσουμε την κοινωνική της απομόνωση, να επιστρέψουν οι φασίστες στις τρύπες τους. Αλλά αυτό δεν γίνεται από τη μία μέρα στην άλλη.

Θα επηρεάσει η δικαστική απόφαση εκκρεμείς υποθέσεις;

Υπάρχουν εκκρεμείς υποθέσεις μελών της Χρυσής Αυγής, όπως η επίθεση σε βάρος της Ευγενίας Κουνιάκη έξω από το Εφετείο ή η απόπειρα ανθρωποκτονίας σε βάρος της Ελευθερίας Τομπατζόγλου και άλλων τριών ατόμων στη Φαβέλα στον Πειραιά, οι οποίες σαφώς θα επηρεαστούν. Δυστυχώς, μέχρι το 2013 η Χρυσή Αυγή απολάμβανε της ασυλίας από τη δικαιοσύνη και από την αστυνομία. Πλέον, και με δικαστική απόφαση δεν χαίρει αυτού του προνομίου.

Πώς ερμηνεύεις την απόσταση κρίσης της εισαγγελέως με την έδρα; Και τι μεσολάβησε από την εισαγγελική πρόταση έως τη δικαστική απόφαση, για να αποτρέψει την απαλλαγή όλων σχεδόν των κατηγορουμένων;

Η εισαγγελική πρόταση, όσον αφορά τα πραγματικά περιστατικά, παρέβλεπε κρίσιμα στοιχεία της δικογραφίας ή σε ορισμένες περιπτώσεις αλλοίωσε στοιχεία. Όσον αφορά το νομικό σκέλος, όπως επισήμανε η Πολιτική Αγωγή ήταν μια πρόταση ατεκμηρίωτη και όπως πολύ εύστοχα έγραψε ο κ. Καλφέλης, καθηγητής Νομικής στο ΑΠΘ, η εισαγγελέας «μπέρδεψε δογματικά την έννοια της διεύθυνσης της εγκληματικής οργάνωσης με αυτήν της ηθικής αυτουργίας». Οπότε ήμασταν σίγουροι ότι δεν υπήρχε περίπτωση το δικαστήριο να υιοθετήσει την εισαγγελική πρόταση. Να τονίσω δε ότι η πρόταση της εισαγγελέως είναι μια προφορική πρόταση. Αντιθέτως, η απόφαση του δικαστηρίου είναι γραπτή, η οποία θα ειπωθεί και θα υπάρχει σκεπτικό. Είναι πολύ δύσκολο, έως αδύνατον, σε μια γραπτή απόφαση να αλλοιώσεις ή να παραβλέψεις στοιχεία του δικαστηρίου. Σε κάθε περίπτωση, το δικαστήριο είχε δείξει πολύ μεγαλύτερη επιμέλεια και στο αποδεικτικό υλικό και στην κατανόηση του κατηγορητηρίου.

Η Χρυσή Αυγή καταδικάστηκε ως εγκληματική οργάνωση. Αυτό σημαίνει ότι βγαίνει εκτός νόμου το κόμμα;

Στο ελληνικό Σύνταγμα δεν υπάρχει καμία δυνατότητα απαγόρευσης οποιουδήποτε πολιτικού κόμματος, δεν είναι ποινικοποιημένη η ιδεολογία. Γι’ αυτό και δεν μπορεί να υπάρξει απαγόρευση κάποιας οργάνωσης, όπως για παράδειγμα γίνεται στην Γερμανία. Η ποινική καταδίκη αφορά τον κάθε κατηγορούμενο ξεχωριστά και συνίσταται στην ποινή φυλάκισης ή κάθειρξης που θα αποδοθεί από το δικαστήριο. Δεν υπάρχει πλέον η στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων, που υπήρχε ως παρεπόμενη ποινή. Αλλά, σε κάθε περίπτωση, ακόμα και να υπήρχε θα έπρεπε να είναι πρώτα αμετάκλητη η δικαστική απόφαση και θα αφορούσε τα πρόσωπα, όχι το κόμμα, που δεν θα μπορούσαν να είναι υποψήφια. Αντιθέτως, υπάρχει η έκπτωση από τα δημόσια αξιώματα, αλλά και για αυτή την ποινή θα πρέπει να υπάρχει αμετάκλητη καταδίκη. Οπότε μιλάμε για ένα πολύ μεταγενέστερο χρονικό διάστημα.

 

 

 

...