Η 8η Μάρτη είναι ημέρα μνήμης για τα δικαιώματα των γυναικών. Κάποιοι την αποκαλούν Ημέρα της Γυναίκας και με λίγα λουλούδια σε μητέρες, αδερφές και φίλες την προσπερνούν ως μια ακόμη επέτειο. Ωστόσο, η 8η Μάρτη κουβαλά έντονο, ουσιαστικό και συμβολικό φορτίο και, εφόσον γιορτάζεται ακόμη ως επέτειος, σημαίνει πως είτε δεν έχει ικανοποιηθεί το αίτημα είτε ακόμα και αν έχει ικανοποιηθεί μερικώς, πάντα υπάρχει ο φόβος να προκύψουν νέα ζητήματα.

Χρυσάνθη Σουκαρα - Ελένη Γεωργίου, Χρυσάνθη Σουκαρα – Ελένη Γεωργίου: Ναι, Χρειαζόμαστε Πραγματικά Την Ημέρα Μνήμης Για Τα Δικαιώματα Των Γυναικών, INDEPENDENTNEWS

Είναι, λοιπόν το αίτημα της 8ης Μάρτη επίκαιρο; Θα χρησιμοποιήσουμε μια κλισέ φράση: είναι πιο επίκαιρο παρά ποτέ, αρκεί να σκεφτούμε δύο παραδείγματα.

Πρώτον, το φεμινιστικό κίνημα είχε ως κυρίαρχο αίτημα εν τη γενέσει του το δικαίωμα ψήφου, το δικαίωμα των γυναικών να εκπροσωπούνται και να εκπροσωπούν το λαό, τη συμμετοχή τους στη δημόσια σφαίρα.

Παρ’ όλα αυτά σε διάφορες κοινωνίες σήμερα ανά τον κόσμο, οι γυναίκες έρχονται αντιμέτωπες με την αντίληψη ότι δεν μπορούν να αναλάβουν θέσεις ευθύνης και σε δημόσια αξιώματα είναι αριθμητικά λιγότερες σε σύγκριση με τους άντρες συναδέλφους τουςΑκόμη περισσότερο, στο εργασιακό πεδίο οι γυναίκες είναι στατιστικά χαμηλόμισθες σε σχέση με τους άντρες, βιώνουν σεξισμό και εκφοβισμό στους εργασιακούς τους χώρους.

Χρυσάνθη Σουκαρα - Ελένη Γεωργίου, Χρυσάνθη Σουκαρα – Ελένη Γεωργίου: Ναι, Χρειαζόμαστε Πραγματικά Την Ημέρα Μνήμης Για Τα Δικαιώματα Των Γυναικών, INDEPENDENTNEWS

Δεύτερονη επικαιρότητα και η αναγκαιότητα της επετείου φαίνεται και μέσα από τη σωρεία καταγγελιών για σεξουαλική κακοποίηση και παρενόχληση στους εργασιακούς χώρους, στο χώρο του πανεπιστημίου, αλλά και του πολιτισμού και του αθλητισμού που έχουν ξεκινήσει να έρχονται στο φως της δημοσιότητας στην Ελλάδα.

Από το πρώτο κύμα του φεμινιστικού κινήματος που συσπειρώθηκε γύρω από το αίτημα για ψήφο μέχρι το τέταρτο που βιώνουμε τώρα και ενσωματώνει διάφορα ιδεολογικά ρεύματα (φεμινισμός του 99%, «me too») υπάρχει ένας «εχθρός» ο οποίος άλλοτε δέχεται πλήγματα και άλλοτε παραμένει ιδεολογικά ισχυρός. Δεν είναι άλλος από την πατριαρχία. Όσο βαρύγδουπο και να ακούγεται είναι πέρα για πέρα πραγματικό. Είναι ένας αόρατος εχθρός με ορατά αποτελέσματα. Ένα σύστημα αξιών ηθικής ένα πλέγμα αντιλήψεων, με στόχο την αναπαραγωγή αυτής της ανισότητας, που δημιουργούν κοινωνικούς ρόλους για τις γυναίκες και για τους άντρες. Ένα σύστημα δοτών ρόλων και καταπίεσης και για τα δύο φύλα, ένα σύστημα θολό ωστόσο, του οποίου οι κανόνες αλλάζουν συνέχεια προς το συμφέρον πάντοτε του καταπιεστή.

Χρυσάνθη Σουκαρα - Ελένη Γεωργίου, Χρυσάνθη Σουκαρα – Ελένη Γεωργίου: Ναι, Χρειαζόμαστε Πραγματικά Την Ημέρα Μνήμης Για Τα Δικαιώματα Των Γυναικών, INDEPENDENTNEWS
© Lotte Pothé

Είναι σίγουρο ότι η ανισότητα δεν είναι για όλες το ίδιο. Όσο πιο χαμηλά βρίσκεται μια γυναίκα στην ταξική κλίμακα είναι πιο πιθανό να υποστεί διακρίσεις βάση φύλου. Ακόμα, εντός της ίδιας κοινωνικής τάξης μια γυναίκα είναι δυνατό να βιώνει ανισότητα, σεξισμό ή διακρίσεις σε μεγάλο βαθμό λόγω φυλής η πολιτισμικού υποβάθρου. Προκύπτει επομένως το εξής ερώτημα. Η πατριαρχία δημιουργεί ανισότητες. Εντάξει, δεκτό. Αλλά για ποιες γυναίκες πρέπει να αγωνιστεί το σύγχρονο φεμινιστικό κίνημα;

Για ποιες το αίτημα της 8ης Μάρτη είναι ουσιαστικό αίτημα σήμερα; Η απάντηση είναι: Για όλες.

Το φεμινιστικό κίνημα δεν λειτουργεί με μεζούραΑπευθύνεται σε όλες και, μέσα από πολιτικές και κοινωνικές διαδικασίες, δημιουργεί συμμαχίες και επιλέγει συνειδητά τους αγώνες που θα δώσει. Είναι μια διαδικασία on the makingΤο μόνο που απομένει είναι να ανοίξει ακόμη περισσότερο και να ανθίσει μέσα από την υποστήριξη την αλληλεγγύη και τη συμπαράσταση.

Έτσι, θα πάψει η Μέρα της Γυναίκας να είναι μια ακόμη επέτειος με λουλούδια.

Χρυσάνθη Σουκαρα - Ελένη Γεωργίου, Χρυσάνθη Σουκαρα – Ελένη Γεωργίου: Ναι, Χρειαζόμαστε Πραγματικά Την Ημέρα Μνήμης Για Τα Δικαιώματα Των Γυναικών, INDEPENDENTNEWS

weave