Αυτή την τύπισσα τη γουστάρω όχι μόνο γιατί είναι ηθοποιάρα αλλά γιατί είναι και φοβερή περσόνα. Γιατί η “φάτσα” της, με τις ρυτίδες και τις άσπρες ρίζες στα μαλλιά καθόλου δεν ταιριάζει στην λαμπερή βομηχανία του θεάματος. Αλλά δεν την νοιάζει καθόλου.
Δεν καίγεται να σβήσει ρυτίδες.
Δεν καίγεται να αποκτήσει σιλουέτα που θα στριμωχτεί σε μια ασφυκτική τουαλέτα, ραμμένη ειδικά για την βραδιά των Όσκαρ.
Δεν καίγεται να κρεμάσει στον λαιμό της διαμάντια για να περπατήσει στο κόκκινο χαλί.
Την ώρα που βλέπουμε άλλες σπουδαίες ηθοποιούς, όπως η Νικόλ Κίντμαν να μην μπορούν να τσαλακώσουν την έκφραση τους γιατί το δέρμα τους έχει σιδερωθεί από τις επεμβάσεις ήδη από την ηλικία των 40, η Φράνσις Μακ Ντόρμαντ κάνει τη διαφορά και δίνει το παράδειγμα, λέγοντας “σε όποιον αρέσουμε”.
Τεράστια ηθοποιός.
Τεράστια προσωπικότητα.
Η νίκη της στα Όσκαρ για το “Nomadland” και η παρουσία της στην 7η τέχνη, είναι από πολλές απόψεις, μια καθαρά γυναικεία υπόθεση.
(Aνάρτηση της Χ. Παπαϊωάννου στο facebook)