Το φριχτό βράδυ της 30ής Νοέμβρη 1943: Ταγματασφαλίτες εκτέλεσαν ανάπηρους του πολέμου της Αλβανίας

Posted on 30 Νοεμβρίου, 2020, 6:59 πμ
4 secs

Στη φωτογραφία το μνημείο των εκτελεσμένων αναπήρων στο νοσοκομείο «ΣΩΤΗΡΙΑ» 

 

Μια από τις μεγαλύτερες θηριωδίες κατά αμάχων την περίοδο της Κατοχής σημειώθηκε το βράδυ της 30ής Νοεμβρίου από τα Ες-Ες και, κυρίως, από τα Τάγματα Ασφαλείας που μόλις πριν λίγο καιρό είχαν συγκροτηθεί και εξοπλιστεί για να συνδράμουν τις δυνάμεις κατοχής. 

Τα Τάγματα Ασφαλείας δημιουργήθηκαν από την κατοχική κυβέρνηση του Ιωάννη Ράλλη στις 18 Ιούνη 1943, με εντολή των Γερμανών, με σαφή αντικομουνιστική στόχευση και οπλίστηκαν από τη Βέρμαχτ.  Γενικός προϊστάμενός τους ήταν ο αντιστράτηγος των Waffen SS, Βάλτερ Σιμάνα.

Οι άνδρες τους ορκίζονταν υπακοή στον Χίτλερ. Κι η πρώτη, η σκληρότερη κι αδιανόητη δημόσια επίδειξή τους, ήταν η επίθεση ενάντια στους ανάπηρους πολέμου σε 19 νοσοκομεία της Αθήνας. Ήθελαν να δώσουν στους αφέντες τους, τους Γερμανούς, εξετάσεις ναζιστικής δράσης και πίστης στην ιδεολογία του Χίτλερ.

Στο στόχαστρο και στο έλεός τους βρέθηκα πρώτοι από όλους οι ανάπηροι, ήρωες πολέμου από το μέτωπο της Αλβανίας. Λίγους μήνες νωρίτερα, οι ανάπηροι συμμετείχαν στις μεγάλες διαδηλώσεις του Μαρτίου του 1943 κατά της γενικής επιστράτευσης, με τίμημα 46 νεκρούς διαδηλωτές. Άλλωστε, οι ανάπηροι πολέμου ήταν αρκετά δραστήριοι, συμμετέχοντας και στις επετείους της 25ης Μαρτίου και της 28ης Οκτωβρίου μαζί με φοιτητές και εργαζόμενους, όπως επίσης και στις διαδηλώσεις κατά της στρατιωτικής κατοχής και του λιμού.

Τη νύχτα της 30ής Νοεμβρίου κλιμακώθηκε η επίθεση κατά των ανάπηρων, όταν υπό την επίβλεψη των Ες-Ες οι «γερμανοτσολιάδες», όπως ιστορικά χαρακτηρίστηκαν, του Ράλλη περικύκλωσαν με καμιόνια τα 19 νοσοκομεία της Αθήνας και ξέσπασαν πάνω στους ανάπηρους του πολέμου της Αλβανίας. Η φρίκη, η βαναυσότητα και το μένος των ταγματασφαλιτών ήταν πρωτόγνωρο ακόμη και για τα δικά τους, απάνθρωπα, δεδομένα.

Τα γεγονότα

Οι ανάπηροι του πολέμου της Αλβανίας 

Μετά τη συνθηκολόγηση του ελληνικού στρατού, οι ανάπηροι πολέμου (περίπου 15.000) συγκεντρώθηκαν κυρίως στα νοσοκομεία της Αθήνας, σε  μακροχρόνια νοσοκομειακή περίθαλψη λόγω των τραυμάτων και της αναπηρίας τους. Αρχίζουν να οργανώνουν την ζωή τους μέσα στα νοσοκομεία συστήνοντας επιτροπές που διεκδικούσαν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, με διαρκείς αγώνες και με κατακτήσεις, όπως διαχείριση συσσιτίου και φαρμάκων, αυτοσχέδια σχολεία για όσους είχαν διακόψει ή δεν είχαν καθόλου μόρφωση κλπ.

Βρέθηκαν αμέσως στην πρώτη γραμμή του αγώνα της επιβίωσης του λαού, οργανώθηκαν στο ΕΑΜ και συμμετείχαν πρώτοι και ενεργά σε όλες τις λαϊκές κινητοποιήσεις του λαού της Αθήνας, στις απεργίες και τις διαδηλώσεις, όπου πάντα προπορεύονταν οι ανάπηροι κι οι τραυματίες του αλβανικού πολέμου με τα αναπηρικά τους αμαξίδια, τις πατερίτσες ή τα μπαστούνια τους, τους επιδέσμους στα κεφάλια τους και τις νοσοκόμες τους δίπλα να σπρώχνουν τα αμαξίδια ή να οδηγούν τους τυφλούς.

Στις 3 Μάρτη 1943 πήραν μέρος στον παλλαϊκό ξεσηκωμό για τη ματαίωση της πολιτικής επιστράτευσης. Πλήρωσαν ακριβό τίμημα 46 νεκρούς.

Στις 25 Μάρτη του 1943, στην διαδήλωση για το λαϊκό ξεσηκωμό του 1821, στις συγκρούσεις με τις κατοχικές δυνάμεις, πάλι αφήνουν πολλούς νεκρούς.

Τα ίδια και με τη γενική απεργία και διαδήλωση της 22 Ιούλη 1943 ενάντια στην προοπτική επέκτασης της βουλγαρικής κατοχής στο μεγαλύτερο τμήμα της Κεντρικής Μακεδονίας. Μπροστάρηδες πάλι οι ανάπηροι.

Με την συνθηκολόγηση της Ιταλίας το Σεπτέμβρη του 1943,  οι ανάπηροι συγκεντρώνουν πολλά όπλα από τα στρατόπεδα των Ιταλών που βρίσκονται κοντά στα νοσοκομεία και τα διοχετεύουν στον ΕΛΑΣ.

Το γεγονός αυτό ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για την χιτλερική κυβέρνηση. Πρώτα επιχείρησαν να μαζέψουν όλους τους ανάπηρους στα Μέθανα, δήθεν για λουτροθεραπεία. Αλλά οι ανάπηροι ματαίωσαν την πονηρή αυτή «λύση». Στις κατοχικές αρχές έμενε πια μόνο μία λύση.

Το φριχτό βράδυ της 30ής Νοέμβρη 1943: Ταγματασφαλίτες εκτέλεσαν ανάπηρους του πολέμου της Αλβανίας

Χαρακτικό του Τάσσου – Επίθεση κατά των νοσοκομείων της Αθήνας και εκτελέσεις αναπήρων πατριωτών από τους ταγματασφαλίτες συνεργάτες των Γερμανών καταχτητών

 

Η «πρώτη γεύση» του θανατικού ήταν στις 27 Νοέμβρη 1943

Στις 27 του Νοέμβρη πιάνουν τους επικεφαλής των αναπηρικών οργανώσεων Γονατά (με γενική παράλυση) και Τζαμουράνη (με κομμένα και τα δυο του πόδια), μαζί με άλλους 17 ανάπηρους αγωνιστές, ήρωες της Αλβανίας. Τους οδηγούν μπροστά στο «ελληνικό» εκτελεστικό απόσπασμα, των νεοντυμένων γερμανοτσολιάδων, που το διευθύνει ένας Γερμανός αξιωματικός. Επειδή όμως οι μελλοθάνατοι δεν είναι σε θέση να σταθούν όρθιοι, αφού τους είχαν καταστρέψει τις πατερίτσες και τους νάρθηκες, τους βάζουν πάνω σε καρέκλες, δεμένους με ζωστήρες. Πυρ και οι 19 ήρωες της Αλβανίας και της Αντίστασης είναι νεκροί. Αυτός ήταν ο πρόλογος.

Το φριχτό βράδυ της 30ής Νοέμβρη 1943: Ταγματασφαλίτες εκτέλεσαν ανάπηρους του πολέμου της Αλβανίας

Η μαύρη νύχτα της 29 προς 30 Νοέμβρη 1943

Το φριχτό βράδυ της 30ής Νοέμβρη 1943: Ταγματασφαλίτες εκτέλεσαν ανάπηρους του πολέμου της ΑλβανίαςΓύρω στις 3 τα ξημερώματα, τα τάγματα ασφαλείας, υπό τον  συνταγματάρχη I. Πλυτζανόπουλο, διοικητή των Ταγμάτων Ασφαλείας και με την επίβλεψη των Ες – Ες, έκαναν την επίθεσή τους ενάντια στα 19 νοσοκομεία που οι ανάπηροι τα είχαν μετατρέψει σε κάστρα της Εθνικής Αντίστασης. Πάνω από 1000 γερμανοτσολιάδες, με την προσωπική καθοδήγηση του Γκεσταπίτη Φον Στρόουπ περικύκλωσαν τα νοσοκομεία. Τα ξημερώματα, πυροβολώντας και ουρλιάζοντας όρμησαν μέσα. Χτυπούσαν στα κρεβάτια τους ανάπηρους, τις νοσοκόμες, τους γιατρούς. Έσυραν από τα κρεβάτια ανάπηρους με κομμένα χέρια ή πόδια, τυφλούς, παράλυτους, με ανοιχτές πληγές. Άρπαζαν από τα χέρια των νοσοκόμων ή των αναπήρων τα τεχνητά μέλη και τα έσπαζαν στο κεφάλι τους. Τους τράβηξαν γυμνούς χτυπώντας τους αλύπητα. Οι θάλαμοι μεταβλήθηκαν σε σφαγεία. Με κλωτσιές τους κατρακυλούσαν στο δρόμο. Τους άρπαζαν, τους φόρτωναν σε αυτοκίνητα και τους παρέδωσαν στους Γερμανούς, στις φυλακές Χαϊδαρίου και Χατζηκώστα. Πολλοί από τους ανάπηρους πέθαναν κατά τη μεταφορά τους. Άλλοι μέσα στις φυλακές γιατί τα μη επουλωμένα τραύματά τους αιμορραγούσαν. Τα ξημερώματα της ίδιας μέρας, εκτελούνται 283 αγωνιστές με αναπηρία. Επακολούθησε πρωτοφανής λεηλασία – πλιάτσικο, των νοσοκομείων. Μέσα σε λίγες ώρες τα νοσοκομεία ξεγυμνώθηκαν κυριολεκτικά. Τα «παιδιά» δεν κουράστηκαν τζάμπα.

Το φριχτό βράδυ της 30ής Νοέμβρη 1943: Ταγματασφαλίτες εκτέλεσαν ανάπηρους του πολέμου της Αλβανίας

Η ανακοίνωση του ΕΛΑΣ για το έγκλημα

 

...