Του ιστορικού Νίκου Σκοπλάκη: Βρικολακιάζουν άσχημα τα κακά παραμύθια στα κεφάλια των παραχαϊδεμένων ασύδοτων ή/και των εγκληματιών

Posted on February 26, 2021, 1:13 pm
8 secs
*…Ελπίζω να έχετε συνειδητοποιήσει – έστω τώρα – ορισμένοι/ες και εξ αριστερών, που είχατε στραβοκαταπιεί άκριτα κι αμέριμνα τις αγιογραφικές μπούρδες του Μαρσάν και του Ελευθερίου για τη δωσίλογη Παπαδάκη, με ποιες και με πόσες σκοπιμότητες είχε φιλοτεχνηθεί το τρισάθλιο αφήγημα, το οποίο παρουσίαζε τις δημοκρατικές αποφάσεις του ΣΕΗ στις 20 Οκτωβρίου 1944 για διαγραφή ό λ ω ν των δωσίλογων από τα μητρώα του ως σκοτεινή συνωμοσία στοχοποίησης της  dilecta.
Όπως η Παπαδάκη δεν υπήρξε ποτέ η απόλυτη Ηθοποιός, επειδή στήριξε την άνοδό της σε κλιμάκια και σε επιρροή στους ώμους του Ράλλη και των Γερμανών και επειδή έτσι το αποφάσισαν ο Μαρσάν, ο Ελευθερίου και κάτι συνυπογράφοντες στης Μενδώνη, έτσι κι ο Λιγνάδης δεν είναι η αδικημένη ιδιοφυΐα, επειδή τόσα χρόνια κολύμπησε στον βαθύ καθεστωτισμό και τώρα – μέσα σε κραυγαλέες αντιφάσεις – προσπαθούν να τον ξεπλύνουν πανικόβλητοι κυβερνητικοί και παρακυβερνητικοί μαφιόζοι.
Το ποταπό και συκοφαντικό αφήγημα των “ατάλαντων” – λες και η μοναδική… ταλαντούχα δωσίλογη θα μπορούσε να αναδείξει ποτέ το ταλέντο της σε ένα θέατρο “ατάλαντων” (Ράινχαρντ και Στανισλάφσκι, φάτε τη σκόνη της ελληνικής δεξιάς!) – διοχετεύτηκε από το 1944 της Παπαδάκη στο 2021 του Λιγνάδη, με αγωγό (ή μάλλον με οχετό) το (παρα)κράτος του Κούγια.
Η ταύτιση του κακοποιητή-βιαστή με τη δωσίλογη Παπαδάκη είναι ομολογημένη και σε συνέντευξή του ίδιου στην “Καθημερινή” (έχω παραπέμψει σε άλλη ανάρτησή μου), στην οποία ο…παραιτηθείς dilectus δηλώνει πως έχει…λιθοβοληθεί από το σινάφι του (!). Αυτοθυματοποίηση του θύτη για να ιδεολογικοποιήσει την αυθαιρεσία του σε νέα βάθη; Ή μήπως και παρακαταθήκη προς τους δικούς του βιογράφους στις πετσωμένες φυλλάδες και τις ακροκεντρώες ιστοσελίδες για μια μελλοντική “δύσκολη στιγμή”;
Αμετανόητος και θρασύς, αποθρασυμένος από τις κυβερνητικά ενορχηστρωμένες απόπειρες συγκάλυψης κι από το (παρα)κράτος του Κούγια, προσφεύγει τώρα στο αφήγημα του “κακού ΣΕΗ”. Έχοντας προσφέρει ανήκουστες τιμές στον δωσιλογισμό μέσα στο ίδιο το Εθνικό Θέατρο, παραληρεί τώρα το αφήγημα της ταύτισής του.
Δεν είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς τον βαθμό αυτής της ταύτισης, μολονότι σε όσα καταμαρτυρεί ο dilectus στο ΣΕΗ ακούγεται ήδη το θρόισμα από τα πέπλα και τα γουναρικά σε μια – βισκοντικής κοπής – σκηνή μαρτυρίου κι αποθέωσης, ενόσω ο Ιωάννης Ράλλης και οι επιτετραμμένοι της γερμανικής πολιτιστικής προπαγάνδας τον χειροκροτούν στην κατάμεστη αίθουσα με το όνομά του. “Φθόνος στο πρόσωπό μου…! Μέτριος ηθοποιός που βρίσκεται συμπτωματικά και όχι αξιοκρατικά σ’ αυτή τη θέση…! Φθόνος στο πρόσωπό μου, που κορυφώθηκε όταν…!”.
Πότε η Μιράντα, πότε ο Μπιμπίλας, πάντοτε το κακό ΣΕΗ κι ο…φτόνος, τα ίδια και τα ίδια 76 χρόνια τώρα: Βρικολακιάζουν άσχημα τα κακά παραμύθια στα κεφάλια των παραχαϊδεμένων ασύδοτων ή/και των εγκληματιών.
Σε αυτό τον τόπο θα αποδοθεί δικαιοσύνη όταν μάθουμε να λέμε τη δωσίλογη δωσίλογη, το κάθαρμα κάθαρμα, τον θύτη θύτη και το θύμα θύμα. Κι όταν όλων των ειδών τα καθάρματα μάθουν να σέβονται – επιτέλους! – τους εργάτες και τις εργάτριες του θεάτρου, την προσφορά, τη δράση, την αξιοπρέπεια και τις θυσίες τους κι όταν μάθουν να κλείνουν το βρωμόστομά τους, που είναι έτοιμο να ξεβράσει λάσπη, καθώς αυτός είναι, τελικά, κι ο μοναδικός τρόπος για να ξεπλυθούν οι αμφιλεγόμενες ή εγκληματικές “βεντέτες” τους.
Εν τω μεταξύ, όμως:
Μενδώνη παραιτήσου.
Μητσοτάκη γκρεμοτσακίσου.
πηγή: facebook
...