Τάκης Κατσαρός: “Με λένε Ρίζο κι όπως θέλω τα γυρίζω”, η περίπτωση Σολτς και όχι μόνο

Τάκης Κατσαρός

Posted on 04 Φεβρουαρίου, 2021, 10:31 μμ
34 secs
Αντιμέτωπος για πρώτη φορά με μια μέτριας έκτασης ύφεση (για τα δικά μας δεδομένα), λόγω του κορονοϊού και των παγκόσμιων αναταράξεων,  ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών δήλωσε τα παρακάτω:
Σολτς: “Είμαστε πολύ χαρούμενοι που έχουμε ένα καλό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης. Θα ήταν τρελό να το “κόψεις”. Και θα ήταν οικονομικά λάθος να υιοθετήσουμε μια πολιτική λιτότητας και να μειώσουμε τις επενδύσεις. Έτσι, το ερώτημα είναι πώς κινητοποιούμε τα κεφάλαια που χρειαζόμαστε για να έχουμε μια καλή πορεία ανάπτυξης και να προωθήσουμε την κοινωνική συνοχή”.
Αυτά,  είπε  ο ευσταλής,  δεξιάς  απόκλισης σοσιαλδημοκράτης και διάδοχος του Σόιμπλε. Να είναι καλά και να υγιαίνει ο άνθρωπος.
Βέβαια, μέχρι πριν ένα χρόνο, σε άλλο μήκος κύματος, εξέπεμπαν η χώρα του, και τα ισχυρά κέντρα της οικονομικής ορθοδοξίας  του Βορρά της Ευρώπης. Και άλλες πολιτικές υιοθετούσαν, τυλίγοντας επί δεκαετίες  την Ευρώπη με τον (κατά Πρόντι) “ζουρλομανδύα” του Συμφώνου Σταθερότητας. Που, στην περίπτωση της χώρας μας, λίγο απέχει, ακόμη και σήμερα,  από το “σάβανο” της αιώνιας λιτότητας,   αν αναλογιστούμε την κρίση που ποτέ δεν ξεπεράσαμε και το συμπληρωματικό μνημόνιο που εφαρμόζει η  κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Η Ευρώπη μπαίνει τώρα σε μια κρίση άγνωστης διάρκειας και έκτασης και (σωστά) κινητοποιεί πόρους και μέσα για  να την αντιμετωπίσει.
Η Ελλάδα είναι άλλη,  πολύ πιο δύσκολη περίπτωση. Η Ελλάδα βιώνει “μια κρίση  πάνω στην κρίση”. Αυτή είναι η τεράστια ευθύνη της “ανέμελης” κυβέρνησης Μητσοτάκη, αλλά και των ευρωπαϊκών θεσμών. Γιατί, η Ελλάδα δεν είχε την “πολυτέλεια” να σωρεύσει στο 25% της προηγούμενης ύφεσης, άλλο ένα 10% της τωρινής. Εξ ου η συζήτηση για άμεσα εμπροσθοβαρή μέτρα και η απαίτηση για “μηδενικά λάθη” στην υγειονομική θωράκιση της χώρας.
Τα παραπάνω μελιστάλακτα,  μας λέει τώρα  ο “καλός” Γερμανός, αλλά, όπως μαθαίνουμε από το βάθος των παρασκηνίων της γερμανικής πολιτικής σκηνής, τα συμμερίζεται  και ο “κακός” Σόϊμπλε (Θαύμα!).
Αυτά τα θετικά-αλίμονο,  λέγονται,  με την πανδημία στη Γερμανία και στην Ευρώπη, να καλπάζει μεν, αλλά, με μια ύφεση στην οικονομία  5-10% , ανάλογα με τη χώρα. Με την απασχόληση διατηρήσιμη (έστω, σε αναστολή κατά ένα μέρος της) λόγω των γιγάντιων μέτρων στήριξης. Και με μια δειλή εκδοχή ευρωομολόγου ante portas σε ό,τι αφορά την υλοποίηση του, με τη μορφή του Ταμείου Ανάκαμψης.
Αντίθετα,  με ύφεση 25%, όπως αυτή που παρέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015 και με την ανεργία στα ύψη, “οφείλαμε”, μας έλεγε ο πολύς  Ντάισεμπλουμ και οι “Θεσμοί”, η τρόικα, δηλαδή,   να πάμε σε δρακόντεια λιτότητα και εσωτερική υποτίμηση. Επιπλέον, μάλιστα,  μας επέβαλαν να τετραγωνίσουμε τον κύκλο και  να παράγουμε κάθε χρόνο πλεονάσματα 3,5% και 4,5 % του ΑΕΠ .
Το τέλειο πείραμα!
Τι είπατε;
Δεν γίνεται
Έγινε όμως!
Και μάλιστα υπάρχουν κάποιοι που ισχυρίζονται “πως πέτυχε”
Στα χρόνια που τα τρία μνημόνια είχαν και τυπική* ισχύ,  η Ελλάδα υποχρεώθηκε ως χώρα μειωμένης εθνικής και οικονομικής κυριαρχίας  (με το Ταμείο του Κράτους να διοικείται από το ΔΝΤ, τις Τράπεζες από την ΕΚΤ και τον Στουρνάρα και την κρατική περιουσία κατασχεμένη ή υποθηκευμένη στους δανειστές) , να συμπεριφέρεται ως εξής:
-Το πολιτικό της προσωπικό να ταπεινώνεται και να  εξευτελίζεται,  αναλαμβάνοντας την “ιδιοκτησία του προγράμματος” (ευτυχώς και προς τιμήν τους, όχι ο Τσίπρας και ο Τσακαλώτος, στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ υπήρχε πλεόνασμα “προθύμων”)
-Να πετσοκόβει το δημόσιο σύστημα περίθαλψης, που για τη Γερμανία είναι  “τρελό” όπως λέει τώρα ο κ. Σολτς, αλλά, για την Ελλάδα  ήταν “δόξα” για την οποία φιλονικούν ακόμη ο κ. Γεωργιάδης με τον κ. Τόμσεν.
-Να  “κόβει”  τη χρηματοδότηση  ο Ντράγκι και η ΕΚΤ, αναλαμβάνοντας ξεκάθαρο πολιτικό ρόλο εναντίον των επιλογών  του ελληνικού λαού τον Ιανουάριο του 2015 και του υπερήφανου ΟΧΙ της 5ης Ιουλίου 2015.
-Να  ξεπουλά ή να υποθηκεύει τη δημόσια περιουσία, για να “στάξουν” οι δόσεις των δανείων.
-Να περικόπτει μισθούς, συντάξεις, δικαιώματα, μέχρι και την τελευταία ρανίδα Ακόμη και τα εναπομείναντα  35 ευρώ του  ΕΚΑΣ των χαμηλοσυνταξιούχων, κακομοίρη(α) μου.
-Να απολύει υπαλλήλους από το δημόσιο και να μην προσλαμβάνει ούτε “κουνούπι”
-Να διώχνει,  μέχρι και τους φύλακες και τις καθαρίστριες  των Πανεπιστημίων και των σχολείων. Με υπουργό απολύσεων τον κ. Μητσοτάκη,  αυτόν  που τώρα κόπτεται για την ασφάλεια  στα Πανεπιστήμια.
-Να καταργεί τις συλλογικές διαπραγματεύσεις
-Να κάνει την αγορά εργασίας μια απέραντη “Μανωλάδα”.
– Να κλείνει διά του κ. Σαμαρά την ΕΡΤ
– Να γενικεύει την αστυνομική βία κάνοντας την Ελλάδα δεύτερη σε αστυνομικούς στην Ευρώπη και τελευταία σε καθηγητές Πανεπιστημίων, αναλογικά με τον πληθυσμό.
– Να κάνει σε δυστυχείς ανθρώπους τον “νταή πορτιέρη” της Ευρώπης και να πνίγει τις τύψεις της για τα κολαστήρια στη Μόρια και στο Καρά Τεπέ, τις δολοφονίες στον Έβρο, τις απωθήσεις προσφύγων στο Αιγαίο, στις επιδοτήσεις για να μπορεί να συντηρεί στο έδαφός της “φυλακές ψυχών”.
– Να ανέχεται επί χρόνια τους δολοφόνους μαχαιροβγάλτες της Χρυσής Αυγής, γιατί προς τα εκεί, θα μπορούσε να διοχετευτεί το μίσος,  ο θυμός και η οργή. 
– Να φτιάχνει πτωχευτικό δίκαιο και νομοθεσία για τους πλειστηριασμούς, κομμένους και ραμμένους στα μέτρα των τραπεζών και των “κορακιών” των εισπρακτικών εταιριών.
– Να φιλοδωρεί τους νέους με τον υποκατώτατο μισθό
– Να φτιάχνει στρώματα Rochild και μαξιλάρια   Βuffer 37 δισ. ( για να “βγει”, χωμένη μέχρι το “λαιμο-δέτη”  από τα μνημόνια),  “στεγνώνοντας” από ρευστό  την οικονομία, εξουθενώνοντας τις  κατώτερες και  τις μεσαίες τάξεις,  διαλύοντας την κοινωνική συνοχή.
– Να επιβάλει ΕΝΦΙΑ σε όλους αντί για Φόρο Περιουσίας από ένα επίπεδο οικογενειακής (και όχι ατομικής)  περιουσίας και επάνω και να εκτοξεύει στα ύψη τον ΦΠΑ
– Αλλά, ταυτόχρονα.  να μειώνει τη φορολογία του μεγάλου κεφαλαίου, να ρίχνει στο 10% (πλέον, στο 5%!) το φόρο στα μερίσματα των ραντιέρηδων.
– Να διατηρεί τα προνόμια και να είναι  εθελοντική η φορολογική συνεισφορά του εφοπλιστικού κεφαλαίου.
– Να κάνει τα ίδια με τους παπάδες, στους οποίους μάλιστα, αναγνωρίστηκε ότι τους χρωστάμε κι από πάνω ( αυτή η “τομή”  συνέβη ως μέρος του άτυπου μνημονίου με την Εκκλησία,  που είχε υπογράψει με το “στραμπουληγμένο”  από τους ΑΝΕΛ χέρι της η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ)
-Να χειροτερεύει η σχέση άμεσων- έμμεσων φόρων.
– Να παραμένει πρωταθλήτρια στο ΝΑΤΟ σε πολεμικές δαπάνες.
– Να σύρεται σε επικίνδυνους άξονες και συμμαχίες όπως αυτή για τον Εast Med, και να εξελίσσεται η χώρα σε υπό απόλυτο αμερικανικό έλεγχο, στρατηγικός (!) εταίρος του …Τραμπ.
– Να μετατρέπει στρατηγικούς τομείς και ολόκληρες περιοχές της χώρας σε Οικονομικές Ζώνες ανεμπόδιστης και ασύδοτης δράσης  κρατικών εταιριών του εξωτερικού και του παρασιτικού και υπόπτου προελεύσεως σε μεγάλο βαθμό,  εγχώριου κεφαλαίου  ( Ας αναλογιστούμε: Τράπεζες, Cosco, Ελληνικό, μήντια, σιδηρόδρομος, ΟΛΘ, γήπεδο Νέας Φιλαδέλφειας, πετρέλαια, ενέργεια,  Eldorado, Λαυρεντιάδης, Καλογρίτσας,  Folli Follie,  Δημόσια έργα,  Κασσιόπη, Αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος,  που παραλίγο τμήμα του να ξεπουληθεί 500-600 εκ. κάτω  από την αξία του κ.λπ.).
– Να μην έχει εισπράξει ούτε ευρώ από τη δραστηριοποίηση  των μεγάλων  πλατφορμών του ψηφιακού καπιταλισμού στη χώρα .Της Google, της Αmazon κλπ.
– Να μην κινεί τη διαδικασία οικονομικών αποζημιώσεων εναντίον εταιριών όπως η Νοvartis για την τεράστια ζημιά που έχουν προκαλέσει στην ελληνική κοινωνία.
– Να γεμίζει τα βουνά ανεμογεννήτριες , χωρίς σεβασμό στο περιβάλλον και το φυσικό τοπίο.
-Να θεωρείται  το “μαύρο πρόβατο” της Ευρώπης και της κάθε Bild όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αγωνίζονταν   υπέρ του ευρωομολόγου, της ρύθμισης και της διαγραφής μέρους του χρέους.
– Να δέχεται να   αποκαλούν  PIGS,  “τεμπέληδες του Νότου” και “Μαδουραίους ” ή σκέτο “ζαίους”,  όλους όσοι αντιστέκονταν και επικαλούνταν την  ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.
(Χαρακτηρισμοί,   οι  οποίοι  εσχάτως εμπλουτίζονται κι εκεί που δεν το περίμενε κανείς,  με όρους που προδίδουν  ανεμοδαρμένα πνευματικά ύψη.  όπως,   οι  “αριστερίστικες εκκρεμότητες”, μιας δικιάς μας “Ρίζως”).
– Να μη διανοείται  καμιά απολύτως αύξηση μισθών.
Αφού,  δεν υπάρχουν “λεφτόδεντρα”, όπως μας έλεγαν αυτοί που τώρα (με τη φωτιά στην αυλή τους) πετάνε χρήματα ανεβασμένοι στα “ελικόπτερα” των Κεντρικών Τραπεζών.
– Να αγοράζει όμως Rafale και αύριο φρεγάτες και F35 ( με ζηλευτή εθνική ομοψυχία, παρεμπιπτόντως)
Και άλλα ων ουκ έστιν αριθμός.
Όλα αυτά  λοιπόν, συγκρινόμενα με τα λεχθέντα  από τον κ. Σολτς, φέρνουν στο νου το αμίμητο:
“Με λένε Ρίζο κι όπως θέλω τα γυρίζω”,
Ποιο, όμως, είναι το γύρισμα των “Ρίζων”;
Κατά τη γνώμη μου “γυρίζουν”, ή μάλλον  ξαναγυρίζουμε όλοι μας , στην προστατευτική  ισχύ και τη δύναμη του “τρισκατάρατου” δημόσιου τομέα. Πρόσφατα,  είδαμε να γίνεται “κρατικιστής” και μετανιωμένος οπαδός του ΕΣΥ ακόμη και ο..  κ. Μάνος (Η Παναγιά η καπιταλίστρια να βάλει το χέρι της!)
Για τη στροφή αυτή όλοι  επικαλούνται την πανδημία. Λες και δεν είναι “πανδημία”, η φτώχεια, η πείνα  και οι χαώδεις κοινωνικές ανισότητες. 
Αυτές που ο κ. Μητσοτάκης κανονικοποιούσε στη Βουλή χαρακτηρίζοντάς τες απολύτως “φυσικές” και,  άρα, θεμιτές και επιδιωκόμενες.  
Πρόκειται για βαθιά υποκρισία και πρόσχημα! 
Η  πανδημία,  βεβαίως, μεταβάλλει τα εργαλεία της οικονομικής πολιτικής, αλλά, δεν αλλάζει τις θεμελιώδεις οικονομικές θεωρίες.
Γιατί,   τα  οικονομικά της ύφεσης είναι πάνω-κάτω ίδια, δεν εξαρτώνται από τους ιούς, τις γρίπες, τους σεισμούς και τις πλημμύρες. Αλλά, από πολιτικές αποφάσεις και τον συσχετισμό δύναμης και ισχύος μεταξύ των κοινωνικών και των πολιτικών υποκειμένου. Μεταξύ των χωρών και των οικονομικών ολοκληρώσεων.
Δεν υπάρχουν οικονομικά της πανδημίας. Άλλο επιδημιολογία άλλο οικονομία.
Όλα αυτά είναι γνωστά. Από τον καιρό του Ρούσβελτ και του Νew Deal, τουλάχιστον. Και από τη μεταπολεμική οικοδόμηση της Ευρώπης.
Μετά βέβαια, ήρθαν οι “λύκοι της Wall Street”  του Θατσερισμού/ Ρηγκανισμού και τα “Chicago boys” του μισάνθρωπου νεοφιλελευθερισμού. Που εκτόξευσαν στον ουρανό τις ανισότητες, μαζί με τα κέρδη των υπερπλουσίων του ανώτερου 1%.
Κάνοντας το νεοφιλελευθερισμό παγκόσμιο τρόπο οικονομικής και πολιτικής διακυβέρνησης και σωρεύοντας κοινωνικά ερείπια, ακόμη και στην καρδιά των καπιταλιστικών μητροπόλεων. Προκαλώντας, ανάλογες κοινωνικές αντιδράσεις,  που στην Ελλάδα, ευτυχώς, διαμόρφωσαν τη δημοκρατική κοίτη και την τομή του ΣΥΡΙΖΑ. Και δεν διοχετεύτηκαν στο “βρώμικο ποτάμι” της ακροδεξιάς και του νεοφασισμού
Μπορεί προσωρινά οι “Ρίζοι” να “τα “γυρίζουν” γιατί η πανδημία, θέτει υπαρξιακής φύσης ερωτήματα.  Αλλά, δεν έγιναν “μέλισσες”.
Μέσα στην κρίση αναδιαμορφώνονται και ανανεώνονται τα ιδεολογικά και πολιτικά προτάγματα. 
Ας μη μας ξεγελούν οι κινήσεις καλής θέλησης των κυρίαρχων δυνάμεων που κι εκείνες ξεπεράστηκαν από την ένταση και τις διαστάσεις της πανδημίας  και την επαπειλούμενη παγκόσμια οικονομική κρίση. 
Όπως αποδεικνύεται  στις μέρες μας,  ο εθνικιστικός  και ιμπεριαλιστικός πόλεμος των εμβολίων που μαίνεται, είναι μια έκφραση της ταξικής-κοινωνικής πάλης σε κάθε χώρα και της πόλωσης σε παγκόσμιο επίπεδο. Το ίδιο και οι αντιπαραθέσεις στην καρδιά του συστήματος, όπως αυτές μεταξύ της Commission και των φαρμακευτικών κολοσσών, σαν την Αstra Zeneca  που κολυμπούν σε δημόσιο χρήμα. Που ακόμη κι αν έχει αίσια έκβαση για τους Ευρωπαίους, δεν θα αλλάξει το ανατριχιαστικό γεγονός,  ότι οι κάτοικοι 85 χωρών του πλανήτη εκτιμάται ότι θα εμβολιαστούν το 2023 ή και ποτέ. 
 
Οι “λύκοι” παραμονεύουν. Αυτή είναι η αλήθεια, πίσω από τους συμπονετικούς και καλοκάγαθους “Ρίζους”. Και περιμένουν να αποσυρθεί η θάλασσα της πρωτοφανούς χρηματοδότησης της οικονομίας,  που συγκρατεί τις βάρκες στο νερό για να είναι εκείνοι που θα κρίνουν  τότε,  ποιες θα συνεχίσουν να πλέουν, με τι φορτίο και πόση ταχύτητα,  ποιες θα πάνε πίσω και ποιες θα πάνε στον πάτο.  
 
Μόνο ένας παγκόσμιος αντικαπιταλιστικός-οικολογικός “εμβολιασμός”,  μπορεί στη φάση μετά την πανδημία, να τους χαλάσει τα σχέδια και να τους  εμποδίσει να επιχειρήσουν την επίθεση που ετοιμάζουν σε χώρες, λαούς και δικαιώματα. 
 “Εμβολιασμός”  που είναι απαραίτητος σε όλους, ακόμη και στην Αριστερά, γιατί κι εκεί κάποια “ιικά φορτία”  δείχνουν ότι έχουν υποχωρήσει τα σχετικά “αντισώματα”,  λόγω υπερβολικής έκθεσης ορισμένων στον κυβερνητισμό την έπαρση και την αλαζονεία της εξουσίας,  
 
Και οι καιροί έχουν  “γυρίσματα”, όμως.
Ας ελπίσουμε,  μαζί με το  RNA των εμβολίων, που είναι ένα μεγάλο συλλογικό επιστημονικό επίτευγμα,  να επανευφευρεθεί και να δυναμώσει στην κοινωνία μας  το DNA της Αλληλεγγύης, της υπεράσπισης των δημοσίων αγαθών,  της ριζοσπαστικής Δημοκρατίας και του Σοσιαλισμού,   ως η μόνη απάντηση σε μια νέα βαρβαρότητα, που  εκπροσωπούν οι “Λύκοι” και οι χρήσιμοι “Ρίζοι” τους .
* Άποψη του γράφοντος είναι ότι ουδέποτε υπήρξε επί της ουσίας “έξοδος” από το μνημόνιο. Μετά το 2018,  η Ελλάδα δεν χρειάζονταν να συνάψει νέο δάνειο από τους Θεσμούς και βγήκε ξανά στις αγορές. Επιτεύχθηκε λοιπόν ο διακηρυγμένος  “επίσημος” στόχος όλων των μνημονίων  και υπήρξε μια συμβιβαστική ρύθμιση του χρέους. Βεβαίως, έκτοτε, άνοιξαν δρόμοι, υπήρξαν βαθμοί ελευθερίας στη χάραξη πολιτικής και με την πολιτική βούληση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, αποφεύχθηκαν μια νέα περικοπή στις συντάξεις, μια νέα αύξηση στους φόρους, ενώ ελήφθησαν και αρκετά θετικά μέτρα, με πιο σημαντικό την αύξηση του κατώτατου μισθού και την κατάργηση του υποκατώτου. Το 2018, έληξε η τυπική ισχύς των μνημονίων υπό τη “στενή” έννοια των δανειακών συμβάσεων  Το πυκνό όμως πλέγμα των μνημονιακών πολιτικών, δομών στο κράτος  και  ρυθμίσεων στην κοινωνία και την οικονομία ήταν και είναι πανίσχυρο και καταθλιπτικά παρόν. Όσο αυτό μένει στη θέση του, ηχεί ως παράταιρο και παραπειστικό επιχείρημα και ως ειρωνεία για πολλούς ανθρώπους που δεν “βγήκαν”  ποτέ από τα μνημόνια,  η φράση “Πετύχαμε εκεί που οι άλλοι απέτυχαν”. Πέραν της πολιτικής αστοχίας, στερείται ενσυναίσθησης. Και είχαμε τόσο ανάγκη την ενσυναίσθηση μαζί με την ειλικρίνεια και την επίγνωση,   εκείνο το “μακρινό”,  εκλογικό 2019.
Αλλά και σήμερα, έχουμε την ανάγκη αυτού του σύμφυτου με την Αριστερά τρόπου πρόσληψης της πολιτικής.  Ίσως ακόμη περισσότερο  Γιατί, περισσότερο από ποτέ, οι  “Ρίζοι” δεν ταιριάζουν στην Αριστερά, έστω με ένα ΣΥ μπροστά και ένα ΠΣ πίσω.
independentnews.gr
...