Σταμάτης Θεοδωρόπουλος: Το παιχνίδι των εξοπλισμών δεν έχει πατρίδα

Posted on 04 Σεπτεμβρίου, 2020, 3:00 μμ
7 secs

Ύφεση-ρεκόρ στη σύγχρονη ιστορία της χώρας ανακοίνωσε την Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου, η Ελληνική Στατιστική Αρχή. Η ύφεση που ανακοινώθηκε και είναι στο 15,2% αποτελεί αρνητικό ρεκόρ, αν αναλογιστούμε ότι την περίοδο των μνημονίων το ρεκόρ ύφεσης τριμήνου ήταν γύρω στο 11%. Η φτωχοποίηση είναι προ των πυλών, δεδομένης και της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη που αφήνει απροστάτευτες τις ήδη ταλαιπωρημένες από την οικονομική κρίση κοινωνικές ομάδες.

Αυτά είναι φυσικά γνωστά και όσο διαρκεί η πανδημία και χωρίς να λαμβάνονται γενναία μέτρα αντιμετώπισης των συνεπειών θα αναμένουμε και τραγικότερα αποτελέσματα, όπως και μνημονιακές πολιτικές… χωρίς μνημόνια.

Αυτό που κάνει, όμως, ακόμα πιο δυσοίωνες τις προβλέψεις είναι το γεγονός ότι την ίδια στιγμή -με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις στο «κόκκινο»- ανοίγει η (διαχρονικώς …μοιραία) συζήτηση για αμυντικούς εξοπλισμούς.

Η διπλωματία των όπλων

Η γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt σε δημοσίευμά της αναφέρεται στις σχεδιαζόμενες αγορές όπλων από την Ελλάδα και σημειώνει ότι από τις προγραμματισμένες ελληνικές αγορές όπλων θα επωφεληθεί κυρίως η γαλλική βιομηχανία. Και αναφέρει ότι αυτό οφείλεται πρωτίστως σε πολιτικούς λόγους, καθώς ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν είναι ο στενότερος σύμμαχος της Ελλάδας στη σύγκρουση με την Τουρκία. Ο Μακρόν απέστειλε πολεμικά πλοία και μαχητικά αεροσκάφη στην ανατολική Μεσόγειο τις τελευταίες εβδομάδες για να υποστηρίξει την Ελλάδα. Το γαλλικό αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle αναμένεται να πραγματοποιήσει κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με τον ελληνικό στρατό στην περιοχή την επόμενη εβδομάδα.

Η γερμανική εφημερίδα επικαλείται, μάλιστα, πληροφορίες από κυβερνητικούς κύκλους, σύμφωνα με τους οποίους η Ελλάδα διαπραγματεύεται  την αγορά 18 μαχητικών Rafale από τη γαλλική κατασκευάστρια εταιρεία Dassault. Η προμήθεια δύο γαλλικών φρεγατών τύπου Belharra, η οποία είχε προγραμματιστεί εδώ και καιρό και αναβλήθηκε πρόσφατα για λόγους κόστους, επιστρέφει και πάλι στην ημερήσια διάταξη. Αναφέρει επίσης ότι η Ελλάδα σκέφτεται  να αγοράσει νέα μαχητικά ελικόπτερα και πιο προηγμένες τορπίλες για τα τέσσερα γερμανικά υποβρύχια τύπου 214. Στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες εκτιμούν ότι το κόστος του προγράμματος εξοπλισμών, το οποίο θα διαμοιραστεί σε αρκετά χρόνια, θα ανέλθει σε περίπου 10 δισ. ευρώ. Αυτό μεταφράζεται σε κάτι περισσότερο από μιάμιση φορά του αμυντικού προϋπολογισμού του περασμένου έτους.

Αυτά σχεδιάζονται να συμβούν στη μαστιζόμενη από οικονομική κρίση Ελλάδα, την οποία, σε σχέση με την οικονομική της δύναμη, μόνο οι ΗΠΑ ξεπερνούν σε δαπάνες για εξοπλισμούς στο ΝΑΤΟ.

Η Ιστορία μπορεί να επαναληφθεί;

Πράγματι η στάση της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο αρκεί για να ανοίξει τη συζήτηση των εξοπλισμών, όπως γίνεται διαχρονικά.

Ήδη και στην Ελλάδα οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η κυβέρνηση ετοιμάζεται να προχωρήσει σε αύξηση των αμυντικών δαπανών με ένα ποσό της τάξη των 10 δισ. ευρώ. Αν αυτό επαληθευτεί θα μιλάμε πλέον για την τρίτη σε μέγεθος «αγορά του αιώνα». Προηγήθηκαν τα προγράμματα αμυντικών εξοπλισμών του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Σημίτη που άφησαν ιστορία.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει την κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος  και τις μίζες που δόθηκαν με αφορμή τα μεγάλα αυτά εξοπλιστικά προγράμματα; Όπως επίσης ότι την περίοδο του πρώτου μνημονίου, κατά την οποία πολλές ήταν οι αναλύσεις για το πώς φτάσαμε στη χρεοκοπία, όλοι συμφωνούσαν ότι τα υπέρογκα ποσά που δόθηκαν για εξοπλισμούς -με συνυπολογισμένες τις υπερτιμολογήσεις και τις μίζες- ήταν μία από τις αιτίες της κρίσης χρέους.

Το παιχνίδι των εξοπλισμών δεν έχει πατρίδα

Αυτό που πρέπει να είναι σαφές στη συζήτηση είναι ότι το παιχνίδι των εξοπλισμών δεν έχει πατρίδα, είναι καθαρά παιχνίδι τεράστιων οικονομικών συμφερόντων. Δυστυχώς, όμως, όσοι αντιτίθενται ή εκφράζουν ενδοιασμούς και αντιρρήσεις θεωρούνται ύποπτοι, λιγότερο πατριώτες, και ίσως… εθνομηδενιστές.

Για να αποφευχθούν φαινόμενα του παρελθόντος, για να μη γίνει η Ελλάδα η Ιφιγένεια για τη σωτηρία της γαλλικής ή της γερμανικής οικονομίας, θα πρέπει να γίνει τουλάχιστον μια λελογισμένη αγορά εξοπλισμών με προαπαιτούμενο να καταθέσουν συγκεκριμένο πλάνο οι αρχηγοί των σωμάτων των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας. Μόνο έτσι θα μπορέσει να καταρτιστεί ένα τριετές ή πενταετές πρόγραμμα που να συγκεκριμενοποιήσει τις ανάγκες, με γνώμονα πάντα ότι η Ελλάδα είναι μια αποτρεπτική χώρα και δεν διεκδικεί κάτι παραπάνω, εκτός από την υπεράσπιση των  κυριαρχικών της δικαιωμάτων.

 

 

...