Σταμάτης Θεοδωρόπουλος: Το καθεστώς απαγορεύει την είσοδο στα Εξάρχεια

Posted on 17 Ιουλίου, 2020, 11:09 μμ
1 sec

Η είδηση πρωτοφανής: Ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους αφέθηκαν το μεσημέρι της Παρασκευής οι τρεις συλληφθέντες στην αντιφασιστική διαδήλωση στην πλατεία Βικτωρίας, τους απαγορεύτηκε όμως η συμμετοχή σε οποιαδήποτε διαδήλωση αλλά και η επίσκεψη στην περιοχή των Εξαρχείων!

Πρωτοφανές μεν να απαγορεύεται η είσοδος σε μια γειτονιά, αλλά όχι απίστευτο, με δεδομένη τη στάση της Ν.Δ. όσον αφορά την περιοχή τόσο κατά την περίοδο που ήταν στην αντιπολίτευση όσο και τώρα που το επιτελικό κράτος ξεδιπλώνει την αντικοινωνική του πολιτική, πιστό στο ακροδεξιό δόγμα «νόμος και τάξη».

Το καθεστώς της «κανονικότητας» είναι εδώ και βάλλει κατά θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αποφασισμένο να πατάξει κάθε προσπάθεια κινηματικής δράσης, ακόμα και αν αυτή είναι αντιφασιστική. Με το «χουντονόμο» περιορισμού των διαδηλώσεων έκανε σαφές ότι τα προβλεπόμενα από το Σύνταγμα δεν θα εμποδίσουν την κυβέρνηση Μητσοτάκη να περιορίσει αυτή καθαυτή τη Δημοκρατία.

Για τη δεξιά τα Εξάρχεια ήταν το «άβατο». Από την άνοδο της Ν.Δ. στην εξουσία, εδώ και ένα χρόνο, πάμπολλα είναι τα αστυνομικά σόου εκκένωσης καταλήψεων και μάλιστα προσφύγων, που κάθε φορά που κάτι δεν πάει καλά στην επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης τροφοδοτούν τα κανάλια με χολιγουντιανές σκηνές σκληρής αστυνομοκρατίας.

Φαίνεται όμως ότι για την κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν αρκεί η πάταξη της αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς στο «άβατο». Δεν φτάνει η καταστολή, η αστυνομοκρατία και οι αναίτιες επιθέσεις εναντίον καταστημάτων της περιοχής. Με τον περιορισμό της επίσκεψης στα Εξάρχεια, περνάμε σε μια νέα εποχή εξαίρεσης. Με μια χουντικής κοπής δικαστική απόφαση επιβάλλεται απαγόρευση κυκλοφορίας εν έτει 2020!

Κυβέρνηση και δικαιοσύνη αντί να εγγυώνται την τήρηση Συντάγματος και νόμων, προβαίνουν σε απροκάλυπτη παραβίαση. Στόχος η πάταξη. Καθετί αντίθετο στις αντιλήψεις του καθεστώτος δεν θα είναι απλώς διαφορετικό, αλλά παράνομο. Όποιος/α αντιδρά θα εξοντώνεται, ακόμα κι αν η αντίδραση είναι αντιφασιστική. Δικαίωμα θα έχουν μόνο ο Μπογδάνος και ο Κασιδιάρης να διαδηλώνουν ελεύθερα κατά κατατρεγμένων ανθρώπων, κατά των προσφύγων, κατά της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης.

Ταυτόχρονα στοχοποιείται η νεολαία, ως «επικίνδυνη» για τις επιδιώξεις της κυβέρνησης ομάδα. Οι νέοι και οι νέες της ανεργίας και της ανασφάλιστης εργασίας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, που βιώνουν δραματικά τα δημιουργικότερα χρόνια της ζωής τους πρώτα λόγω της οικονομικής κρίσης και των μνημονίων και τώρα λόγω της υγειονομικής κρίσης και της απόλυτης φτωχοποίησης που επέρχεται, πρέπει να σωπάσουν με κάθε μέσο.

Τα Εξάρχεια είναι μόνο η αρχή. Οι προθέσεις της κυβέρνησης, της αστυνομίας της και των «παπαγάλων» των ΜΜΕ για δημιουργία «ύποπτων» περιοχών που συχνάζουν «επικίνδυνοι» φάνηκε και στην περίπτωση της Αγίας Παρασκευής, στην πλατεία Αγίου Ιωάννου. Με αφορμή την πανδημία η περιοχή και οι θαμώνες στοχοποιήθηκαν, χτυπήθηκαν από τα ΜΑΤ και διασύρθηκαν από τα κανάλια. Άραγε ποιες περιοχές της χώρας να έχουν σειρά;

Γιατί ενοχλούν τα Εξάρχεια

Το “κράτος των Εξαρχείων”, το “άβατο”, το “γαλατικό χωριό” στο κέντρο της Αθήνας φαίνεται ότι συνεχίζει να ενοχλεί.

Η διαφορετικότητά της γειτονιάς των Εξαρχείων έγκειται στο ότι είναι πολύχρωμη, κυριολεκτικώς και μεταφορικώς. Στα στενά και τους δρόμους της ανθούν κινήματα, συλλογικότητες, συνεργατικά εγχειρήματα, καταλήψεις και αλληλέγγυες κοινωνικές δομές, συχνάζουν νέοι και νέες, σπουδαστές και φοιτητές. Υπάρχουν διάσπαρτα  στέκια συνάθροισης ανθρώπων και προβολής διαφορετικών καλλιτεχνικών και ψυχαγωγικών προτάσεων. Στέκια, κτίρια και μαγαζιά που, παραμένοντας αναλλοίωτα στο χρόνο, φαντάζουν εμβληματικά και συνδέονται με την ιστορία των ανθρώπων που πέρασαν από τα Εξάρχεια, που έζησαν και δημιούργησαν εκεί, των ανθρώπων που ζουν και δημιουργούν, συναντιούνται και συνυπάρχουν σήμερα.

Η γειτονιά αυτή είναι διαφορετική. Την κάνουν τέτοια η πρωτοφανής αστυνομική παρουσία, η καταστολή, οι προσαγωγές “υπόπτων”. Αυτή η διαφορετικότητα την βάζει στο στόχαστρο του κράτους που, επικαλούμενο τον φιλήσυχο πολίτη, επιδιώκει να καταστείλει τον… ανήσυχο, να επιβάλει το πρότυπο κατοίκου που “δεν θα έχει ιδεολογική ταυτότητα”.

Οι κάτοικοι αυτής της γειτονιάς στην πλειονότητά τους δεν έπαψαν να είναι φιλήσυχοι. Διαθέτουν και αυτοί, όπως οι περιβόητοι “νοικοκυραίοι” του συστήματος, καναπέ και τηλεόραση, κάνουν παιδιά,  τα πηγαίνουν στο σχολείο… Το “έγκλημά” τους είναι το ότι είναι ανήσυχοι. Αρέσκονται πολλοί και πολλές στη συλλογική δράση, θέτοντας σε κίνδυνο την άνωθεν -δια των Μέσων και του κράτους- επιβεβλημένη ιδιώτευση.

Δεν αποτελεί, λοιπόν, διόλου παράδοξο το ότι στα Εξάρχεια δρουν μαφίες, το εμπόριο ναρκωτικών και η υποκουλτούρα επιδιώκουν να σκιάσουν τον χαρακτήρα της γειτονιάς. Οι μέθοδοι του συστήματος είναι παλιές και χρησιμοποιημένες και στο παρελθόν.

Στους κατοίκους καλλιεργείται επιμελέστατα ο φόβος, το μέγιστο όπλο επιδίωξης της ιδιώτευσης. Η μικροπαραβατικότητα, τα εγκλήματα, οι μαφιόζοι, από τη μια, και η αστυνομική καταστολή, από την άλλη, επιδιώκουν το μείγμα φόβου και κοινωνικού κανιβαλισμού.

 

...