Σταμάτης Θεοδωρόπουλος: Κοινωνικά αιτήματα σε εφαρμόσιμες πολιτικές προτάσεις

Posted on 27 Ιουλίου, 2020, 11:34 πμ
3 secs

Το καλοκαίρι που διανύουμε είναι σαφώς διαφορετικό από όσα άλλα θυμόμαστε. Δεν έχει πρόσφατο προηγούμενο. Η υγειονομική κρίση και οι επιπτώσεις της δεν αφήνουν περιθώρια η καλοκαιρινή ραστώνη και τα «μπάνια του λαού» να βάλουν σε δεύτερο πλάνο τις πολιτικές εξελίξεις. Με προδιαγεγραμμένες τις επιπτώσεις της πανδημίας στην οικονομία, με τον τουρισμό να μην επανεκκινείται επειδή έδωσε εντολή ο Μητσοτάκης με φόντο το ηλιοβασίλεμα της Σαντορίνης, ο Σεπτέμβριος αναμένεται -κατά γενική ομολογία- ιδιαίτερα έντονος κοινωνικά και πολιτικά.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, έχοντας κλείσει ήδη ένα χρόνο, είναι σαφές ότι έχει ξεδιπλώσει τη στρατηγική και τις προθέσεις της. Έχει αναδιοργανώσει το μετεμφυλιακό μοντέλο εξουσίας, με ακροδεξιές πολιτικές, και έχει ήδη -ελέω και τις πανδημίας- εξαπολύσει επίθεση στον κόσμο της εργασίας, δείχνοντας ξεκάθαρα ποια συμφέροντα εξυπηρετεί.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά την εκλογική ήττα του 2019 και τις όποιες λογικές αναταράξεις, δεν φάνηκε να αδρανεί. Καλείται, όμως, σήμερα να εντείνει την επίθεσή του και να παίξει όχι απλώς τον θεσμικό ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά να εκπροσωπήσει με σθένος το μεγάλο ποσοστό του κόσμου που τον εμπιστεύτηκε στην περσινή εκλογική αναμέτρηση, αλλά και τον κόσμο που πλήττεται από τις νεοφιλελεύθερες και συνάμα ακροδεξιές πολιτικές της κυβέρνηση του Μητσοτάκη.

Η μη στήριξη της εργασίας, η επιλογή να μη ληφθούν ουσιαστικά μέτρα, οι παλινωδίες στον τουρισμό, η ταξική μεροληψία υπέρ των ισχυρών και εναντίον της μεσαίας τάξης και των εργατών οδηγούν σε τεράστια ύφεση.

Αν και η Ελλάδα στην αρχή της υγειονομικής κρίσης διέθετε σημαντικά όπλα, όπως το «μαξιλάρι» και η καλή δημοσιονομική της εικόνα, καλό αξιόχρεο και θα μπορούσε να διαμορφώσει με το κατάλληλο μείγμα πολιτικής μια ασπίδα στην επερχόμενη ύφεση, η ιδεοληψία της Ν.Δ. άφησε την ευκαιρία να χαθεί .

Στην ένταση της φτωχοποίησης και στις επιθέσεις στα εργασιακά δικαιώματα η απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να είναι ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα που να λειτουργήσει στη συνείδηση του κόσμου ως εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο για μια κυβέρνηση της Αριστεράς. Ειδικά σήμερα που η Δεξιά επιλέγει να αποτρέψει τον ουσιαστικό πολιτικό και προγραμματικό λόγο, βουλιάζοντας την πολιτική ζωή του τόπου στον «βούρκο» της σκανδαλολογίας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να προτάξει την πολιτική στην αντιπολιτική, να διατυπώσει ουσιαστική πρόταση που πρωτίστως να απαντάει στο «για ποιους». Για να γίνει σαφές αυτό στην κοινωνία δεν θα πρέπει απλώς να διατυπωθεί ένα διαφορετικό πολιτικό μείγμα, αλλά μια δομημένη πρόταση που να αφουγκράζεται τις ανάγκες των ανθρώπων που με ταξική μεροληψία ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να εκφράσει. Ένα σχέδιο άλλης πολιτικής στην οικονομία, την παραγωγή, την υγεία και την παιδεία, στον αντίποδα του νεοφιλελευθερισμού, που θα απαντάει και στην κλιματική κρίση.

Η ευαγγελιζόμενη από όλους ανάπτυξη, για παράδειγμα, δεν μπορεί παρά να είναι για την Αριστερά μια ανάπτυξη βασισμένη  στον κόσμο της εργασίας και την ευημερία του, στον αντίποδα των νεοφιλελεύθερων επιλογών της δεξιάς για ευελιξία της αγοράς εργασίας. Ναι στις νέες τεχνολογίες, στα νέα προϊόντα, στις νέες αγορές, αλλά με γνώμονα ότι ανάπτυξη με μισές δουλειές και μισούς μισθούς δεν γίνεται. Όπως δεν γίνεται και χωρίς διαφάνεια και ίδιους κανόνες για όλους, χωρίς την ενίσχυση φίλων και προνομιακών συνομιλητών, με στόχο τη δημιουργία της νέας διαπλοκής. Επίσης το ίδιο σημαντικά θέματα στα οποία πρέπει να υπάρχει σαφής προγραμματική θέση είναι οι ιδιωτικοποιήσεις των δικτύων της χώρας, τα «κόκκινα δάνεια», η αντιμετώπιση της διογκούμενης ανεργίας.

Μετατρέποντας τα κοινωνικά αιτήματα σε εφαρμόσιμες πολιτικές προτάσεις

Από τον Σεπτέμβριο με δεδομένες τις οικονομικές επιπτώσεις της κρίσης αναμένονται κοινωνικές αντιδράσεις. Η κυβέρνηση έδειξε να προετοιμάζεται γι’ αυτές ψηφίζοντας τον χουντονόμο για τον περιορισμό των διαδηλώσεων και κάνοντας πρόβες ακραίας αστυνομικής αυθαιρεσίας και καταστολής.

Αυτό είναι ένα ακόμα πεδίο στο οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να είναι προετοιμασμένος. Αν δεχτούμε ότι μία από τις βασικές αιτίες της ήττας του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές ήταν η απώλεια της κοινωνικής συμμαχίας που τον στήριξε, οι νέες συνθήκες δίνουν δυνατότητες να οικοδομηθούν νέες σχέσεις.

Αυτές οι σχέσεις τόσο με κοινωνικές όσο και με πολιτικές ομάδες για να αποκατασταθούν απαιτούν τη νέα «στρατηγική του δρόμου» και των αγώνων, τη συμμετοχή στα κινήματα και τις δράσεις. Όσο κι αν η πανδημία και η καραντίνα έπληξαν οργανωτικά τον ΣΥΡΙΖΑ, μια ανασυγκρότηση στη βάση της κινηματικής δράσης είναι αναγκαία. Μια πανταχού παρούσα Αριστερά, δίπλα σε  άλλες πολιτικές δυνάμεις που αντιστέκονται, δίπλα σε εργαζόμενους που  παλεύουν ενάντια στις νέες κυβερνητικές επιθέσεις, είναι η ριζοσπαστική απάντηση που θα μπορέσει να οικοδομήσει μια νέα σχέση όχι ανάθεσης αλλά γόνιμου κοινωνικού διαλόγου που θα μετατρέπει κοινωνικά αιτήματα σε εφαρμόσιμες πολιτικές προτάσεις. Η πολυσυζητημένη διεύρυνση και η αύξηση των μελών του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να έχει και αυτή, ίσως πρωτίστως, τη διάσταση, οφείλει να στραφεί σε αυτή την κατεύθυνση, της μαζικής συμμετοχής σε κοινωνικούς και εργατικούς αγώνες. Εκεί, στον δρόμο, χτίζονται οι κοινωνικές πλειοψηφίες και οι ταξικές πολιτικές συμμαχίες.

 

Για το Independentnews

Σταμάτης Θεοδωρόπουλος

...