Σταμάτης Θεοδωρόπουλος: Διαδικτυακό Συνέδριο, Συνέδριο δεν είναι

Posted on 06 Αυγούστου, 2020, 10:50 μμ
3 secs

Η πανδημία αλλά και η έξαρση των κρουσμάτων του κορονοϊού που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα δημιουργούν όλο και μεγαλύτερα προβλήματα στη διεξαγωγή του Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ.

Το ανώτατο όργανο του κόμματος ενδέχεται να μην καταφέρει να συγκληθεί στα τέλη Οκτωβρίου ή έστω λίγο αργότερα.

Παρά τις δυσκολίες που ομολογουμένως είναι τεράστιες, η διατύπωση «σκόρπιων» μεν αλλά υπαρκτών προτάσεων που κυκλοφορούν ως «λαγοί» κυρίως στα social media -και μάλιστα επιθετικά- για διαδικτυακό, ηλεκτρονικό συνέδριο που θα υποκαταστήσει τη διά ζώσης διεξαγωγή είναι πέρα από κάθε λογική δημοκρατικής διαδικασίας. Κανένα συνέδριο αμερικανικού τύπου χωρίς πραγματική επαφή των συνέδρων δεν μπορεί να είναι πραγματικό πεδίο διαλόγου, για κανένα κόμμα, πόσο μάλλον για κόμμα της Αριστεράς. Επίσης με τη διαδικτυακή διεξαγωγή ναρκοθετείται και η διενέργεια γόνιμου προσυνεδριακού διαλόγου στη βάση.

Το τελευταίο είναι κομβικής σημασίας για την εσωκομματική δημοκρατία, ιδιαίτερα τώρα που το κόμμα βρίσκεται στη φάση της διεύρυνσης. Τα νέα μέλη είναι απαραίτητο να πάρουν μέρος σε δια ζώσης συζήτηση για το Συνέδριο, μέσα στις Οργανώσεις, να ενσωματωθούν ακόμα περισσότερο, να ακουστεί η φωνή τους και να μπολιάσουν με τις απόψεις τους τον διάλογο.

Μια εσπευσμένη διεξαγωγή ενός διαδικτυακού, ηλεκτρονικού συνεδρίου είναι επίσης υποβάθμιση της σημασίας του σε μια εξαιρετικά κρίσιμη συγκυρία που το καθιστά εξαιρετικά κομβικό.

Η υγειονομική και η συνεπακόλουθη οικονομική κρίση δημιουργεί νέα δεδομένα όχι μόνο για τη χώρα και την Ευρώπη, αλλά για την υφήλιο ολόκληρη και η Αριστερά καλείται να διατυπώσει τις δικές της προτάσεις, τις δικές της απαντήσεις.

Επίσης πρόκειται για το πρώτο συνέδριο αφότου ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε και πάλι στην αντιπολίτευση. Είναι αναγκαίο να γίνει συζήτηση για τον κυβερνητικό και κομματικό απολογισμό, μια διαδικασία εξαγωγής συμπερασμάτων που αποτελεί τη βάση για τις περαιτέρω αποφάσεις.

Το κόμμα καλείται να χαράξει το νέο πολιτικό σχέδιο για το μέλλον, σε μια συγκυρία κρίσιμη για τη χώρα, κατά την οποία ο Μητσοτακισμός, ως εξελιγμένη μορφή του Ορμπανισμού, εφαρμόζει ακροδεξιές και νεοφιλελεύθερες πολιτικές συρρικνώνοντας ταυτόχρονα δικαιώματα αλλά και φτωχοποιώντας ακόμα μεγαλύτερο μέρος της εργατικής τάξης αλλά και των μικρομεσαίων επιχειρηματιών και επαγγελματιών.

Εν τέλει μέσω του διεξοδικού διαλόγου ένα πραγματικά δημοκρατικό συνέδριο μπορεί να βάλει τέλος σε ανύπαρκτες αντιθέσεις που πλήττουν την ενότητα και να θέσει τα σημαντικά ιδεολογικά και πολιτικά επίδικα διασφαλίζοντας την ενότητα του χώρου μέσα από τη σύνθεση των διαφορετικών απόψεων, που είναι πλούτος.

Για την Αριστερά πολιτική σημαίνει περισσότερη συλλογικότητα, περισσότερη δημοκρατία και μεγαλύτερος ρόλος στα μέλη. Ούτε ΣΥΡΙΖΑ του 3% υπάρχει, ούτε ΣΥΡΙΖΑ του 33% . Αυτή η ανιστόρητη επινόηση είναι τροχοπέδη σε έναν αναγκαίο πλατύ διάλογο για την πλειοψηφική Αριστερά που όλοι και όλες οραματιζόμαστε.

Για να γίνει το όραμα πραγματικότητα, χρειαζόμαστε όσο ποτέ ένα κόμμα συλλογικό διανοούμενο που να παράγει πολιτική και ένα ζωντανό δημοκρατικό Συνέδριο, που δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι θα κρίνει το μέλλον όχι μόνο του κόμματος, αλλά της Ριζοσπαστικής Αριστεράς στην Ελλάδα.

 

 

 

...