Στέλλα (Νανή) Πολίτου: Η Οικονομική κρίση γέννημα και ευκαιρία της στοχευμένης Πολιτικής κρίσης

Posted on 22 Φεβρουαρίου, 2021, 4:08 μμ
8 secs

Η σημερινή κατάσταση που βιώνει λαός και χώρα ξεκινάει απο την εποχή Σημίτη, με ένα πλάνο στοχευμένης πολιτικής που εφαρμόστηκε, με συγκεκριμένους στόχους.

Το σήμερα που βιώνουμε είναι απόληξη της κρίσης που ξεκίνησε την προηγούμενη δεκαετία και νωρίτερα.

Βεβαίως οικονομική αλλά το ζήτημα της Οικονομίας είναι το αποτέλεσμα της πραγματικής Κρίσης που αυτή είναι η Πολιτική.

Και είναι Πολιτική η Κρίση που οι Κυβερνήσεις που την διαχειρίστηκαν, έως το 2015, είδαν ως ευκαιρία να επιτεθούν στα κεκτημένα δικαιώματα εργασίας και ελευθερίας και δικαιωμάτων.

Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ Σημίτη – Κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή – Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου – Κυβέρνηση Παπαδήμου – Κυβέρνηση ΝΔ Αντώνη Σαμαρά – Τρικομματική Κυβέρνηση – Κυβέρνηση Σαμαρά Βενιζέλου.

Υπό τέτοιες πρωτόγνωρες δύσκολες συνθήκες, για τα δεδομένα της Μεταπολίτευσης, φτάσαμε στις εκλογές του Γενάρη του 2015, που σηματοδότησαν το τέλος του κυρίαρχου δικομματισμού-Τρικοματισμού- Πολυκομματικού συστήματος που ακολουθήθηκε τα προηγούμενα χρόνια .

Τόσο η Ν.Δ., όσο και το ΠΑΣΟΚ αλλά και οι συμμετοχικές πολιτικές δυνάμεις που συνέδραμαν, κατέρρευσαν εκλογικά ενώ μια νέα μεγάλη πολιτική δύναμη, ο Ριζοσπαστικός ΣΥΡΙΖΑ που τον έκανε μεγάλη Πολιτική Δύναμη που μεγάλωνε από το 2012 και μετά ο ίδιος ο απλός λαός που υπέφερε και τα Κινήματα που ακατάπαυστα αγωνίστηκαν σε αυτή την κατεύθυνση.

Ο Ριζοσπάστης ΣΥΡΙΖΑ δέχθηκε την μεγαλύτερη έως σήμερα λαϊκή διεύρυνση, την σφιχταγκάλιασε και αγωνίστηκε όχι μόνο γι’ αυτήν αλλά για κάθε άνθρωπο σε τούτη τη χώρα έως το 2019, όπου δεν έχασε αλλά απλά λαβώθηκε στις εκλογές από το συμπαγές κομμάτι της Ελίτ αυτής της χώρας που λυσσαλέα στήριξε τους αντιπάλους  της λαϊκής πολιτικής κατεύθυνσης του ΣΥΡΙΖΑ που παρά τις απόλυτα δύσκολες Μνημονιακές δεσμεύσεις και τον ανελέητο πόλεμο, εντός κι εκτός χώρας, κατορθώσε το ακατόρθωτο, να βγάλει τη χώρα τη Χώρα από τα Μνημόνια.

Ποτέ δεν είπαμε πως βγήκαμε από την Κρίση. Κάναμε όμως το πρώτο Βήμα που είναι το πιο απαραίτητο για να υπάρξει και δεύτερο και τρίτο έως ότου να φτάσουμε στην έξοδο από την κρίση.Βγάλαμε από την Χώρα την αλυσίδα από το πόδι. Αυτό κάναμε. Βγάλαμε την αλυσίδα και μπορούσε να περπατήσει πια.

Αυτό το έκανε η Αριστερά μέσα από τους Αριστερούς, Ανανεωτικούς μα και Ριζοσπαστικούς της Ορίζοντες, θέσεις και ιδεολογία και εμπιστεύθηκε την πιο κρίσιμη στιγμή τον ΣΥΡΙΖΑ γι’ αυτό που ήταν, χωρίς ενδοιασμούς αλλά με ελπίδα.

Όλα έγιναν σωστά; Και βέβαια όχι, δεν προϋπήρχε ανάλογη Κυβερνητική εμπειρία κι έπρεπε να μάθουμε στο δρόμο δουλεύοντας κι αυτό το πράξαμε με απόλυτη επιτυχία στο βαθμό του εφικτού που οι Μνημονιακές πνιγηρές υποχρεώσεις, επέτρεπαν.

Ο Λαός αφήνοντας πίσω τις πατροπαράδοτες εκλογικές επιλογές του και τα πολιτικά στελέχη που έως τότε ακολουθούσε μας είχε δώσει εντολή διάσωσης.

Αγωνιστήκαμε. Το πράξαμε.

Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη που ακολούθησε έδειξε από την αρχή της τη διάθεση να πιάσει το νήμα από εκεί που το είχε αφήσει η παράταξη του το 2015, ανανεωμένη ώς προς την τακτική της η οποία συμμορφώθηκε χωρίς αντιρρήσεις, αντιθέτως με ευχαρίστηση, στο πανευρωπαϊκό ακροδεξιό ALT RIGHT, ξεπερνώντας σε υποταγή ακόμα και αυτήν του Ακροδεξιού Ορμπαν.

Πριν ακόμα αναλάβει καλά –καλά και από το Σεπτέμβριο κι όλα του 2019, έπαψε τις προσλήψεις των Υγειονομικών και με εντολή του Υπουργού της, πρώην Υπουργού του ΠΑΣΟΚ Χρυσοχοϊδη, μετετράπησαν αυτές οι θέσεις εργασίας σε αστυνομικές προσλήψεις και δημιουργία νέων σωμάτων αστυνόμευσης που έκαναν σαφές και στον πιο αδαή ποιος ήταν ο σχεδιασμός αυτής της Κυβέρνησης και τι Κράτος θέλει να φτιάξει.

Και ως Μάνα εξ Ουρανού ….. COVID 19 και τημωριτικές απαγορεύσεις. Εκτός υγειονομικού πλαισίου.

Πρόστιμα υπέρογκα και πολλά άλλα που δεν χρειάζεται να τα τονίσω μιας και τα βιώνουμε όλοι.

Μια επιτηδευμένη χαοτική καθημερινότητα εκτός υγειονομικού πλαισίου, ασφυκτική …. Η χρυσή ευκαιρία στερήσεων δικαιωμάτων, στέρησης ελευθερίας, στέρησης Δημοκρατίας, ατομικών Δικαιωμάτων, συλλογικών Δικαιωμάτων,απλώθηκε σα μαύρη σινδόνι στην Χώρα.

Ερχεται η μεγαλύτερη οικονομική Κρίση που φέρει η γενική ακροδεξιά επικρατούσα, ανάλγητη πολιτική, που οι γενιές μας δεν έζησαν ποτέ αλλά όλοι οι σπουδαίοι Οικονομολόγοι ταυτίζουν με την πρώτη Μεταπολεμική περίοδο του Β’ Παγκόσμιου πολέμου.

Οφείλουμε να προετοιμαστούμε και ακόμα πιο ενεργά, πιο ενεργά από ποτέ, να σταθούμε δίπλα στο Λαό με κινήματα, με ενεργή αλληλεγγύη σωστά οργανωμένη κι έτοιμοι γι’ αυτό το κύμα, όσο αβαθή κι αν είναι τα νερά.

Αυτή τη φορά δεν θα είναι κρίση φτώχειας όπως από το 2010 και μετά αλλά απόλυτης πείνας που θα σκεπάσει Λαό και χώρα. Είμαστε έτοιμοι;

Αυτό είναι το ζητούμενο. Αυτό πρέπει και οφείλει και να είναι το ζητούμενο της Αριστεράς, για να δικαιολογεί και τον όρο έντιμα.

Οι αυτοπροσδιορισμοί δεν φτάνουν και δεν πείθουν αν δεν υπάρχει πράξη κι αν ο Λαός δεν δει πράξεις, δεν εμπιστεύεται.

Η πείνα θα ριζοσπαστικοποιήσει τον απλό Λαό από την ίδια την κατάσταση, τα ζητούμενα μας, είναι να είμαστε παρόν κι έτοιμοι καθώς η Ριζοσπαστικοποίηση αυτή αν δεν είναι προς τα Αριστερά θα είναι προς τα άκρα Δεξιά. Πρέπει να βιαστούμε.

Κεντρώος χώρος δεν υπάρχει πανευρωπαϊκά αλλά δεν είναι ούτε η κατάλληλη εποχή για σχετικές καν σκέψεις μπροστά στο θρίλερ που θα βιώσουμε.

 

Αντιθέτως

Α) Η κυριαρχία του λεγόμενου Τρίτου Δρόμου (της Κεντροαριστεράς των Τόνυ Μπλέρ, Γκέρχαρντ Σρέντερ, Μασιμο ντ’ Αλέμα και άλλων

 

Β) Η Επέκταση της Ε.Ε. προς τα Ανατολικά

 

Γ) Η αποτυχία του ανάλογου ιταλικού εγχειρήματος και η στροφή έως την απόλυτη καταστροφή ολόκληρης της Ιταλικής Αριστεράς και του PCI θα έπρεπε να μας έχει διδάξει.

 

Και κυρίως η οικονομική κρίση του από το 2011 στην Ευρωζώνη επιβεβαιώνει τα παραπάνω καθώς είχαν άμμεσο αντίκτυπο στην εκλογική πτώση της Σοσιαλδημοκρατίας και των Εργατικών Κομμάτων.

Και μέσω όλων αυτών ακόμα μια μεγάλη ευκαιρία για την Κυβέρνηση Μητσοτάκη. Η απαξίωση των Μεγάλων Δημόσιων επιχειρήσεων που ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε και κατάφερε να διασώσει, όπως ο ΔΕΔΔΗΕ κι ο ΑΔΜΗΕ και που σήμερα και μπροστάστα αβαθή νερά της ερχόμενης κρίσης, θα έδιναν τα μέγιστα μαζί με την ΔΕΗ στην επάνδρωση του Κοινωνικού Κράτους, κι όχι στη διάλυση του, που σήμερα είναι πιο αναγκαία από ποτέ.

Αυτή την Κοινωνική μάχη καλείται να δώσει στο άμεσο μέλλον, δίπλα στους πολίτες, με δομές και αλληλεγγύη και κρίνοντας από την προηγούμενη πετυχημένη θητεία της θα το πετύχει καθώς το ανθρώπινο δυναμικό της, είναι εκείνης της στόφας. Της στόφας της προσφοράς, της δικαιοσύνης και της ανιρωπιάς.

Η ΕΠΟΧΗ δεν σηκώνει πολυτελείς πολιτικούς πειραματισμούς σε άγονα χωράφια, σηκώνει όμως Ανάστημα κι αυτό οφείλουμε να ορθώσουμε με βάση την διαχρονική μας ιστορία, την οποία εμείς οι ίδιοι πρώτοι πρέπει να σεβαστούμε, για να την σεβαστεί και να μας εμπιστευτεί και πάλι ο Λαός.

 

 

 

 

 

...