«Σε σοβαρή κρίση το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου»

Posted on 23 Σεπτεμβρίου, 2020, 10:42 πμ
0 secs

«Το ΕΚΚ βρίσκεται και πάλι σε μια σοβαρή κρίση, οι στρόφιγγες των χρηματοδοτήσεων θα κλείσουν για μια ακόμη φορά μέχρι να αναλάβει καθήκοντα και να ενημερωθεί το νέο ΔΣ, καθυστερώντας ήδη προγραμματισμένα γυρίσματα και παραγωγές, ενώ το υπουργείο φαίνεται πως έχει χάσει κάθε εμπιστοσύνη από την πλευρά των ελλήνων κινηματογραφιστών» αναφέρει σε ανακοίνωσή του το Τμήμα Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Με μια επιστολή μιας αράδας απάντησε η υπουργός Πολιτισμού στην επιστολή παραίτησης σύσσωμου του ΔΣ του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Επιστολή που δεν δίστασε να διαμοιράσει με ένα επίσης λακωνικό δελτίο Τύπου σε όλα τα δημοσιογραφικά γραφεία. Χρειάστηκε να περάσουν κάποιες ώρες υπό τη γενική κατακραυγή για την αλαζονεία και την απρέπεια αυτή, για να αποφασίσει το ΥΠΠΟΑ να βγάλει νέο δελτίο Τύπου ανακεφαλαιώνοντας με αρκετές αοριστολογίες όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει τόσο το ελληνικό σινεμά όσο και το ΕΚΚ, κανένα εκ των οποίων όμως δεν φρόντισε να αντιμετωπίσει επί μήνες η νυν πολιτική ηγεσία του υπουργείου και η απερχόμενη διοίκηση – αν δεν ευθύνονται και για την επιδείνωσή τους.

Ας θυμίσουμε ότι το επίμαχο ζήτημα που οδήγησε και στην παραίτηση του ΔΣ του ΕΚΚ ήταν το Ειδικό Πρόγραμμα για την ενίσχυση της κινηματογραφικής κοινότητας στην μετα-covid-19 εποχή (χρηματοδότηση σχεδίων σεναρίων και σεναρίων για ταινίες μικρού μήκους και ντοκιμαντέρ), το οποίο προκάλεσε αναβρασμό στην κινηματογραφική κοινότητα για την αδιαφάνεια των διαδικασιών επιλογής και άλλες παρατυπίες. Στις καταγγελίες των κινηματογραφιστών και στο αίτημά τους για ακύρωση και επανάληψη της προκήρυξης, η υπουργός απάντησε αυξάνοντας κατά 100 τα υπό χρηματοδότηση σενάρια, δημιουργώντας περισσότερα προβλήματα από αυτά που πίστευε πως θα λύσει.  Στην επιστολή παραίτησής του το απερχόμενο ΔΣ του ΕΚΚ αναφέρεται ακριβώς σε αυτό το ζήτημα και επικαλείται αφενός την αδυναμία του να ανταποκριθεί στο έργο της αξιολόγησης των 1.400 αιτήσεων του προγράμματος, και αφετέρου τη γνωμοδότηση του νομικού συμβούλου του για «εξώφθαλμα μη νόμιμες διαδικασίες και κατάφορες και κραυγαλέες παραβιάσεις της αρχής της ίσης μεταχείρισης και του υγιούς ανταγωνισμού» στη δεύτερη φάση του προγράμματος που εξήγγειλε το ΥΠΠΟΑ και ενδεχόμενο κίνδυνο «καταστατικού ελέγχου των χρηματοδοτήσεων από το Ελεγκτικό Συνέδριο». Στο δικό της αναλυτικό δελτίο Τύπου, η υπουργός αποδίδει τις ευθύνες σε εξωγενείς παράγοντες και σε ιδιοτέλεια, αλλά και στον νομικό σύμβουλο που η ίδια επέλεξε για να γνωμοδοτήσει σχετικά (κι ας είναι ολοφάνερες οι παρατυπίες των χειρισμών τόσο του ΕΚΚ όσο και του ΥΠΠΟ σε όλες τις φάσεις του προγράμματος ακόμη και σε μη νομικούς).

Το ΕΚΚ βρίσκεται και πάλι σε μια σοβαρή κρίση, οι στρόφιγγες των χρηματοδοτήσεων θα κλείσουν για μια ακόμη φορά μέχρι να αναλάβει καθήκοντα και να ενημερωθεί το νέο ΔΣ, καθυστερώντας ήδη προγραμματισμένα γυρίσματα και παραγωγές, ενώ το υπουργείο φαίνεται πως έχει χάσει κάθε εμπιστοσύνη από την πλευρά των ελλήνων κινηματογραφιστών.

Ο χώρος του κινηματογράφου έχει ανάγκη την ειδική μέριμνα του κράτους και τολμηρές λύσεις έτσι ώστε να μπορέσει να αναπτυχθεί αξιοποιώντας τις δυνατότητες των ελλήνων δημιουργών αλλά και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας για την προσέλκυση διεθνών παραγωγών. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έλαβε πολλά μέτρα για την ενίσχυση της κινηματογραφικής παραγωγής στη χώρα, μέτρα τα οποία έχει χαιρετίσει η κινηματογραφική κοινότητα. Είναι ωστόσο αλήθεια ότι δεν τόλμησε να προχωρήσει σε δομικές αλλαγές όσον αφορά το νόμο για τον κινηματογράφο και το ΕΚΚ  κι αυτό πλήρωσε και πληρώνει σήμερα το Κέντρο μαζί με τη λάθος διαχείριση της νυν πολιτικής ηγεσίας και της διοίκησής του. Ας μην αναλώνεται λοιπόν η υπουργός σε αναφορές στην προηγούμενη κυβέρνηση, πιστεύοντας πως έτσι θα μπορεί να αποσείει στο διηνεκές τις δικές της ευθύνες, και ας αντιληφθεί ότι αυτές οι επαναλαμβανόμενες κρίσεις κατά κύριο λόγο αποκαλύπτουν τα προβλήματα του νόμου για τον κινηματογράφο και το ΕΚΚ, και την επείγουσα ανάγκη αλλαγής του.  

Παρεμπιπτόντως, λίγες ώρες μετά ο υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας ανακοίνωσε την ακύρωση των θεατρικών παραστάσεων και σε υπαίθριους χώρους, προχωρώντας σε μια ακόμη αλλαγή μέτρων που έχουν εκδοθεί μόλις πριν από μία εβδομάδα. Και πάλι ήταν απούσα η υπουργός Πολιτισμού. Σε μια ζοφερή συγκυρία κι ενώ ο κόσμος του πολιτισμού στενάζει υπό τις συνέπειες της πανδημίας, δυστυχώς η υπουργός επιμένει να επιδεικνύει αδιαφορία και απαξίωση για τους Έλληνες δημιουργούς και τη σύγχρονη δημιουργία, έχοντας αποδειχθεί ανίκανη να υπερασπιστεί και να εκπροσωπήσει τον καλλιτεχνικό κόσμο στα κέντρα λήψης των αποφάσεων για τα μέτρα ενάντια στην εξάπλωση της πανδημίας. Διόλου τυχαία λοιπόν μέσα σε δεκατέσσερις μήνες έχει καταφέρει να απολέσει κάθε εμπιστοσύνη από την καλλιτεχνική κοινότητα τα μέλη της οποίας ζητούν σε πλείστες όσες περιπτώσεις, συλλογικά και ατομικά την παραίτησή της. Ίσως αυτό είναι και το καλύτερο που θα μπορούσε να κάνει.

...