Στα νέα προγράμματα σπουδών για το μάθημα ιστορίας του 2019, τα οποία κατάργησε αυθαίρετα πριν λίγο καιρό το υπουργείο, προβλεπόταν η διδασκαλία θεματικής ιστορίας για τη Β΄ Λυκείου. Ανάμεσα στις θεματικές ενότητες ήταν και  «Η δημόσια υγεία στην Ευρώπη (19ος-20ος αι.)», για την οποία προβλέπονταν 8-10 διδακτικές ώρες. Σε αυτήν την θεματική ενότητα οι μαθητές/μαθήτριες θα είχαν την δυνατότητα να μάθουν και να συζητήσουν για τα αίτια των επιδημιών και τους τρόπους αντιμετώπισής τους, για την εξέλιξη των νοσοκομείων και του ιατρικού επαγγέλματος,  για τη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής και την εμφάνιση των κρατικών πολιτικών σε ζητήματα δημόσιας υγείας, κλπ. Επίσης, οι ενδεικτικές δραστηριότητες που προτείνονταν ήταν οι μαθητές να περιηγηθούν σε sites ευρωπαϊκών μουσείων ιατρικής ιστορίας, να συγκεντρώσουν στοιχεία για τόπους περιορισμού των ασθενών στην Ελλάδα (π.χ. λοιμοκαθαρτήρια), να αναζητήσουν περιγραφές για λοιμώδεις ασθένειες και επιδημίες σε λογοτεχνικά και κινηματογραφικά έργα, κοκ. Χρήσιμες, σημαντικές γνώσεις, που, εκτός των άλλων, θα βοηθούσαν τους μαθητές να κατανοήσουν καλύτερα και την πανδημία.
Βέβαια, υπήρχε ένα πρόβλημα. Αυτού του είδους η ιστορία δεν άρεσε στο υπουργείο. Άλλωστε η ίδια η υπουργός δεν είχε διακηρύξει ότι η ιστορία δεν πρέπει να έχει χαρακτήρα κοινωνιολογικό αλλά να αναπτύσσει την εθνική συνείδηση; Με αυτό το σκεπτικό κατάργησε τα νέα προγράμματα σπουδών.
Είπε κανείς ότι η κυβέρνηση είναι ιδεοληπτική;


*O Πολυμέρης Βόγλης είναι Kαθηγητής κοινωνικής ιστορίας στο τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
Via Favebook