ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ by ΠΑΠΑΛΑΜΠΡΑΙΝΑ: Εμμονή με τις «ανώμαλες» ιδέες

Posted on 24 Ιουνίου, 2020, 3:04 μμ
3 secs

Μη σου τύχει να δεις εφιάλτη και να ξυπνήσεις με ανοιχτή τηλεόραση. Να δεις, ας πούμε, ότι σε δέσανε με δυο σκοινιά, του νεοφιλελευθερισμού και της ακροδεξιάς, και να μην έχεις και μαχαίρι να λυθείς.

Μόνο εγώ να νιώθω έτσι, άραγε, ή είναι και άλλες και άλλοι; Κάτι μου λέει ότι σ’ αυτόν τον εφιάλτη δεν είμαι μόνη…

Η εκπαίδευση απαξιώνεται. Η τέχνη δεν κρίνεται αναγκαία. Η κοινωνιολογία θεωρείται επιζήμια για τα παιδιά για να μην τα κάνει αριστερά, ενώ τα Λατινικά θεωρούνται απαραίτητα για την αγωγή των μαθητών. Επιχειρείται η Ιστορία να ξαναγραφτεί ή για την ακρίβεια να παραχαραχτεί. Η διαγωγή ξεθάβεται και μόνο οι σχολικές ποδιές δεν έχουν επιστρατευτεί για την πλήρη επιστροφή της εκπαίδευσης στον Μεσαίωνα. Την ώρα που ένα παιδί λιποθυμάει από πείνα στη Ρόδο.

Το περιβάλλον παρουσιάζεται ως εμπόδιο στην επιχειρηματικότητα και την ανάπτυξη και κουρελιάζεται και με τον νόμο. Η εργασία απαξιώνεται, τα εργασιακά δικαιώματα συρρικνώνονται και η διεκδίκησή τους «ποινικοποιείται». Η καταστολή επιστρέφει δριμύτερη και με την επίφαση της πανδημίας, αφού ο ιός μεταδίδεται στις πλατείες με τους νέους, αλλά δεν μεταδίδεται έξω από το Μαξίμου και στην Ομόνοια.

Οι πρόσφυγες αντιμετωπίζονται ως εισβολείς που τους αξίζει η απώθηση (ο θάνατος), ο εγκλεισμός ή η απόρριψη σε μια πλατεία – αποθήκη ψυχών, όπως -καλή ώρα- η Βικτώρια.

Αυτός είναι ο εφιάλτης που καλούμαστε να ζήσουμε με… ανοιχτά παράθυρα και ανοιχτές τηλεοράσεις.

Γιατί; Μα για να μην αντιδράσουμε. Για να εξαλειφθούν οι «ανώμαλες» ιδέες της Αριστεράς…

Μας δένουν με τα σκοινιά του νεοφιλελευθερισμού και της ακροδεξιάς το «τζάκι» του Μητσοτάκη, τα λιβάνια της Κεραμέως, το τσεκούρι του Βορίδη, το νανογιλέκο του Αδώνιδος…

Μόνο που ο πραγματικός εφιάλτης δεν είναι αυτός. Ο πραγματικός εφιάλτης είναι να αφεθείς και να δεθείς, να μην έχεις ένα εργαλείο να κόψεις τα σκοινιά. Η ζοφερή συγκυρία μπορεί να γίνει ζοφερότερη χωρίς τη δύναμη του μαχαιριού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και των κοφτερών «ανώμαλων» ιδεών της. Αλλά αυτό δεν πρόκειται να γίνει… Είμαστε πολλοί και πολλές οι εμμονικοί με τις «ανώμαλες» ιδέες. No pasaran!

...