Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν): Κανείς δεν έχει δικαίωμα να απαιτεί από τούς άλλους “ηρωϊκές θυσίες”

Posted on March 15, 2021, 3:26 am
3 secs

Η απεργία πείνας του Δημήτρη Κουφοντίνα σταμάτησε και ορθά σταμάτησε γιατί πάνω από όλα έχει σημασία η ανθρώπινη ζωή. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να απαιτεί από τούς άλλους “ηρωϊκές θυσίες” ,κανείς δεν έχει δικαίωμα να “επενδύει” πάνω στα κεφάλια και το αίμα των άλλων,την σωτηρία τής ιδεοληψίας και του εγωισμού του.

Δεν αλλάζει τίποτα ένας βηματισμός ολοένα πρός τα πίσω,την ώρα που η βαρβαρότητα του συστήματος κάθε λεπτό ανανεώνεται και συσπειρώνεται μέ νέες συμμαχίες!

Δεν αλλάζει προφανώς ούτε με τον Κουφοντίνα και τα “Γεννήθηκα 17Ν”,δεν αλλάζει ούτε με τους ψυχαναγκασμούς και τις παθογένειες των “πολιτικών χώρων” που φαντασιώνονται τις “εξεγέρσεις -πυροτεχνήματα” ως “κινήματα” και “ελπίδα για το αύριο”! Πιθανά μέσα στο δίμηνο βάσανο αυτής της διαδικασίας ο Δημήτρης Κουφοντίνας αξιολόγησε για πρώτη φορά την ζωή πολύ πιό πάνω από τον “σκοπό που αγιάζει τα μέσα”! Διακόπτει την απεργία πείνας με ένα σιωπηρό μήνυμα αυτοκριτικής και στο σύνολό του είναι το μόνο καλό νέο που “ανακαλύπτω” στο τέλος αυτής της διαδικασίας !

Στο προσεχές διάστημα φαντάζομαι θα γίνουν πολλές συζητήσεις και αναλύσεις για μια απεργία πείνας που στην πορεία της εδώ και πολύ καιρό διαφάνηκε καθαρά και το αδιέξοδό της. Και πως το αίτημα της μεταγωγής στίς φυλακές Κορυδαλλού-κατά την αποψή μου πάντα- θα μπορούσε να κινηθεί με ψυχραιμία και προσεκτική “ανάγνωση” της συγκυρίας μέσα από τον επίμονο νομικό δρόμο καί όχι από την αυτοθυσία του κρατουμένου!

Παρά τό ότι συμπαραστάθηκα με δύο κείμενα στο αίτημα της απεργίας πείνας είχα την γνώμη από την αρχή πως το ουσιαστικό δεν ήταν το “Δομοκός ή Κορυδαλλός” (και οι δύο φυλακές είναι,δεν είναι η ουσία εκεί, αλλά τέλος πάντων….) αλλά το καθεστώς εξαίρεσης και απομόνωσης που εφαρμόζεται πλέον σε κρατουμένους σαν τον Δημήτρη Κουφοντίνα,οι αισχρές-αντιδημοκρατικές εξουσιαστικές αποφάσεις για απαγόρευση των αδειών,της διαβίωσης σε αγροτικές φυλακές και άλλα χειρότερα και φασίζοντα στο μέλλον!

Και αυτά ελάχιστα απασχόλησαν και τονίσθηκαν σε όλο το μαρτυρικό αυτό διάστημα της απεργίας πείνας που ναί στό τέλος της ο Δημήτρης Κουφοντίνας είναι ευτυχώς ζωντανός αλλά και η κυνική κυβέρνηση Μητσοτάκη μαζί με όλη την σύμπραξη του φιλικού της αστικού τύπου βγήκε από αυτήν την σύγκρουση με μιά πολιτική νίκη την οποία χρειαζόταν (και υστερικά άλλωστε διεκδικούσε “επιστρατεύοντας” όλα τα μέτωπα της επιθετικής της “γραμμής”) μέσα σε ένα κλίμα αρνητικό για την ίδια λόγω της αχαλίνωτης αστυνομικής βίας,της κακής διαχείρισης της υγείας,της πανδημίας,της αυξανόμενης φτώχειας και ανεργίας , της οικονομικής-εργασιακής ανασφάλειας!

Τα πράγματα κακώς και βιαστικά ξεκίνησαν έτσι(απεργία πείνας),αλλιώς έπρεπε να δρομολογηθούν προσεκτικά και “ιεραρχικά”(νομικά,ίσως Ευρωπαϊκό δικαστήριο…)με δεδομένο πως κοντά είναι και η αποφυλάκισή του με βάση τους ισχύοντες νόμους! Ισως εκεί να χρειαζόταν το “τελευταίο χαρτί” της απεργίας πείνας άν ο ρεβανσισμός της εξουσίας προσπαθούσε να εμποδίσει να ισχύσει το δικαίωμα του ΔΚουφοντίνα στην αποφυλάκιση!

Εκεί θα είχε περισσότερη αξία η πολύμορφη παρουσία της αλληλεγγύης κι όχι στο δίμηνο αυτό “ξόδεμα”! Η απεργία πείνας (κυρίως αυτή η επιλογή γιατί έχει να κάνει με την ζωή που “χορεύει” με τον θάνατο και αυτό για να δικαιωθεί ζωντανός ο κρατούμενος κι όχι νεκρός) δεν είναι αυτοσκοπός και πρέπει να χρησιμοποιείται σε οριακούς και καθοριστικούς “σταθμούς” ενός αγώνα .

Και έχω την γνώμη πως αυτός ο “σταθμός”,το αίτημα για τις φυλακές Κορυδαλλού, δεν ήταν αυτός που αντιστοιχούσε για το βάρος αυτής της επιλογής. Σε κάθε περίπτωση ο καθένας έχει την ευθύνη για τις επιλογές του και αυτός αποφασίζει για τους “σταθμούς” της διαδρομής του. Λέω,αυτά σκέπτομαι για την ώρα και αλάνθαστος δεν είμαι…..

Εύχομαι να πάνε όλα καλά για την υγεία του Δημήτρη Κουφοντίνα,εύχομαι και εμείς οι ίδιοι να εκτιμήσουμε πλέον διαφορετικά την αξία της ζωής τών “όποιων άλλων” και μετά την δική μας που οφείλουμε να την ζήσουμε ταπεινά μέ όσο το δυνατόν λιγότερους(έως καθόλου αν είναι δυνατόν….) “μύθους” και “σύμβολα”.Αν χαλάμε τα καλύτερά μας χρόνια στην αναζήτηση “ηρώων” (μετά της πλατείας τους) είμαστε για πάντα της γής οι κολασμένοι με ευθύνη μας.Κι αυτό δεν μας τιμά,είναι ντροπή μας,το λιγότερο!!!….

 

Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)

...