Παναγιώτης Παπαδόπουλος (Κάϊν): Δυο λόγια στη μνήμη της Σύλβιας Παπαδοπούλου

Posted on 30 Μαΐου, 2021, 1:19 μμ
4 secs

 

Είπα απόψε καθυστερημένα να αφήσω δύο λόγια για σένα Σύλβια ,ισως λίγο αργά, αλλά η αναφορά στο χαμένο πρόσωπο θέλω να πιστεύω πως δεν χάνει την ουσία της παρά τό ότι επιλέγει πολλές φορές να μείνει έξω από την “επετειακή” μνήμη(όχι ότι και αυτή δεν χρειάζεται,όχι ότι και αυτή δεν αποτελεί μνήμη και σεβασμός)!Σαν φωτογραφία που δεν ξεθώριασε στον καιρό η γοητεία σου, η ευγένεια και το γέλιο σου εκεί στο ισόγειο της Διδότου και Δελφών(παρά το ότι αλήθεια δεν είχα ιδιαίτερη σχέση με την συντροφιά σας) όταν κάποιες (λίγες έστω) φορές μιλήσαμε κυρίως για την κατάρα του ένοπλου κλπ ξένα και αταίριαστα με την Αναρχική στάση ζωής και ηθική του αγώνα απέναντι στην εξουσία που ακόμα και εμείς μέσα μας την κρατάμε ζωντανή και κάθε βήμα στην ελευθερία τής σκέψης και τής πράξης μπορεί και το ανατρέπει!Πολλοί από εκείνη την “μικρή παρέα” που ξεκίνησε από την κατάληψη του 1973 στο Πολυτεχνείο δεν είναι πλέον εδώ και είναι “ευτυχείς” που δεν αντίκρυσαν την αποκοτιά,την ανοησία,τήν άγνοια και την περιφρόνηση του Κόσμου τής αφιονισμένης ιδιοκτησίας που πέταξε στα σκουπίδια (μετά από βίαια έξωση για τά οικονομικά ωφέλη της ιδιοκατοίκησης και της “αξιοποίησης” ενός ακινήτου ) ένα μεγάλο μέρος από τό ανεκτίμητης αξίας ιστορικό-συγγραφικό αρχείο των εκδόσεων “Διεθνής Βιβλιοθήκη” .Η Σύλβια Παπαδοπούλου μαζί με τον Χρήστο Κωσταντινίδη ,τον Νίκο Μπαλλή,τον Γιώργο Διαλυνά,τον Μιχάλη Πρωτοψάλτη και άλλους που φύγανε τόσο νωρίς ,όσες διαφωνίες κι αν υπήρξαν μαζί τους στον σχετικά μικρό κύκλο ζωής του αναρχικού “χώρου”,παραμένουν ένα σημαντικό “κεφάλαιο” στην ιστορία του όπως και της ξεχωριστής συνεισφορά τους (μαζί με της εκδόσεις Ελεύθερος Τύπος του Γιώργου Γαρμπή)στον τύπο της πολιτικής θεωρίας και πληροφόρησης, της διάδοσης της ελευθεριακής κουλτούρας και αμφισβήτησης! Σύλβια να με συγχωρείς που εκεί στην αυτοεξορία σου και στις δυσκολίες που πέρασες δεν ήρθα να σε βρώ!Δεν είναι “δικαιολογία” αλλά το ξέρεις κι εσύ, έτσι “τα φέρνει η ζωή” και παίρνει στον θάνατο μαζί με τις καλές και κακές μας στιγμές τίς ευθύνες και τις ενοχές μας! Καλή άνοιξη γλυκειά μου…….(Κάϊν)
...