Πάνος Λάμπρου: Όταν, δίπλα στο “μαύρο”, υπάρχει η αισιοδοξία ενός πολύχρωμου κόσμου

Posted on 05 Δεκεμβρίου, 2020, 11:15 πμ
2 secs
Διάβασα την ανάρτηση ενός φίλου, του οποίου τη σκέψη εκτιμώ ιδιαίτερα… Στην ανάρτησή του, κατά κάποιο τρόπο, διαμαρτύρεται για τα συνεχόμενα μελαγχολικά ή “μαύρα” σχόλια στο διαδίκτυο. Το σκέφτηκα αρκετά, καθώς πράγματι, απουσιάζουν οι αισιόδοξες ή οι χαρούμενες σκέψεις. Ακόμα και τα γενέθλια κάποιων συνοδεύονται με μπόλικη δόση απαισιοδοξίας. Μαύρη μαυρίλα, που λέμε….
Επιχειρώ, λοιπόν, να αποτυπώσω αισιόδοξες εικόνες, ειδήσεις, νέα. Ας πούμε την εικόνα παιδιών που σε πείσμα των καιρών παίζουν. Την ομορφιά ενός τοπίου, τη βροχή, την Σελήνη, η οποία παραμένει σταθερά στη θέση της. Την εικόνα ενός παιδιού, που γεννήθηκε χωρίς χέρια, αλλά αυτό χαμογελά και χρησιμοποιεί τα πόδια του. Την έξοδο από την ΜΕΘ μιας γυναίκας 102 χρονών, τη μουσική έξω από τα νοσοκομεία, ένδειξη συμπαράστασης και αγάπης στους νοσούντες από τον κορονοϊό
Ας πάμε στα συλλογικά, τα κοινωνικά, τα πολιτικά. Δεν είναι όλα “μαύρα”. Δίπλα στην απαισιοδοξία υπάρχει και η αισιοδοξία, η ελπίδα. Αναφέρω ανάκατα: η τεράστια συγκέντρωση έξω από το Εφετείο για τη δίκη της νεοναζιστικής συμμορίας και η καταδίκη της. Η ήττα του Τραμπ. Το μεγαλειώδες κίνημα, που αναπτύχθηκε στις ΗΠΑ με αφορμή τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ. Το εκλογικό αποτέλεσμα στην Βολιβία και το επίσης εκλογικό αποτέλεσμα για το Σύνταγμα στην Χιλή. Η νίκη του κινήματος για τις αμβλώσεις στην Πολωνία και η τεράστια κινητοποίηση ενάντια στην αστυνομική βία και αυθαιρεσία στην Γαλλία. Οι αντιστάσεις στην Τουρκία. Οι κινητοποιήσεις της νέας γενιάς στη χώρα μας, το Πολυτεχνείο, το κοινό κείμενο των τριών κοινοβουλευτικών κομμάτων της αριστεράς για τις… απαγορευμένες συναθροίσεις, η εύλογη ανυπακοή στον αυταρχισμό. Λίγο παλιότερα η Rosa Nera στα Χανιά και οι κινητοποιήσεις με αφορμή τη δίκη, που δεν άρχισε ακόμα, για την δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου. Η ανάδειξη τρανς γυναίκας στη θέση υπουργού (φυσικά όχι στην Ελλάδα), οι δράσεις των δομών αλληλεγγύης σε όλη την Ελλάδα… Οι αόρατοι άνθρωποι, οι ορατοί….
Ανάκατα είναι, σκόρπια, ωστόσο, αν τα μαζέψεις και τα τοποθετήσεις το ένα δίπλα στο άλλο, προσθέτοντας πολλά ακόμα, μέσα από την ποικιλομορφία τους, τις αντιθέσεις ή και τις αντιφάσεις τους, τείνουν να διαμορφώσουν ένα ουράνιο τόξο, την μια πλευρά της όχθης, που είναι πολύχρωμη και σίγουρα εφικτή.

 

*Από ανάρτηση του Πάνου Λάμπρου, μέλους της Π.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ, στο Facebook

...