Πάνος Λάμπρου: Είδηση και “είδηση”

Posted on 28 Δεκεμβρίου, 2020, 3:22 μμ
0 secs
Οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι, σίγουρα δεν είναι. Ακόμα και ανάμεσα σε ανθρώπους, οι οποίοι συγκλίνουν στην πολιτική τοποθέτηση, που ψηφίζουν το ίδιο κόμμα. Έχει αποδειχθεί ότι δεν ιεραρχούμε με τον ίδιο τρόπο τα θέματα που προκύπτουν, δεν παθιαζόμαστε με τα ίδια πράγματα, δεν κινητοποιούμαστε με όλα, δεν γελάμε με όλα.
Για παράδειγμα προσωπικά θεωρώ είδηση πρώτης γραμμής τη φασιστική επίθεση στη δομή ανηλίκων στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης. Αισθάνθηκα όχι μόνο θλίψη, όχι μόνο οργή, αλλά και ντροπή. Αν συναντούσα τα παιδιά δεν θα ήξερα τι να τους πω. Θα τους έλεγα βέβαια ότι υπάρχουν άνθρωποι και (υπ)άνθρωποι. Ότι και στην Ελλάδα, όπως και αλλού ο φασισμός είναι υπαρκτός. Θα τους έλεγα να προσέχουν. Αλλά θα ήθελα πολύ να τους έλεγα “θα σας προσέχουμε”. Και να μπορούσαμε να το κάναμε, να τα προσέχαμε, σαν να είναι δικά μας παιδιά….
Δεν μπορώ να τους το πω. Δεν έχω τη βεβαιότητα γιατί αισθάνομαι ότι πολλοί και πολλές από μας νοιάζονται περισσότερο για την…. “υψηλή” πολιτική, λες και ο ρατσισμός, η βία κατά των παιδιών δεν είναι κορυφαίο θέμα. Είναι όμως κορυφαίο. Έτσι το αισθάνομαι. Όπως κορυφαίο είναι το μέτρο για τους συνταξιούχους και τα φάρμακά τους, τα πρόστιμα σε εργαζόμενους και όχι στους εργοδότες, η ανεργία, τα κλειστά μαγαζιά, η συμπίεση του ΕΣΥ, η αστυνομοκρατία, η εικόνα των φυλακών και των ιδρυμάτων, όσα έγιναν στη Σικαμιά με θύτες μια παρέα πιτσιρικάδων, που “γλένταγαν” σε βάρος ενός ανυπεράσπιστου ανθρώπου, που ανήκει στην ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα….
ΥΓ: (Άσχετο, αλλά τελικά σχετικό). Στη ζωή μου έχω υποστεί με βάναυσο τρόπο από το απέναντι πολιτικό στρατόπεδο τον χλευασμό, ανάμεσα σε άλλα, για την εμφάνισή μου. Διάβαζα εντελώς πρόσφατα ένα εμετικό δημοσίευμα που με αφορούσε. Όχι δεν με αφορούσε. Αφορούσε την εμφάνισή μου. Ειλικρινά σας λέω δεν αισθάνθηκα ούτε για ένα δευτερόλεπτο τον πειρασμό να ανταποδώσω. Όχι γιατί είμαι ευγενικός άνθρωπος. Όχι γιατί το θεωρώ άκομψο. Αλλά γιατί το θεωρώ ξένο, πολιτικά, ιδεολογικά και κοινωνικά εχθρικό. Και γιατί πιστεύω πως έχουμε χίλια και βάλε ζητήματα, που πρέπει να μας απασχολούν, να μας κινητοποιούν, να μας οδηγούν στο δρόμο, στον αγώνα, τα κινήματα και την αλληλεγγύη.

*Από ανάρτηση του Πάνου Λάμπρου, μέλους της Π.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ, στο Facebook

...