Ν. Φίλης: Διαρθρωμένος διάλογος, ώστε την κατάλληλη στιγμή να πάμε στη Χάγη επί τη βάσει του Διεθνούς Δικαίου

Posted on 13 Ιουλίου, 2020, 1:42 μμ
4 secs
Ο Νίκος Φίλης μίλησε στον Παύλο Τσίμα (ραδιόφωνο Σκάι): 

Επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, όταν είχαν εγερθεί εκ μέρους της Τουρκίας τα γνωστά ζητήματα για την κυπριακή ΑΟΖ, παραβιάζοντας το Διεθνές Δίκαιο, είχε επιτευχθεί μια καταρχήν απόφαση για κυρώσεις της ΕΕ σε βάρος της Τουρκίας. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ξέχασε τελείως αυτή την απόφαση. Διπλωματικά μιλώντας, επί ένα χρόνο, το θέμα υποβαθμίστηκε και ξεχάστηκε. Αυτό φανερώνει αμηχανία και έλλειψη συνεκτικής πολιτικής ως προς τα ελληνοτουρκικά.

Διπλωματία δεν γίνεται με ένα τηλεφώνημα ανάμεσα στους δύο ηγέτες -που ορθώς μιλάνε- αλλά με συνέχεια στις ενέργειές σου. Για παράδειγμα, το 2004 είχε επιτευχθεί η αποδοχή εκ μέρους της Τουρκίας για προσφυγή στη Χάγη, αλλά ξεχάστηκε από την κυβέρνηση Καραμανλή

Ο Ερντογάν είναι πολύ πιεσμένος στο εσωτερικό του. Έχει σοβαρότατα οικονομικά προβλήματα, η αντιπολίτευση κερδίζει διαρκώς έδαφος, ιδίως μάλιστα στην Κωνσταντινούπολη όπου πρόσφατα έχασε το δήμο αν και υποψήφιός του ήταν ο πρώην πρωθυπουργός του. Ο ίδιος επιδιώκει να εμφανίζεται ως επικεφαλής μιας, ας την ονομάσουμε έτσι, τουρκο-οθωμανικής πολιτικής σύνθεσης. Δεν θέλει να μετατρέψει την Τουρκία σε ισλαμιστικό κράτος, δεν θα κερδίσει κάτι από αυτό. Η Τουρκία έχει αντιθέτως δύναμη ακριβώς επειδή είναι κοσμικό κράτος με μουσουλμανικό πληθυσμό.

Είναι λανθασμένη η εκτίμηση ότι ο Ερντογάν επιδιώκει να φτιάξει ένα Ιράν στη Μεσόγειο. Όπως ήταν λανθασμένη και αφελής η εκτίμηση πριν δυο χρόνια ότι η Τουρκία τα «έσπαγε» με τις ΗΠΑ και αυτό άνοιγε το δρόμο να γίνει η Ελλάδα το αγαπημένο παιδί της υπερδύναμης στη Μεσόγειο.

Το θέμα της Αγίας Σοφίας λοιπόν, δεν πρέπει να γίνει διμερές θέμα. Σε αυτό προφανώς συμφωνώ με την κυβέρνηση. Όταν όμως τα λέει αυτά ο κ. Δένδιας, ως αρμόδιος υπουργός, κι έρχεται ένας άλλος υπουργός, κορυφαίος μάλιστα, o κ. Βορίδης και λέει να… κάνουμε αντίποινα, όπως πχ. να κλείσουμε το σπίτι του Κεμάλ, τι εικόνα δίνουμε στην ελληνική και τη διεθνή κοινή γνώμη; Είναι δυνατόν με διγλωσσία, κανακεύοντας ένα κοινό το οποίο είναι ευπρόσβλητο σε εθνικιστικές παρορμήσεις, να πετύχουμε κάτι; Ή όταν ακούμε μητροπολίτες αντί να συζητούν για το λόγο του Χριστού να βγάζουν κορώνες ζητώντας να κλείσουν τα τουρκικά προξενεία στην Ελλάδα…

Τι συμβαίνει λοιπόν σήμερα; Ακόμα μια φορά «ιδιωτικοποιούμε» την εξωτερική πολιτική; Δεν το έχουμε πληρώσει αρκετά αυτό ως χώρα τις τελευταίες δεκαετίες;

Ο ΣΥΡΙΖΑ έδωσε εξετάσεις στην εξωτερική πολιτική και στην αντιμετώπιση των εθνικών θεμάτων με επωφελή και όχι εθνικιστικό τρόπο. Εξετάσεις έδωσε και η ΝΔ, εκ του αντιθέτου όμως. Έκανε τότε φθηνή αντιπολίτευση, σε μια συμφωνία που τώρα ως κυβέρνηση εφαρμόζει πιστά. Σήμερα λοιπόν χρειάζεται ξανά ενεργοποίηση διπλωματική, για πολλά ζητήματα που αφορούν την Τουρκία. Όχι φυσικά μόνο για την Αγία Σοφία ούτε θεωρώντας ότι το ζήτημα αυτό είναι το ένα, κύριο και μοναδικό. Θα πάρει το δρόμο του κι αυτό, υπάρχουν ήδη πολλές φωνές διεθνώς, τοποθετήθηκε ως και ο Πάπας.

Το σημαντικό είναι να ανοίξει ο διάλογος για πολλά ζητήματα που αφορούν τις δύο χώρες. Γιατί πολύ φοβάμαι ότι μπορεί να αποτελέσει η Αγία Σοφία πρόσχημα για διακοπή του διαλόγου. Είναι κάτι που βολεύει και τον Ερντογάν. Χρειάζεται από την πλευρά μας να επιδιωχθεί και να να προετοιμαστεί ένας καλά διαρθρωμένος ελληνοτουρκικός διάλογος. Οι διαφορές μπορεί να λυθούν με δύο τρόπους. Με πόλεμο ή με διάλογο. Έχουμε πραγματικά επιλογή; Φυσικά όχι. Ούτε συμφέρει να αφήνουμε τις εκκρεμότητες να διαιωνίζονται και να προστίθενται συνεχώς νέες. Γιατί ο συσχετισμός γίνεται διαρκώς δυσμενέστερος για την Ελλάδα.

Να προσθέσω και κάτι τελευταίο. Στο ζήτημα της μετατροπής της Αγίας Σοφίας από μουσείο σε θρησκευτικό χώρο, το μόνο πολιτικό κόμμα στην Τουρκία που μίλησε κατά της απόφασης του Ερντογάν ήταν το HDP, το κόμμα της Αριστεράς και η εξωκοινοβουλευτική Aριστερά.

Αντίθετα, το κόμμα που αντιπολιτεύεται τον Ερντογάν στο όνομα -υποτίθεται- του Κεμάλ, δεν βρήκε κουβέντα να του αντιπαρατεθεί. Και αυτό δείχνει ότι η αδίστακτη εθνικιστική δημαγωγία έχει κοινό σε όλα τα κράτη. Ας το θυμόμαστε αυτό, γιατί ο εθνικισμός είναι διαχρονικά κοινός μας εχθρός.

...