Συνέντευξη τ. προέδρου της Βουλής και βουλευτή Α Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ Νίκου Βούτση στον ραδιοφωνικό σταθμό ΑΡΤfm 90,6 και τους δημοσιογράφους Ελευθερία Κοσμοπούλου και Σπύρο Σταθάκη.

 

 

ΓΙΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗ ΦΟΛΕΓΑΝΔΡΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΕΣ

  • Συστημικά στερεότυπα συντηρητισμού, σεξισμού και πατριαρχίας έρχονται με έναν αποκρουστικό τρόπο στην επιφάνεια και λόγω της πανδημίας προκαλώντας βαρύτατα τραύματα σε μία κοινωνία που όπως φαίνεται νοσεί. Το φαινόμενο αυτό δεν παρατηρείται μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ισπανία, στη Λατινική Αμερική και σε όλη την Ευρώπη.
  • Το ζήτημα των γυναικοκτονιών, διότι έτσι λέγεται το συγκεκριμένο βαρύτατο σύμπτωμα στις κοινωνίες μας, έχει αντιμετωπιστεί κι αντιμετωπίζεται και στην Ε.Ε., σαν ένας μεγάλος κίνδυνος. Θα πρέπει να υπάρξει ένα μέτωπο υγιούς κοινωνικού προοδευτισμού ενάντια σε αυτά τα συστημικά στερεότυπα, τα οποία ενυπάρχουν μέσα στις κοινωνίες και δεν αφορούν μόνο στο συντηρητισμό και στον σεξισμό αλλά και στα πατριαρχικά στερεότυπα που λειτουργούν διαχρονικά ως κέλυφος.
  • Χρειάζεται να κρούσουμε τον κώδωνα του κινδύνου για κάτι πάρα πολύ πραγματικό και κάτι πάρα πολύ ειδικό. Δεν είναι μόνο γενικά η εγκληματικότητα, η οποία υπάρχει στη χώρα μας.
  • Βεβαίως συμφωνώ με την τοποθέτηση της Προέδρου της Δημοκρατίας κας. Σακελλαροπούλου ότι υπάρχει πλέον η ανάγκη να γίνουν παρεμβάσεις σε όλα τα μέτωπα όπως στην οικογένεια, στο σχολείο, τους χώρους εργασίας. Είναι ζητήματα που έχουμε θέσει επανειλημμένα μέσα στη Βουλή και θεσμικά τόσο στην περίοδο της διακυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και διαχρονικά. Ορισμένα από αυτά μάλιστα έχουν πάρει και συγκεκριμένη μορφή όπως η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης αλλά και όλες οι προσπάθειες που έχουν γίνει με τη νομοθεσία σε σχέση με το ρατσισμό, το σεξισμό, τη διαφορετικότητα και την ανοχή. Είναι σημεία, τα οποία εμπεριέχονται και στην τοποθέτηση της Προέδρου της Δημοκρατίας με την οποία προφανώς συμφωνώ.
  • Πρέπει να υπάρχει με σαφήνεια η σχετική ορολογία για τις πατριαρχικές σχέσεις και το έγκλημα της γυναικοκτονίας. Δεν είναι κάτι που αφορά μόνο στην Ελλάδα και βεβαίως δεν αφορά μόνο στην Αριστερά και το δημοκρατικό τόξο. Υπάρχει ευρωπαϊκή νομοθεσία, υπάρχουν ευρωπαϊκοί κανονισμοί. Υπάρχει μία πρόοδος, η οποία δεν γίνεται αυτόματα αντιληπτή από τις κοινωνίες και από αυταρχικά καθεστώτα μέσα στην Ε.Ε.
  • Αυτά τα συστημικά στερεότυπα του κοινωνικού συντηρητισμού που φτάνουν μέχρι την άρνηση της θέσης της γυναίκας και που εμπεριέχουν και ζητήματα που έχουν να κάνουν με τον ρατσισμό και το σεξισμό, ανάγονται σε πατριαρχικές δομές οι οποίες συνυπάρχουν επι εκατονταετίες μέσα στις κοινωνίες. Προφανώς πρέπει να αντιμετωπιστούν. Πρέπει να αποδομηθούν. Είναι ζήτημα και πολιτισμού, θεσμικής συγκρότησης και μέριμνας στο πλαίσιο και της οικογένειας και των θεσμών στους οποίους αναφέρεστε. Δηλαδή θα πρέπει να ανοίξει το πέπλο της σιωπής. Αυτή τη μάχη την έχουμε δώσει και ως πρόσωπα και ως παρατάξεις εδώ και χρόνια, από το δραματικό περιστατικό στο χωριό Κωσταλέξι στα τέλη της δεκαετίας του ‘70 και ύστερα. Τώρα με το διαδίκτυο είναι πιο εύκολο να έρχονται στην επιφάνεια αυτά τα ζητήματα. Υπάρχει ένας βαθύς κοινωνικός συντηρητισμός που οδηγεί στη σιωπή, στην αποσιώπηση. Διότι δεν έχει κερδηθεί η συναίνεση και η ανοχή του κοινωνικού συνόλου  στις αντιλήψεις αυτές τις οποίες προανέφερα με αποτέλεσμα να συνεχίσουν να υπάρχουν αυτά τα δείγματα που φτάνουν σε εγκληματικές ενέργειες και στις γυναικοκτονίες.
  • Η υπόθεση Τοπαλούδη έφερε στην επιφάνεια αυτό το ζήτημα σε όλες του τις εκφάνσεις. Θα πρέπει και η αστυνομία και οι δικαστικές αρχές και τα νομοθετικά σώματα και οι πολιτειακοί παράγοντες να συμβάλουν. Με αυτή την έννοια προφανώς χαιρετίζω και την δεύτερη δήλωση που έγινε από την κα. Σακελλαροπούλου για αυτό το θέμα. Να έχουν υπόψιν τους ότι αυτοί οι κίνδυνοι που και λόγω της πανδημίας και λόγω των επιτηρούμενων κοινωνιών και του αυτοπεριορισμού που υπήρχε και υπάρχει ακόμα μέσα σε κλειστά κοινωνικά πλαίσια έχουν μεγεθυνθεί.
  • Σε όλο τον κόσμο είναι τρομακτικά τα νούμερα των γυναικοκτονιών, στην Λατινική Αμερική αλλά και στην Ευρώπη. Σε χώρες όπως στην Ισπανία και στην Ιβηρική γενικότερα, στην Γερμανία αλλά και στην χώρα μας. Είναι μια καμπάνα  η οποία δεν κρούει στο όνομα ενός προοδευτισμού ή μιας εξεζητημένης αντίληψης. Πρόκειται για ζητήματα που ενυπάρχουν και τραυματίζουν στη καρδιά του το κοινωνικό σύνολο και έχουν σχέση με τη θέση και το ρόλο που επιφυλάσσουν στη μαζική συνείδηση και το κοινωνικό υποσυνείδητο σε σχέση με τις γυναίκες οι σημερινές καταστάσεις μετά την πανδημία. Θα μας παρακολουθήσει αυτό το φαινόμενο δυστυχώς από εδώ και πέρα.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ, ΤΟΝ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΤΙΕΜΒΟΛΙΑΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

  • Είναι σαφές ότι πέραν του αιφνιδιασμού που υπήρξε και στη διεθνή επιστημονική κοινότητα σε σχέση με το τέταρτο κύμα της λεγόμενης μετάλλαξης Δέλτα υπάρχουν και σαφείς κυβερνητικές ευθύνες. Έχουμε φτάσει περίπου στο 42% του εμβολιασμού ενώ το πλάνο της κυβέρνησης μιλούσε για έναν σαφώς μεγαλύτερο αριθμό έτσι ώστε να δημιουργηθεί το τείχος της ανοσίας. Υπάρχουν παράλληλα και ευθύνες για μέτρα που δεν ελήφθησαν εγκαίρως είτε σε χώρους υπερμετάδοσης όπως είναι οι χώροι εργασίας, τα ΜΜΜ και τα σχολεία που άνοιξαν δύο φορές με τους ίδιους κανόνες και μοναδικό μέτρο το self test που έκαναν οι μαθητές.
  • Υπάρχει δηλαδή και ζήτημα ευθυνών της πολιτικής πρόληψης από πλευράς της κυβέρνησης και βεβαίως ενίσχυσης και στήριξης του ΕΣΥ, της πρωτοβάθμιας φροντίδας και όλων των μέτρων και των μέσων, τα οποία έπρεπε να ληφθούν για συγκεκριμένες κατηγορίες και τομείς όπως τα νησιά. Όπως πληροφορούμαστε μάλιστα υπάρχουν και άλλα νησιά που κινδυνεύουν με περιοριστικά μέτρα όπως αυτά που ελήφθησαν στη Μύκονο.
  • Όλη αυτή η προσπάθεια στην οποία βάζουμε ως ΣΥΡΙΖΑ αρνητικό πρόσημο στην κυβέρνηση τουλάχιστον για τη φάση από το δεύτερο κύμα και έπειτα δημιουργεί και ένα μεγάλο πρόβλημα μέσα στην κοινωνία μας μέσα από διχασμούς και απειλές. Διότι ο φόβος και η αβεβαιότητα που υπάρχουν μέσα στην πανδημία είναι εγγενές φαινόμενο και ιδιαίτερα σε επιτηρούμενες κοινωνίες. Άρα δε χρειάζονται οι απειλές, ο διχασμός, πόσο μάλλον οι αμφίσημες δηλώσεις διαφόρων κυβερνητικών παραγόντων.
  • Αυτό το οποίο δεν έχει γίνει, είναι μια ανοιχτή πρόσκληση από όλους με επιχειρήματα και με πειθώ, μια επίκληση όχι μόνο για την ατομική ευθύνη αλλά μια επίκληση κυρίως για τη δημόσια υγεία και την κοινωνική ευθύνη  που έχουμε όλοι μας έτσι ώστε να πειστεί ο κόσμος ότι απαραίτητα τώρα αυτό που έχει ως όπλο η ανθρωπότητα, δηλαδή ο εμβολιασμός, να προχωρήσει απρόσκοπτα και μαζικά.
  • Πρέπει να πειστεί ο κόσμος, δυστυχώς δε βλέπουμε καμία συντονισμένη τέτοια προσπάθεια, το λέω ευθέως, αντίθετα ο Πρωθυπουργός άνοιξε πριν από δύο εβδομάδες εντελώς αναίτια μέτωπο μιλώντας για υπονόμευση αυτής της προσπάθειας από πλευράς των δυνάμεων της αντιπολίτευσης. Έτσι δημιουργούνται συνθήκες κοινωνικού αυτοματισμού που φτιάχνουν αυτά τα φαινόμενα ανορθολογισμού πάνω στα οποία πρέπει να υπάρχει ένα μεγάλο μέτωπο. Μιλάω για τα φαινόμενα των μαζικών συναθροίσεων όσων δε θέλουν να εμβολιαστούν. Χρειάζεται ένα μέτωπο ιδεολογικό και μέτωπο πολιτικό διότι μέσα εκεί βλέπει κανείς στοιχεία του ακροδεξιού ριζοσπαστισμού, μεταφυσικών δοξασιών οι οποίες είχαν κάνει την εμφάνιση τους και προ ετών με συλλαλητήρια.
  • Η εκκλησία που είναι ένας μεγάλος οργανισμός με πολύ βραδείς ρυθμούς και με μεγάλες αντιφάσεις δεν έχει πράξει τα δέοντα για να πειστεί ο κόσμος. Χρειάζεται δηλαδή επικοινωνιακή προσπάθεια ενός μετώπου υπέρ της επιστήμης, του ορθολογισμού, της δημοκρατίας και της κοινωνικής ευθύνης. Σε αυτό όλοι πρέπει να βάλουμε το 100% της προσπάθειας μας ανεξάρτητα του ποιες κριτικές κάνουμε και σωστά κατά τη γνώμη μου κάνουμε στον τρόπο που έχει διαχειριστεί η κυβέρνηση τα πράγματα.
  • Πρέπει όλοι να ενώσουμε τη φωνή μας και για τα δυο αυτά ζητήματα τα οποία οδηγούν σε μεσαιωνικές αντιλήψεις και καταστάσεις σε καιρούς πανδημίας, διότι ο κόσμος μας θα είναι διαφορετικός μετά την πανδημία. Επιμένω, όλη η ρητορική περί κανονικότητας, στην οποία θα επιστρέψουμε και  το «τι να κάνουμε χάσαμε ένα χρόνο από τη ζωή μας», είναι έωλα ιστορικά, δε στηρίζονται πουθενά. Είμαστε ενώπιοί ενωπίοις με τα πραγματικά προβλήματα που έρχονται στην ανθρωπότητα και στην κοινωνία μας.

independentnews