• Το Σχέδιο Ελλάδα+ για την ανάκαμψη είναι η διαχωριστική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ από το κρυφό σχέδιο της ΝΔ να διαπραγματευτεί «προαπαιτούμενα» νεομνημονιακού χαρακτήρα.
  • Η πρόταση του Σύριζα- ΠΣ δεν είναι μόνο ρεαλιστική και εφαρμόσιμη, αλλά οριοθετεί με ενάργεια το προοδευτικό εναλλακτικό σχέδιο.
  • Μέσω του προτεινόμενου «Σχεδίου Ελλάδα +» αποδομείται πλήρως η, δήθεν ορθολογική και εδραζόμενη στις αγορές, φιλοσοφία της κυβερνητικής πολιτικής για την ανάπτυξη.
  • Είναι προφανές πως οι ηγετικοί κύκλοι της σημερινής Ε.Ε., πέραν της ατολμίας στη διάθεση πόρων κινούνται γενικά στη βάση των ασφυκτικών συντηρητικών συσχετισμών των πολιτικών που κατεγράφησαν στην προ πανδημίας εποχή.
  • Προφανής η ανάγκη μιας νέας ισορροπίας, μιας «νέας κανονικότητας» στον αντίποδα των νεοφιλελεύθερων δογμάτων.
  • Ορατός ο κίνδυνος να είναι δύσκολα ανατάξιμες ορισμένες από τις παρεμβάσεις που υλοποιούνται συστηματικά από διετίας στον τομέα της αυταρχικής διακυβέρνησης και της περιστολής ή και αναστολής δικαιωμάτων.
  • Η Βουλή παραμένει σε «καραντίνα» και τα Πανεπιστήμια παραμένουν κλειστά. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη αξιοποιεί την κρίση μέχρι τέλους για την επιβολή αντιλαϊκών πολιτικών.
  • Αναγκαία η συστράτευση και αξιοποίηση όλων των στελεχών του κόμματος.
  • Είμαστε στρατηγικά ταγμένοι στην προσπάθεια και την επιλογή ηγεμονίας στην δημοκρατική διακυβέρνηση.
  • Όχι στην αναζήτηση ανώδυνων μέσων όρων, άχρωμων επιλογών με «κεντρώο» σήμα που προσιδιάζουν στο μοντέλο συνεκτικού δικομματισμού.
  • Ουδείς, ακόμα και οι πολιτειακοί παράγοντες και προφανώς η Προεδρεία της Δημοκρατίας, τίθεται εκτός του πεδίου της δημοσίας κριτικής, σε πράξεις ή παραλείψεις που επιλέγεται μάλιστα να έχουν έναν εμβληματικό χαρακτήρα.

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ LIBRE ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΩΤΗΡΗ ΜΠΟΛΑΚΗ

  1. Ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασε το «Σχέδιο Ελλάδα +» για την αξιοποίηση των πόρων από τον ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης. Η Ε.Ε. όμως θέτει προαπαιτούμενα για την εκταμίευση επιχορηγήσεων και δανείων. Πόσο ρεαλιστική και εφαρμόσιμη μπορεί να είναι η πρότασή σας;

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη κατέθεσε το δεσμευτικό ελληνικό σχέδιο για το Ταμείο Ανάκαμψης χωρίς να το κάνει γνωστό εν συνόλω και χωρίς να προηγηθεί συζήτηση επ’ αυτού στο ελληνικό κοινοβούλιο, ενώ επισπεύδει την εφαρμογή του πτωχευτικού κώδικα που μπορεί να οδηγήσει σε νέα μαζική φτωχοποίηση και την ίδια ώρα επιμένει σε ψήφιση του ακραία αντεργατικού νομοσχεδίου. Ως εκ τούτου, είναι εύλογη η αντίδραση των κομμάτων της αντιπολίτευσης και μένουν αναπάντητα τα ερωτήματα για το κατά πόσον με δικιά της ευθύνη για να εξυπηρετήσει την ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική της ή και με ανομολόγητη διαπραγμάτευση για «προαπαιτούμενα» νεομνημονιακού χαρακτήρα συνδέονται οι παραπάνω επιλογές της.

 Η πρόταση του Σύριζα- ΠΣ που παρουσιάστηκε αναλυτικά και εμπεριστατωμένα από τον Αλέξη Τσίπρα και τους Ευκ. Τσακαλώτο και Γ. Σταθάκη δεν είναι μόνο ρεαλιστική και εφαρμόσιμη, αλλά οριοθετεί με ενάργεια, στη βάση των αναγκών της οικονομίας και των πολιτών μετά την πανδημία, το προοδευτικό εναλλακτικό σχέδιο συνολικά για την αξιοποίηση των πόρων, αλλά και την επιλογή του νέου αναπτυξιακού, παραγωγικού προτύπου για την χώρα.

 Με την αναλυτική παρουσίαση των προτεινόμενων μεταρρυθμίσεων και των προτεραιοτήτων για επενδύσεις και έργα, νοηματοδοτείται ο κεντρικός στόχος για ισχυρή οικονομία και δίκαιη κοινωνία. Στα επιμέρους κεφάλαια για τη «δίκαιη πράσινη μετάβαση», το «μετασχηματισμό του παραγωγικού μοντέλου, την ενίσχυση της εργασίας, την ενδυνάμωση των ΜΜΕ και αυτοαπασχολουμένων», το «ψηφιακό μετασχηματισμό», την «κοινωνική συνοχή και ανθεκτικότητα», την «ανάπτυξη των περιφερειών, των πόλεων και της υπαίθρου», συμπυκνώνεται η συνεκτική εναλλακτική πρόταση του κόμματος.

 Όπως τονίστηκε στην παρουσίαση η ποιοτική διαφορά σε σχέση με την υποβληθείσα πρόταση της κυβέρνησης της ΝΔ είναι ότι το πρόγραμμά μας εδράζεται στην «αντιμετώπιση των ανισοτήτων» ως κεντρικό επίδικο, στη στήριξη του κοινωνικού κράτους και της εργασίας ως κύρια ζητούμενα στον πυρήνα των προτεινόμενων μεταρρυθμίσεων και οικονομικών προτεραιοτήτων.

 Μέσω του προτεινόμενου «Σχεδίου Ελλάδα +» αποδομείται πλήρως η, δήθεν ορθολογική και εδραζόμενη στις αγορές, φιλοσοφία της κυβερνητικής πολιτικής για την ανάπτυξη, καθώς όχι μόνο καταδεικνύεται το ισχυρό ενδεχόμενο για παραπέρα όξυνση των ανισοτήτων στους επιμέρους άξονες του κατατεθέντος προγράμματος, αλλά αποδεικνύονται ως ισχυρά αντιφατικά και έξω από τις ανάγκες της οικονομίας και των πολιτών τα επιχειρήματα που συνοδεύουν την κυβερνητική πρόταση. Πιο συγκεκριμένα και στον αντίποδα της προφανούς ανάγκης να αυξηθεί ο ρόλος του δημοσίου και του κεντρικού σχεδιασμού στην οικονομία, προωθούνται ακραίες μεροληπτικές πολιτικές για επιπλέον ιδιωτικοποιήσεις, νομοθετούνται ακόμα πιο ελαστικές μορφές εργασίας από τις ήδη ισχύουσες, επιλέγονται επενδύσεις και προγράμματα μέσω ΣΔΙΤ εκεί ακριβώς στις κρίσιμες κοινωνικές πολιτικές και στις υποδομές όπου είναι φανερό μέσω της δραματικής εμπειρίας της πανδημίας, ότι χρειάζεται η καθοριστική και γενναία παρέμβαση και ενίσχυση του δημόσιου τομέα.

 Στο ίδιο σχέδιο εξωθούνται σε συρρίκνωση, με βάση και πυρήνα τη λογική του σχεδίου Πισσαρίδη, οι εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις που επιβίωσαν μέσα στη σκληρή δοκιμασία της δεκάχρονης οικονομικής κρίσης. Και βέβαια αντί της δίκαιης φορολογίας και της υψηλής φορολόγησης ιδιαίτερα για τον παραχθέντα πλούτο εν μέσω κρίσεων, όπως υποδεικνύεται και στην διεθνή συζήτηση που διεξάγεται, προτείνονται φοροαπαλλαγές κυρίως προς τους ενδεχόμενους επενδυτές και το μεγάλο κεφάλαιο.

 

  1. Και στην πρότασή σας για την Ανάκαμψη της οικονομίας επικαλείστε συλλογικά στο ΣΥΡΙΖΑ και με μεγάλη ένταση το τελευταίο διάστημα το ορόσημο της προγραμματικής ομιλίας Μπάιντεν στο Κογκρέσο για την εγκατάλειψη του αποτυχημένου όπως είπε trickle down στην φορολογική πολιτική. Υπάρχουν σήμερα οι προϋποθέσεις και οι πολιτικοί συσχετισμοί δυνάμεων στην Ευρώπη, οι οποίοι θα επιβάλλουν την εγκατάλειψη των πολιτικών λιτότητας;

Η προγραμματική ομιλία Biden σηματοδοτεί πράγματι ένα ορόσημο ως προς τις επιλογές με κοινωνικό πρόσημο, αλλά και ως προς το ύψος των διατιθέμενων κονδυλίων που είναι πολλαπλάσια από τα 750 δις του ευρωπαϊκού προγράμματος, παρ’ ότι η Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο πληθυσμό κατά 120 εκατομμύρια κατοίκους.

 Σημειώνω ιδιαίτερα την επιρροή που έχει στο πρόγραμμα Biden, η οικονομικοκοινωνική πρόταση της αριστερής πτέρυγας του δημοκρατικού κόμματος, των Sanders – Cortez, όπως βεβαίως και τον κοινωνικό και πολιτικό συσχετισμό που αναδιαμόρφωσε στις ΗΠΑ το μεγάλο κίνημα κατά των ανισοτήτων με αφορμή τις μαζικές κινητοποιήσεις για τη δολοφονία του George Floyd.

 Είναι προφανές πως οι ηγετικοί κύκλοι της σημερινής Ε.Ε., πέραν της ατολμίας στη διάθεση πόρων αν και για πρώτη φορά επικράτησε η ιδέα της αμοιβαιοποίησης των οικονομικών βαρών εν μέσω πανδημίας, κινούνται γενικά στη βάση των ασφυκτικών συντηρητικών συσχετισμών των πολιτικών που κατεγράφησαν στην προ πανδημίας εποχή.

 Αν εννοούμε πράγματι ότι η πανδημία και η συνύπαρξη και η επαλληλία των επί μέρους οξυνόμενων κρίσεων διαμορφώνουν μια ισχυρή τομή ιστορικής σημασίας, ανάμεσα στο «πριν και μετά», είναι σαφές ότι θα πρέπει να υπάρξουν πολιτικές πρωτοβουλίες και η αναδιαμόρφωση προοδευτικών πολιτικών μετώπων, που θα μετατοπίσουν και θα ανασυνθέσουν το πολιτικό τοπίο. Για να ανοίξει ένας προοδευτικός δρόμος στην επίλυση των συσσωρευμένων, κατά γενική ομολογία, και πολυεπίπεδων αδιεξόδων στα οποία η ΕΕ είναι από χρόνια εγκλωβισμένη.

 Αυτή η αναζήτηση της νέας ισορροπίας, μιας «νέας κανονικότητας» στον αντίποδα των νεοφιλελεύθερων δογμάτων που υπονομεύουν και καταδυναστεύουν τη ζωή των ευρωπαίων πολιτών, είναι η προφανής ανάγκη και το επίδικο της ισχυρής αντιπαράθεσης στις κοινωνίες και στο πεδίο των πολιτικών, ανάμεσα στους δυο πόλους. Της «νέας δεξιάς και ακροδεξιάς» από τη μια και της «προοδευτικής συμμαχίας», με ραχοκοκαλιά τις δυνάμεις της Αριστεράς και τις προτάσεις που προηγούμενα εκθέσαμε, από την άλλη.

 

  1. Μιλάτε ανοιχτά για πρόβλημα Δημοκρατίας στον τόπο. Είναι ο αυταρχισμός και η βαριά καταστολή των περασμένων μηνών ή υπάρχει κάτι βαθύτερο σε επίπεδο θεσμών το οποίο δεν αποκλείεται να μείνει αρνητική προίκα στους πολίτες από τη ΝΔ;

Θέτετε ένα καίριο ερώτημα, το οποίο μας απασχολεί πολύ γιατί είναι προφανής η επικινδυνότητα του να είναι δύσκολα ανατάξιμες ορισμένες από τις παρεμβάσεις που υλοποιούνται συστηματικά από διετίας στον τομέα της αυταρχικής διακυβέρνησης και της περιστολής ή και αναστολής δικαιωμάτων που θεωρούνταν ως αυτονόητες κατακτήσεις για δεκαετίες. Δικαιώματα για τα οποία ίσα ίσα θα έπρεπε να μελετηθεί και να θεσμοθετηθεί η εμβάθυνση και η επέκταση τους, λόγω των συσσωρευμένων αυτοπεριορισμών της πανδημίας, στη βάση και της διεθνούς συζήτησης που διεξάγεται για την «τέταρτη γενιά δικαιωμάτων», την αντιμετώπιση των κινδύνων στις «επιτηρούμενες κοινωνίες» και την ενίσχυση οριζόντια όλων των ελεγκτικών μηχανισμών στην κρατική διοίκηση για όλους τους τομείς της εργασίας, του περιβάλλοντος, των ατομικών ελευθεριών, των προμηθειών και συμβάσεων και βέβαια των εστιών διευρυνόμενης αδιαφάνειας και διαπλοκής.

 Πέραν λοιπόν των ζητημάτων που θέτουν τα συχνά φαινόμενα αστυνομοκρατίας, υπάρχουν δυστυχώς πολλές παρεμβάσεις θεσμικού- νομοθετικού χαρακτήρα , ακόμα και προς τη δικαιοσύνη και τη λειτουργία των αρχών. Ζητήματα, στα οποία αναλυτικά αναφέρθηκα και στην πρόσφατη παρέμβαση μου στο Φόρουμ των Δελφών. Ατζέντα για δημοκρατία για την οποία μάλιστα, έχει ζητήσει και προ ημερησίας συζήτηση σε επίπεδο αρχηγών κομμάτων ο Αλέξης Τσίπρας, ήδη από τετραμήνου, χωρίς να πραγματοποιηθεί!

 

  1. Η από κοινού παρουσία του πρώην Υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου με τον Αλέξη Τσίπρα στην εκδήλωση για το Ταμείο Ανάκαμψης έδωσε λαβές για σχόλια. Ωστόσο κάποιοι την ερμήνευσαν και ως μια προσωρινή εκεχειρία μπροστά στο ενδεχόμενο ενός εκλογικού αιφνιδιασμού. Βλέπετε τον κ. Μητσοτάκη να παίζει το χαρτί εκλογών; 

Πριν από αρκετούς μήνες στην ευρεία συνεδρίαση, στην οποία ελήφθη η απόφαση για την αναβολή της διεξαγωγής του συνεδρίου, λόγω πανδημίας, του Σύριζα- ΠΣ, είχα αναφερθεί στην παρέμβαση μου, για την αυτονόητη ανάγκη πανστρατιάς του συνόλου της ηγεσίας και των στελεχών του κόμματος. Με αυτήν την έννοια, θα ήταν άξιο σχολιασμού ενδεχομένως, για τη λειτουργία του πλέον δημοκρατικά και συλλογικά λειτουργούντος κόμματος στη χώρα μας, του Σύριζα- ΠΣ, μόνο η απουσία και η μη συμβολή στην παρουσίαση από τον Πρόεδρο της πρότασης για το Ταμείο Ανάκαμψης, τόσο του Ευκλείδη Τσακαλώτου, που ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος εξέθεσε ήδη προ ενάμιση μηνός στη Βουλή τις θέσεις του κόμματος στην «ενημερωτική» συζήτηση που προκάλεσε η κυβέρνηση, όσο βεβαίως και του Γιώργου Σταθάκη που προΐσταται της επιτροπής που εκπόνησε το γενικό σχέδιο των προγραμματικών θέσεων του κόμματος.

Επαναλαμβάνω, ως αυτονόητο και ανεξαρτήτως της προοπτικής εκλογών και μάλιστα ιδιαίτερα στον παραπέρα σχεδιασμό της εκπόνησης του κυβερνητικού προγράμματος του κόμματος, την αναγκαία συστράτευση και αξιοποίηση, μέσα από τους ρόλους που έχουν αναλάβει, όλων των στελεχών του κόμματος, όπως και της αξιοποίησης της συνεχώς διευρυνόμενης επιρροής παραγόντων και στελεχών του ευρύτερου κοινωνικού- πολιτικού προοδευτικού χώρου.

 

  1. Πρόσφατα μιλήσατε για την ανάγκη πρώτα να πάρετε με το μέρος σας τον κόσμο και μετά να κάνετε τσαμπουκάδες. Μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ πλήρωσε και ίσως και να πληρώνει ακόμη το γεγονός ότι ενδεχομένως και να παράγει περισσότερους εχθρούς από όσους μπορεί να καταναλώσει τόσο ο ίδιος όσο και οι ψηφοφόροι του, είτε γίνεται λόγος για τα Μέσα Ενημέρωσης είτε για το Δημόσιο;

 Είμαστε στρατηγικά ταγμένοι στην προσπάθεια και την επιλογή ηγεμονίας στην δημοκρατική διακυβέρνηση και αντικρούουμε το πρότυπο της «επιβολής», στο οποίο η κυβέρνηση της ΝΔ δίνει ήδη ένα ακραίο αρνητικό υπόδειγμα. Για μας προτεραιότητα είναι η πραγματική κοινωνική γείωση και η ενθάρρυνση της προοδευτικής ριζοσπαστικοποίησης, ιδιαίτερα στους χώρους της νεολαίας και των εργαζομένων. Όχι η αναζήτηση ανώδυνων μέσων όρων, άχρωμων επιλογών με «κεντρώο» σήμα που προσιδιάζουν στο μοντέλο συνεκτικού δικομματισμού.

 Εργαζόμαστε στη βάση μιας προγραμματικής, τεκμηριωμένης και μαχητικής αντιπολίτευσης για βαθιές δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις θεσμικού χαρακτήρα. Στον αντίποδα της λογικής της στείρας θεσμικής, αυταρχικής επιβολής, έτσι ώστε να αναδιαμορφωθούν σε προοδευτική κατεύθυνση και να λειτουργήσουν όλοι οι αρμοί της εξουσίας, ακόμα και οι πιο δυσκίνητοι, αποτελεσματικά για να μπορεί να υλοποιηθεί η προοδευτική διακυβέρνηση.

 Σε αντίθεση με τη ρητορική του «αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου», στην οποία έχει προσχωρήσει και πρωταγωνιστεί και ο πυρήνας του λεγόμενου «ακραίου κέντρου», με στόχο να αντιμετωπίζεται η Αριστερά, ως «μουσαφίρης» και ως αποδιοπομπαίος της ανάληψης κυβερνητικών ευθυνών, έχουμε δείξει δείγματα, ήδη από την πρώτη διακυβέρνηση και μέσα σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο εξωτερικών καταναγκασμών και ιδιότυπου «εχθρικού περιβάλλοντος», ότι μας διακατέχει θεσμική προσήλωση, τόσο στη συνταγματική διάκριση των εξουσιών, όσο και στην διαμόρφωση αναγκαίων ευρύτερων συναινέσεων για τη λειτουργία και τη θωράκιση των δημοκρατικών θεσμών.

 

  1. Σε μια στιγμή που η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με καταγγελίες και έρευνες για παράνομες επαναπροωθήσεις και push backs, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας επισκέφθηκε τον Έβρο και φωτογραφήθηκε μπροστά από το φράχτη. Τι μπορεί να σηματοδοτεί και για την ίδια την κα Σακελλαροπούλου αυτή της η κίνηση;

Βεβαίως ουδείς, ακόμα και οι πολιτειακοί παράγοντες και προφανώς η Προεδρεία της Δημοκρατίας, τίθεται εκτός του πεδίου της δημοσίας κριτικής, σε πράξεις ή παραλείψεις που επιλέγεται μάλιστα να έχουν έναν εμβληματικό χαρακτήρα.

  Όταν αποφασίστηκε η επέκταση του υπάρχοντος τοίχου στον Έβρο, με αφορμή την επιλογή Ερντογάν για την κυνική εργαλειοποίηση και τη διαχείριση της αγωνίας χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων, είχαμε σημειώσει, πρώτον την αντίθεση μας στη στρατηγική της «ασπίδας της Ευρώπης», στην οποία ασμένως προσχώρησε η κυβέρνηση και δεύτερον, είχαμε επιμείνει στην τήρηση των διεθνών συνθηκών και τη διευκόλυνση με την οριοθέτηση επιπλέον εισόδων και σημείων στα οποία οι αιτούντες άσυλο, θα κάνουν ανεμπόδιστα τη χρήση του δικαιώματος τους.

 Αυτά είναι τα ζητούμενα στην οριογραμμή μας στον Έβρο. Όχι η εμβληματική σπουδαιολόγηση του φράχτη που οδηγεί ευθέως σε συνειρμούς για ξενοφοβία, ρατσισμό και «στρατηγική αποτροπής», όπως δυστυχώς γίνεται ήδη και στο Αιγαίο και στη διαχείριση στην ενδοχώρα προς τους μετανάστες και τους πρόσφυγες.

 

  1. Το επόμενο διάστημα έρχονται στην ολομέλεια κομβικά νομοθετήματα όπως το εργασιακό νομοσχέδιο ενώ εκκρεμεί η κύρωση και των πρωτοκόλλων της Συμφωνίας των Πρεσπών. Μπορεί να λειτουργήσει η Βουλή με τους περιορισμούς στη φυσική παρουσία των Βουλευτών; Θα φέρετε ενώπιον των ευθυνών του τον Πρόεδρο της Βουλής;

Επανειλημμένα, από μηνών, έχουμε θέσει προ των δημοκρατικών και κοινοβουλευτικών τους ευθυνών τόσο την κυβέρνηση Μητσοτάκη που έχει την πρωτοβουλία να περνάει κρίσιμα νομοσχέδια εκτός των προτεραιοτήτων που θέτει η κρίση της πανδημίας, όσο και το Προεδρείο της Βουλής για την πρωτοφανή παράταση της λειτουργείας του κοινοβουλίου, με σαφή υποβάθμιση της παρουσίας και του ρόλου των βουλευτών.

 Αυτή η επιλογή, μαζί και με την επιλογή να είναι επί διετίας κλειστά τα πανεπιστήμια μαρτυρούν ευθέως και τις προθέσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη να αξιοποιήσει την κρίση μέχρι τέλους για την επιβολή αντιλαϊκών πολιτικών. Είναι ενθαρρυντικό το ότι η ίδια η κοινωνία και οι οργανώσεις της εδώ και μήνες, αντιστάθηκαν σε αντίστοιχες παρεμβάσεις για την απαγόρευση των κινητοποιήσεων και των διαδηλώσεων. Το κόστος για την κυβέρνηση και την παράταξη της ΝΔ είναι και θα είναι μεγάλο. «Οι καιροί ου μενετοί».

...