Ομιλία τ. προέδρου της Βουλής και βουλευτή Α Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Νίκου Βούτση στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση του αντεργατικού νομοσχεδίου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων

 

 

  • Καλώ τα πολιτικά κόμματα να υπερψηφίσουμε την πρόταση Νόμου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για τον δανεισμό των κομμάτων. Η κοινωνία πρέπει να γνωρίζει πως τα κόμματα χειρίζονται ή υπονομεύουν μέσω απλήρωτων δανείων, την εθνική προσπάθεια για την οικονομία.
  • Κηρύξατε τον πόλεμο απέναντι στην εργασία και πριν και μέσα στην πανδημία με κορωνίδα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών σας το αντεργατικό νομοσχέδιο. Αυτόν τον πόλεμο θα τον χάσετε.
  • Είστε υπουργοί μιας κυβέρνησης ακραίας συντηρητικής αναδίπλωσης για τη χώρα γιατί αντί να ανταποκριθείτε στα διδάγματα των πολλαπλών κρίσεων επιμένετε σε ιδεοληπτικές πολιτικές σε όλο το εύρος των πολιτικών σας. Συστηματικά απέναντι στις γυναίκες, τη νεολαία και βέβαια απέναντι στο σύνολο των εργαζομένων.
  • Θέλετε να τελειώνετε με όλα τα βασικά δικαιώματα και τα δημοκρατικά κεκτημένα της μεταπολίτευσης, με το πτωχευτικό δίκαιο, με την υπονόμευση της τοπικής αυτοδιοίκησης, την αντιπεριβαλλοντική νομοθεσία, την υπονόμευση του ΕΣΥ, την υπονόμευση της Παιδείας σε όλες της τις βαθμίδες και βεβαίως με τα συνταγματικά άρθρα για το συνέρχεσθαι και το συνεταιρίζεσθαι. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές αποτυπώνονται και στη μεροληψία της «αξιοποίησης» του Ταμείου Ανάκαμψης και οριοθετούν νέες και οξυμένες ανισότητες.
  • Ωριμάζει ως επιτακτική ανάγκη να ηττηθούν αυτές οι πολιτικές και να ηττηθεί η διακυβέρνησης της Νέας Δεξιάς. Εμείς κάνουμε την πρόσκληση και την πρόκληση για τη διαμόρφωση του Συνασπισμού κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που θα στηρίζει με ραχοκοκαλιά τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία με όρους κοινωνίας και λαϊκής συμμετοχής την εναλλακτική προοδευτική διακυβέρνηση.  
  • Επαναφέρω στη δημόσια συζήτηση το πάρα πολύ σοβαρό ζήτημα της ρύθμισης, της διευθέτησης και αποπληρωμής των χρεών των κομμάτων του κοινοβουλίου που έχει ανακύψει και μάλιστα μέσα σε συνθήκες κρίσης. Δεν θα υποκαταστήσω τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία -που ήθελε να θέσει το ζήτημα αυτό και δεν ήρθε για να απαντήσει ο Πρωθυπουργός την περασμένη Παρασκευή- στην ανάπτυξη αυτής της ερώτησης. Θα επισημάνω βεβαίως ότι ήταν λάθος και πρόκληση ότι δεν δόθηκε η ευκαιρία στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να κοινολογήσει, να δημοσιοποιήσει αυτό το κορυφαίο ζήτημα γιατί αφορά εκατοντάδες εκατομμύρια.
  • Θέτω αυτό το ζήτημα για να καλέσω όλα τα κόμματα και βεβαίως και το κυβερνών κόμμα να φέρουν στην Ολομέλεια και να υπερψηφίσουμε όλοι/ες μαζί την πρόταση νόμου που κατετέθη από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ή και άλλες προτάσεις ή προσεγγίσεις, εάν υπάρχουν από τα άλλα κόμματα, έτσι ώστε διαφανώς και βλέποντας προς το μέλλον, να γνωρίζει η κοινωνία που τώρα υφίσταται ό,τι υφίσταται -και όχι μόνο από τον πτωχευτικό αλλά και από τις δύο κρίσεις που έχουν οδηγήσει σε πολλαπλές φτωχοποιήσεις- το πώς τα  πολιτικά κόμματα και δη τα κυβερνητικά χειρίζονται, διαχειρίζονται ή δεν χειρίζονται και υπονομεύουν τη γενικότερη εθνική προσπάθεια πάνω στο κρίσιμο ζήτημα της οικονομίας μέσω  των απλήρωτων δανείων.

 

 

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΒΟΥΤΣΗ ΣΤΗΝ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ:

Κυρία Υπουργέ, κυρία Συρεγγέλα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου πριν ξεκινήσω να επαναφέρω στη δημόσια συζήτηση το πάρα πολύ σοβαρό ζήτημα της ρύθμισης, της διευθέτησης και της αποπληρωμής των χρεών των κομμάτων του Κοινοβουλίου που έχει ανακύψει και μάλιστα μέσα σε συνθήκες κρίσης. Δεν θα υποκαταστήσω τον πρόεδρο του κόμματος, ο οποίος θέλησε να θέσει το μείζον αυτό ζήτημα την Παρασκευή και δεν ήρθε να απαντήσει ο Πρωθυπουργός. Θα επισημάνω ότι ήταν λάθος και πρόκληση το γεγονός ότι δεν δόθηκε η ευκαιρία στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να δημοσιοποιήσει αυτό το κορυφαίο ζήτημα διότι αφορά σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.

Θέτω αυτό το ζήτημα για να καλέσω όλα τα κόμματα και βεβαίως και το κυβερνών κόμμα να φέρουν στην Ολομέλεια και να υπερψηφίσουμε όλοι/ες μαζί την πρόταση νόμου που κατετέθη από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ή και άλλες προτάσεις ή προσεγγίσεις, εάν υπάρχουν από τα άλλα κόμματα, έτσι ώστε διαφανώς και βλέποντας προς το μέλλον, να γνωρίζει η κοινωνία που τώρα υφίσταται ό,τι υφίσταται -και όχι μόνο από τον πτωχευτικό αλλά και από τις δύο κρίσεις που έχουν οδηγήσει σε πολλαπλές φτωχοποιήσεις- το πώς τα  πολιτικά κόμματα και δη τα κυβερνητικά χειρίζονται, διαχειρίζονται ή δεν χειρίζονται και υπονομεύουν τη γενικότερη εθνική προσπάθεια πάνω στο κρίσιμο ζήτημα της οικονομίας μέσω  των απλήρωτων δανείων.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω, εκτιμώ ότι είστε Υπουργοί μίας κυβέρνησης συντηρητικής αναδίπλωσης και ότι αυτό δεν τιμά ούτε τη ρητορική σας ούτε καν τις προγραμματικές σας δηλώσεις, διότι μέσα στην πανδημία και αξιοποιώντας εμμονικά, εκμεταλλευόμενοι τις συνθήκες της πανδημίας, φέρνετε σήμερα την κορωνίδα νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων -«αντιμεταρρυθμίσεις» τις έχουμε πει- σε όλους τους βασικούς τομείς των δημοκρατικών κεκτημένων της Μεταπολίτευσης. Τοπική Αυτοδιοίκηση, μίλησε προηγούμενα και ο κ. Σκανδαλίδης για το πτωχευτικό, για το εθνικό σύστημα υγείας, για την παιδεία, για τις συνταγματικές προβλέψεις και εγγυήσεις για το συνέρχεσθαι και συνεταιρίζεσθαι.

Είστε μια κυβέρνηση που συνειδητά, εμμονικά και με κορωνίδα το αντεργατικό νομοσχέδιο θέλετε η χώρα αντί να πάει δυναμικά προς τα μπρος μετά από αυτές τις επάλληλες κρίσεις να πάει προς τα πίσω. Να συντηρητικοποιηθεί, να χαϊδέψει τις πλέον συντηρητικές απόψεις που μέσα στην πανδημία έρχονται στην επιφάνεια μέσα από τον φόβο του κόσμου, αλλά κυρίως να εκπληρώσει γραμμάτια και να ικανοποιήσει μεγάλα συμφέροντα.

Δεν είναι τυχαίο -και το συνδέω και συνδέεται επί της ουσίας- και το ζήτημα που αφορά τη συμπεριφορά σας, την ιδεολογία σας, τις απόψεις σας σε σχέση με τις γυναίκες, που είναι από τις πλέον πληττόμενες κατηγορίες, προφανέστατα μαζί και με τους νέους μέσα σε αυτές τις πολλαπλές κρίσεις.

Μόλις πριν από λίγες μέρες είχαμε συζητήσει το νομοσχέδιο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια. Μέχρι προχθές υπήρχε αυτό το περίφημο «Συνέδριο για την υπογεννητικότητα και την αναπαραγωγική αυτονομία» όπως ονομαζόταν. Είναι σαφές ότι υπάρχει βαριά κυβερνητική ευθύνη για τις συμμετοχές και για την οργάνωση αυτού του συνεδρίου. Η άτακτη υποχώρηση μετά τα όσα γράφτηκαν στο διαδίκτυο δεν σας περιποιεί τιμή και δεν αφαιρεί καμία ψηφίδα από το παζλ μιας γενικότερης συντηρητικής αντίληψης και σε αυτόν τον κρίσιμο τομέα. Αυτό είχε καταδειχθεί άλλωστε και από την αποδυνάμωση της Γενικής Γραμματείας Ισότητας και πλέον της σύμπτυξης με τα δημογραφικά, με την οικογένεια, με ένα συμπίλημα εννοιών και αναγκών και πολιτικών που πρέπει να ασκηθούν για πολλαπλά ζητήματα, τα οποία προφανώς είναι σε αντίστιξη και σε αντιδιαστολή με τη συνέχιση ενός δυναμικού, ρωμαλέου κινήματος και στις μέρες μας για την πραγματική ισότητα.

Οι κοινοτικές οδηγίες που έρχονται και τα άλλα τα οποία εμπεριέχονται σε σειρά άρθρων του νομοσχεδίου, οι οποίες έχουν χαιρετιστεί, μήπως μένουν γράμμα χωρίς πνεύμα και χωρίς πεδίο υλοποίησης; Σκεφτείτε το. Η συρρίκνωση των εγγυήσεων και των ελέγχων που έρχονται μαζί με το υπόλοιπο νομοσχέδιο, τα σπαστά την ώρα στις ελαστικές σχέσεις, η κυριακάτικη εργασία πόσο βοηθάνε την οικογένεια, τις γυναίκες για την παρουσία τους μέσα στην αγορά εργασίας, για την ισοτιμία τους στις αμοιβές, στα ωράρια, για τη δυνατότητα που έχουν άντρες και γυναίκες στον οικογενειακό προγραμματισμό; Είναι έννοιες και πολιτικές που αντιφάσκουν πασίδηλα υπέρ των εργοδοτών, υπέρ των μεγάλων συμφερόντων. Γι’ αυτό σας λέω ότι είστε μέλη μιας Κυβέρνησης συντηρητικής αναδίπλωσης.

Πρέπει να είμαστε πάρα πολύ σαφείς, διότι υπάρχουν ιδεολογικά και πολιτικά ζητήματα τα οποία μπαίνουν στη συζήτησή μας. Είναι απόλυτα ανήθικη ιστορικά η εξομοίωση δυνατοτήτων, ευκαιριών, εγγυήσεων ανάμεσα στους εργαζόμενους και στους εργοδότες. Γιατί την αποτολμάτε;

Αν γινόταν στις Επιτροπές μέσα στους φορείς να κληθούν από όλα τα κόμματα νέοι άνθρωποι χωρίς κομματική ταυτότητα, οι οποίοι μέσα στην πανδημία –κι έχουμε τέτοιες εξομολογήσεις όλες και όλοι- προσπάθησαν να βρουν δουλειά ή ήταν εργαζόμενοι, τι θα σας φέρνανε στην ακρόαση των φορέων; Το γνωρίζετε όλοι! Γιατί σιωπούμε μέσα σε αυτήν την Αίθουσα; Το τι εκβιασμός έπεσε, το τι αυθαιρεσία υπήρξε, το τι απολύσεις ορατές ή κάτω από το τραπέζι υπήρξαν, το τι συρρίκνωση δικαιωμάτων, το τι αβεβαιότητα μέσα στη νεολαία ή και στους παλαιότερους εργαζόμενους υπήρξε αυτούς τους μήνες, είναι άνευ προηγουμένου. Το γνωρίζετε πάρα πολύ καλά! Είναι στο πεδίο της πραγματικής οικονομίας, ακόμα και για τις μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις, τους μικρομεσαίους, κλπ.. Αυτή είναι η κατάσταση. Θεραπεύεται από αυτό το νομοσχέδιο;

Αντί να αντιληφθείτε τα διδάγματα της πανδημίας, τα οποία είναι πολλαπλά και διεθνώς συζητιόνται, τα οποία προφανώς συνηγορούν υπέρ της άποψης για ενίσχυση, για στήριξη με επιπλέον εγγυήσεις, με ελέγχους, με αύξηση των αμοιβών, με αύξηση των δυνατοτήτων στη δουλειά, με μεγαλύτερη δυνατότητα για να καταπολεμηθεί η ανεργία, αντ’ αυτού αμέσως ή εμμέσως -διότι αναλύθηκαν αυτά και από την κυρία Ξενογιαννακοπούλου και από τους άλλους εισηγητές- προωθείτε και ευνοείτε την ανεργία, ευνοείτε την καθήλωση και τη μείωση των αμοιβών και των μισθών και βεβαίως αφήνετε έξω, βγάζετε το «πέπλο» των οποίων γλίσχρων εγγυήσεων και των ελέγχων υπήρχαν, που θα μπορούσαν να ήταν ένα αποκούμπι για τον απλό εργαζόμενο ενώπιον του εργοδότη. Αυτό κάνετε. Αυτά είναι τα δικά σας διδάγματα από την πανδημία.

Δεν ρωτήσαμε, λοιπόν, τα παιδιά κι ερχόμαστε εδώ και λέμε για το δικαίωμα της εργασίας. Άκουσα τον συνάδελφο Εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας να λέει για το balance που πρέπει να μπει ανάμεσα στο δικαίωμα της εργασίας και της απεργίας. Είναι δυνατόν; Το δικαίωμα της εργασίας και συνταγματικά και νομοθετικά και ιστορικά προφανώς υπάρχει και πρέπει να κατοχυρώνεται και να στηρίζεται απέναντι στην ανεργία, απέναντι σε αυτούς οι οποίοι είναι τα εμπόδια για την εργασία και τη συμμετοχή στην παραγωγική διαδικασία. Δεν είναι απέναντι στην ανεργία και στην διεκδίκηση μέσω και της απεργίας για καλύτερους όρους ζωής. Πουθενά δεν ακούστηκε αυτό. Αυτό είναι ένα κλασικό επιχείρημα της απεργοσπασίας, είναι ένα κλασικό επιχείρημα κοινωνικού αυτοματισμού.

Επίσης, επαναφέρετε το απίθανο ιδεοληπτικό επιχείρημα -μια προσήλωση έχετε- που οδηγεί τελικά σε υπερεκμετάλλευση και σε υπερκέρδη ότι -τάχατες μου- οι ελαστικές μορφές, η μείωση των αμοιβών, η δυνατότητα να απολύει κανείς, βοηθάνε τις επενδύσεις, βοηθάνε τον επενδυτή, βοηθάνε την ανάπτυξη.

Ιστορικά, ακόμα και στο πικ προ πανδημίας και προ οικονομικής κρίσης του νεοφιλελευθερισμού παγκοσμίως μέσα στα όρια της παγκοσμιοποίησης, πουθενά δεν καταδείχθηκε η αλήθεια αυτού του επιχειρήματος. Αντίθετα είναι το κλείσιμο του ματιού σε συμφέροντα για υπερεκμετάλλευση και για επιπλέον κέρδη.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι σαφές ότι έχετε εξαπολύσει έναν πόλεμο εναντίον της εργασίας. Κηρύξατε τον πόλεμο εναντίον της εργασίας και πιστεύω και εργαζόμαστε όλοι και θα εργαστούν και οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι, η κοινωνία δηλαδή για να χάσετε αυτόν τον πόλεμο. Οι ίδιες οι κατευθύνσεις και οι δεσμεύσεις στο Ταμείο Ανάκαμψης δείχνουν ότι πάμε για νέες και οξυμένες ανισότητες και πάμε για μία απολύτως μεροληπτική πολιτική υπέρ αυτών οι οποίοι κέρδισαν ή κερδοσκόπησαν ή εν πάση περιπτώσει δεν έχασαν μέσα στις δύο επάλληλες κρίσεις.

Επί της ουσίας πουθενά δεν έχετε τη μέριμνα για τον μικροδανειολήπτη, για την ανεργία, για την ίδια την εργασία και τη στήριξή της, για μία παραγωγική ανάπτυξη με συμμετοχή των εργαζομένων και υπέρ των εργαζομένων. Αντίθετα σαφέστατα θέλετε να οδηγήσετε τη χώρα σε αυτό που, επίσης, αναφέρθηκε και από την Εισηγήτρια μας, σε μια ειδική οικονομική ζώνη μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τελειώνοντας, θέλω να πω σαφέστατα ότι και με το σημερινό νομοσχέδιο, το σημερινό διάβημα το οποίο κάνετε που είναι πολιτικό, ιδεολογικό, κοινωνικό διάβημα απέναντι στην εργασία, αναδεικνύεται περισσότερο από κάθε άλλη φορά η ανάγκη για εναλλακτική προοδευτική διακυβέρνηση, για να ηττηθούν αυτές οι πολιτικές και να ηττηθεί και η διακυβέρνηση της Νέας Δεξιάς.

Εμείς από την πλευρά μας κάνουμε πρόκληση και πρόσκληση σε όλους τους κοινωνικούς φορείς, στα συνδικάτα, ιδιαίτερα στη νεολαία, σε νέες δυνάμεις και σε μια νέα δυναμική που πρέπει να υπάρξει, στα επιστημονικά σωματεία, στις επαγγελματικές ενώσεις, στα κόμματα του ευρύτερου προοδευτικού δημοκρατικού τόξου, στην ίδια την κοινωνία να συνεγερθούν, να συναποτελέσουν και να συναποτελέσουμε μέσα από όρους διαφάνειας, αγώνα και πάλης για να ηττηθούν αυτές οι πολιτικές, το νέο συνασπισμό κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που προσδοκούμε να έχει ραχοκοκαλιά τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, έτσι ώστε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, όχι μόνο να ηττηθούν στην πράξη αυτές τις πολιτικές, αλλά να ανοίξει μια νέα σελίδα πραγματικών προοδευτικών μεταρρυθμίσεων και προοδευτικής διακυβέρνησης στη χώρα.