, Ηλίας Μπιτσάνης: Για τον Μπένο, τότε και τώρα*, INDEPENDENTNEWS
, Ηλίας Μπιτσάνης: Για τον Μπένο, τότε και τώρα*, INDEPENDENTNEWS

Ηλίας Μπιτσάνης

Μεγάλη συζήτηση κάτω από την προχθεσινή ανάρτηση σχετικά με την ανάθεση στο Σταύρο Μπένο. Εν πολλοίς πέραν των όσων έθετε αυτή και μέχρι σημείου παρεξηγήσεως αλλά αυτά συμβαίνουν όταν υπερτερεί το “πολιτικό θυμικό”, ενδεχομένως ευθύνη έχει και η ασάφεια των διατυπώσεων ή των προθέσεων. Να τα δούμε λοιπόν όλα μαζί και στο φόντο της “άκρως μακιγιαρισμένης” σημερινής συνέντευξης του “ελέω θεού”.

Χρησιμοποιήθηκε η λέξη “ανασυγκρότηση” από την ημέρα που ανακοινώθηκε η τοποθέτηση του κ. Μπένο στη θέση του επικεφαλής σχετικής επιτροπής, γεγονός που παραπέμπει στη συζήτηση που είχε προηγηθεί μεταξύ τους, εδώ την είχαμε “ψωμοτύρι” για πολλά χρόνια μετά το σεισμό.
Η προηγούμενη ανάρτηση είχε ως σκοπό να αποδομήσει το αφήγημα της “ανασυγκρότησης” που θα πραγματοποιηθεί από ένα πρόσωπο σε απ’ ευθείας σύνδεση με τον πρωθυπουργό. Στην Καλαμάτα κατ’ αρχήν η ανασυγκρότηση πραγματοποιήθηκε από το δήμο της πόλης και σε θεσμική σύγκρουση με την κεντρική εξουσία.
Υπενθυμίζουμε ότι τότε δημιουργήθηκε θέση υπουργού “άνευ χαρτοφυλακίου” που ανατέθηκε στον αείμνηστο Θανάση Φιλιππόπουλο, γεγονός που οδήγησε σε συγκρούσεις με το δήμο του οποίου επικεφαλής ήταν ο κ. Μπένος και ο οποίος απαιτούσε όπως ήταν φυσικό να έχει τον πρώτο λόγο. Σήμερα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: Ο κ. Μπένος “διορίζεται” επικεφαλής της ανασυγκρότησης χωρίς να υπάρχει καμία ενημέρωση στους τοπικούς θεσμικούς φορείς.
Τότε:
1. Ο δήμος συγκρότησε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο με τη συμβολή κορυφαίων επιστημόνων σε κάθε αντικείμενο και το οποίο συζητήθηκε εξαντλητικά στο δημοτικό συμβούλιο από το οποίο και εγκρίθηκε και υιοθετήθηκε ως σχέδιο της τοπικής κοινωνίας. Τώρα αυτό θα το αναλάβει κάποια επιτροπή αγνώστου σύνθεσης και προσανατολισμού.
2. Το σχέδιο μέσα από τη συζήτηση έτυχε ευρείας πολιτικής αποδοχής τόσο ανάμεσα στις δυνάμεις του δημοτικού συμβουλίου όσο και ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο, ενώ υπήρξε και ένα “δεύτερο πακέτο” μετά από τρία χρόνια το οποίο επεξεργάστηκαν οι τοπικές δυνάμεις και υιοθέτηση άλλη κυβέρνηση για να ολοκληρωθεί εκεί μια διαδικασία με χαρακτηριστικά “δημοκρατικού προγραμματισμού”. Σήμερα είναι ζητούμενο ακόμη και η στοιχειώδης πολιτική συνεννόηση μπροστά σε μια τεράστια καταστροφή.
3. Οι πολίτες διεκδίκησαν μαζικά λύσεις στα προβλήματα της ανασυγκρότησης, έγιναν μεγάλες κινητοποιήσεις και χιλιάδες φθάσαμε με κάθε μέσο στην Αθήνα διαδηλώνοντας. Σήμερα επιχειρείται η εξαφάνιση του λαϊκού παράγοντα με κάθε μέσο και η λέξη κινητοποίηση προκαλεί “αλλεργία”.
4. Ολες οι ενέργειες χρηματοδοτήθηκαν από το κράτος και προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης με την ενεργό συμμετοχή κρατικών φορέων που ανέλαβαν επί μέρους έργα. Σήμερα από τις πρώτες δηλώσεις είναι εμφανής η πρόθεση ανάθεσης κρίσιμων έργων όπως αυτό της αναδάσωσης σε ιδιώτες γεγονός που ήδη συναντά τις ενστάσεις ειδικών επιστημόνων καθώς η αναδάσωση θα πρέπει να υπακούει σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο των δασικών υπηρεσιών.
Συμπερασματικά και επειδή ακούγονται και γράφονται πολλά περί “ανασυγκρότησης” ως “εθνικού” μάλιστα στόχου, είναι απολύτως φανερό ότι δεν υπάρχει καμία σχέση με την επιτυχημένη (και εκ του αποτελέσματος) ανασυγκρότηση της Καλαμάτας και τα πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν. Οπως δεν έχει και καμία σχέση η σημερινή αντίληψη του Σταύρου Μπένου με τις αντιλήψεις του εκείνη την εποχή. Ο οποίος απέκτησε τη φήμη αξιοποιώντας στο έπακρο την “αγελάδα” του κράτους και τις (πέραν του θεσμικού πλαισίου) χρηματοδοτήσεις της προκειμένου να γίνει (προσεισμικά) δήμος-πρότυπο, εδώ και χρόνια όμως αντιμετωπίζει ως “κακό” το κράτος και είναι θιασώτης της ιδιωτικής πρωτοβουλίας όχι μόνον ιδεολογικά αλλά και στο πεδίο.
Αυτό είναι και η εξήγηση για όσους “πέφτουν από τα σύννεφα” ενθυμούμενοι τις παλιές διαχωριστικές γραμμές: Η πολιτική δεξαμενή του νεοφιλελευθερισμού (που εκτείνεται από το “φαιό” μέχρι το ξεθωριασμένο “πράσινο” του πολιτικού φάσματος) μπορεί να τροφοδοτεί με πρόσωπα (και ψήφους) τη Νέα Δημοκρατία ακόμη και σε εποχές που οι “επιδόσεις” της είναι κάτω από τη βάση. Και συναντιέται πολλές φορές με τις φιλοδοξίες παραγόντων που έχοντας ολοκληρώσει τον πολιτικό τους κύκλο διεκδικούν ρόλο στο “εθνικό γίγνεσθαι”. Καμία έκπληξη, το ζήτημα (και το ζητούμενο) είναι η απάντηση της αριστεράς σε όλα τα επίπεδα…
*Ανάρτηση στο facebook
independentnews