Δανάη Κολτσίδα: Από αυτή την πανδημία πρέπει να βγούμε όλοι μαζί

Posted on 30 Οκτωβρίου, 2020, 10:44 πμ
8 secs

Κάθισα χθες -μη με ρωτάτε από τι είδους διαστροφή- και είδα το βίντεο με τον τραγουδιστή που “αναλύει” τα του κορονοϊού.

Δεν θα πω τίποτα για τις αντιεπιστημονικές μπούρδες που λέει. Θα μείνω μόνο σε μια κοινωνική άποψη που εκφράζει κάποια στιγμή και που, δυστυχώς, φοβάμαι ότι θα γίνει κυρίαρχη όσο η εύλογη κόπωση από τους τόσους μήνες αποστασιοποίησης συσσωρεύεται και ψυχολογικά και οικονομικά.

Είπε λοιπόν ότι “και εν πάση περιπτώσει, αφού το μεγαλύτερο μέρος όσων πεθαίνουν από κορονοϊό είναι ευάλωτοι, γιατί δεν κάθονται ΑΥΤΟΙ σπίτι τους, για να συνεχίσουμε οι υπόλοιποι τη ζωή μας;”.

Αυτό λοιπόν είναι κάτι που περισσότερο ή λιγότερο ανοιχτά λέγεται από πολλές πλευρές. Εμμέσως, πλην σαφώς, “ζυμώνεται” στην κοινή γνώμη και με τις προτάσεις που πέφτουν στο τραπέζι περί ειδικών μέτρων απαγόρευσης κυκλοφορίας για τους άνω των 65.

Δεν θα κουραστώ να λέω ότι η εικόνα που έχουμε ως προς το ποιος είναι ευάλωτος είναι τελείως λάθος .
Δεν είναι μόνο οι “ηλικιωμένοι” (a propos, οι άνω των 65 ακόμα δουλεύουν, έχουν νέα παιδιά που τους χρειάζονται κοντά τους, έχουν συντρόφους ζωής και φίλους, πολλών ζουν ακόμα οι γονείς, διασκεδάζουν, αθλούνται, ταξιδεύουν, κάνουν σεξ – δεν είμαστε έναν αιώνα πριν με προσδόκιμο ζωής τα 60 για να είναι οι άνω των 65 “απόμαχοι της ζωής”).
Δεν είναι μόνο αυτοί που έχουν κάποιο φοβερό και τρομερό “υποκείμενο νόσημα” που (σύμφωνα με κάποιους) έτσι κι αλλιώς θα πέθαιναν – μιλάμε (και) για νοσήματα όπως ο διαβήτης ή το άσθμα, που στη σύγχρονη εποχή δεν σκοτώνουν κανέναν και οι πάσχοντες ζουν μια μακρά, φυσιολογική ζωή. (Που και στα σοβαρά νοσήματα, ποιος είναι αυτός που θα αποφασίσει ότι “ήρθε η ώρα” του άλλου, αν δεν έχει σωθεί το λάδι στο καντηλάκι του, που λένε κι οι γιαγιάδες μας;).

Ευάλωτοι είναι και ένα σωρό άνθρωποι που προσωρινά βρίσκονται σε κάποιου βαθμού ανοσοκαταστολή – ακόμα και εκείνοι που για κάτι όλως ελαφρύ χρειάζεται να κάνουν μια θεραπεία κάποιων μηνών με κορτιζόνη, ένα φάρμακο που χορηγείται για άπειρους λόγους – και μπορεί κατά τα άλλα να είναι νεότατοι και υγιέστατοι.
Ευάλωτοι είναι, εμμέσως, και όλοι όσοι ζουν με κάποιον από τις παραπάνω κατηγορίες, γιατί είναι αναγκασμένοι να προσέχουν μην κολλήσουν, για να μην μεταφέρουν τον ιό στον άνθρωπό τους, που θα τον σκοτώσει.
Ευάλωτοι τέλος είναι δυνάμει και όλοι όσοι σήμερα το αγνοούν, αλλά αύριο το πρωί – “να χτυπήσω ξύλο” – θα ξυπνήσουν για να ανακαλύψουν ότι τελικά δεν ήταν τόσο νέοι και τόσο υγιείς όσο νόμιζαν.

Εκτός από ψευδής, όμως, και γεμάτη αυταπάτες περί της ευαλωτότητας, η αντίληψη που πιέζει για διαχωρισμό ευάλωτων και μη είναι βαθιά φασιστική.
Σπρώχνει πολύ μεγάλες μερίδες του πληθυσμού – πολύ μεγαλύτερες από όσες φανταζόμαστε – σε έναν κοινωνικό καιάδα, σε μια απομόνωση διαρκείας, προκειμένου “οι υπόλοιποι” – ποιοι είναι αλήθεια αυτοί; – να συνεχίσουν τη ζωή τους.

Από αυτή την πανδημία πρέπει να βγούμε όλοι μαζί, όχι αφήνοντας τους μισούς πίσω. Οι θυσίες που κάνουμε είναι η απόδειξη της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης και της κοινωνικής μας συνείδησης.
(Κι από εκεί και πέρα, προφανώς διεκδικούμε ό,τι χρειάζεται, για να πληγούν οι ζωές μας όσο γίνεται λιγότερο – είτε πρόκειται για υποδομές στην υγεία, στις μεταφορές κ.λπ., είτε πρόκειται για άμεση οικονομική στήριξη όσων κλάδων υφίστανται συνέπειες).

 

*Η Δανάη Κολτσίδα είναι Νομικός, Πολιτική επιστήμονας – Διευθύντρια του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς

**Το κείμενο από τη σελίδα της στο facebook με αφορμή το απαράδεκτο βίντεο του τραγουδιστή Γρηγόρη Πετράκου που ξεσήκωσε σάλο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

...