«Η στήριξη της πολιτείας απέναντι μας είναι μηδενική και με τάση εκδικητικής αδιαφορίας. Όταν γίνονται μαραθώνιοι για τους καλλιτέχνες, σημαίνει ότι υπάρχει πολιτικό πρόβλημα» λέει ο Γιάννης Κότσιρας μιλώντας στο tvxs.gr με αφορμή τον διαδικτυακό τηλεμαραθώνιο Αλληλεγγύης στους εργαζόμενους του πολιτισμού που διοργανώνουν η «Αλληλεγγύη για Όλους» και το Ταμείο Αλληλοβοήθειας του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών αυτή την Κυριακή.

Ο Γιάννης Κότσιρας υπογραμμίζει ότι το δεύτερο lock down ήταν καθαρά ευθύνη της πολιτείας και συνεχίζει να πλήττει το μεγάλο μέρος της κοινωνίας. «Αυτές οι καταστάσεις φέρνουν απελπισία και η απελπισία οδηγεί στη βία. Οι καλλιτέχνες έχουμε αντιδράσει πολιτισμένα, αλλά όταν αρχίζεις να χάνεις το σπίτι σου και να ζεις με δανεικά, εύκολα αλλάζει αυτό». Τονίζει μάλιστα ότι καμία από τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών δεν έχει καταφέρει μια αλλαγή στο ήθος της κοινωνίας μας.

Τον τηλεμαραθώνιο με το σύνθημα «Δίπλα σου από μακριά» που θα πραγματοποιηθεί στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο, Κυριακή στις 18.00,  μπορείτε να παρακολουθήσετε ζωντανά και από το tvxs.gr που είναι χορηγός επικοινωνίας.

Συμμετέχουν μεταξύ άλλων εκτός από τον Γ. Κότσιρα, οι Βελεσιώτου, Βενετσάνου, Βιτάλη, Ιωαννίδης, Γλυκερία, Δεληβοριάς, Ιωάννου, Κορκολής, Θεοδωρόπουλος, Καλδάρας, Καραμουρατίδης, Κιτσοπούλου, Κωχ, Μυστακίδης, Νταλάρας, Πιατάς, Περλέγκας, Πουλικάκος, Σάττι, Χατζήσοφιά, Χρηστίδου κ.α.

Ο κλάδος των εργαζόμενων στον πολιτισμό, είναι ο πιο πληττόμενος σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Περιγράψτε μας την κατάσταση.

O χώρος των εργαζομένων στον πολιτισμό, είναι σε πολύ άσχημη κατάσταση. Μιλάμε για ανθρωπιστική κρίση στον χώρο μας και όχι μόνο Αυτές οι καταστάσεις φέρνουν απελπισία και η απελπισία οδηγεί στη βία. Πραγματικά, δεν ξέρω πως θα αλλάξει αυτό. Αισθανόμαστε ότι δεν υπάρχει αύριο…. Έχουμε μηδενική στήριξη από την πολιτεία και με τάση εκδικητικής αδιαφορίας.

Η πολιτεία έχει ανακοινώσει ότι έχουν δοθεί κονδύλια στον πολιτισμό. Ανακουφίστηκαν κάποιες ομάδες συναδέλφων σας;

Κοιτάξτε, από τα στατιστικά που έχω διαβάσει έχω μάθει ότι από τις 140 χιλιάδες εργαζομένων, έχουν βοηθηθεί περίπου οι 20.000. Και αυτά τα χρήματα που έχουν δοθεί, τα θεωρώ φιλοδώρημα, όχι μόνο για τους καλλιτέχνες, για οποιαδήποτε ομάδα κι αν μιλούσαμε. Δεν αποζημιώνονται οι απώλειες όλων αυτών των μηνών. Η μεγάλη πλειοψηφία, έχει μείνει με μια αποζημίωση των 800 ευρώ που είχε δοθεί  στο πρώτο lock down και μέχρι σήμερα προσπαθούν να επιβιώσουν με αυτά τα χρήματα.

Είστε ακινητοποιημένοι από την αρχή της πανδημίας και εξαναγκασμένοι σε ανεργία έναν χρόνο. Πώς επιβιώνετε οι μουσικοί οι τραγουδιστές οι δημιουργοί;

Όσοι γνωρίζω είμαστε όλοι με δανεικά. Δανειζόμαστε από το κράτος,  από γνωστούς και φίλους για να τα βγάζουμε πέρα.

«Ο υπερβολικός πολιτισμός που δείχνουν οι εργαζόμενοι στον πολιτισμό, λείπει από τους πολιτικούς»

Είπατε ότι η απελπισία οδηγεί σε βία. Είστε ένας κλάδος όμως που δεν καταφεύγετε στη βία, οι καλλιτέχνες μετουσιώνουν ό,τι επιθετικό σε δημιουργία.

Ξεχνάμε ότι πέραν από καλλιτέχνες είναι άνθρωποι που τους πετάνε από τα σπίτια τους, χάνουν σπίτια, έχουν παιδιά που πεινάνε. Θέλω να πω ότι μέχρι στιγμής, οι καλλιτέχνες απέναντι στην απραξία της κυβέρνησης έχουν φερθεί εξαιρετικά πολιτισμένα, αλλά εντέλει αυτό δεν έχει αποτέλεσμα. Ο υπερβολικός πολιτισμός που δείχνουν οι εργαζόμενοι στον πολιτισμό, λείπει από τους πολιτικούς. Εκεί θα υπάρξει ζήτημα

Στον διαδικτυακό μαραθώνιο εκτός συμμετέχετε πολλοί γνωστοί και αγαπητοί στον κόσμο καλλιτέχνες.  Πως θα απευθυνόσασταν στους συμπολίτες μας ώστε να συνδράμει όποιος μπορεί σε αυτή την προσπάθεια;

Μπορεί να μιλάμε σήμερα για τους καλλιτέχνες, αλλά η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας, ταλαιπωρείται ιδιαίτερα. Δεν θα ήταν σωστό να πείσουμε ότι μια κοινωνική ομάδα υποφέρει περισσότερο από μια άλλη. Όλοι υποφέρουμε το ίδιο. Απλά αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι οι καλλιτέχνες, προσπαθούν ακόμα να προσφέρουν μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα και την τηλεόραση,  στιγμές παρηγοριάς και να ελαφρύνουν τον πόνο. Υπό αυτή την έννοια, χρειάζονται τη στήριξη όλων. Είναι ένα κομμάτι εργαζόμενων που μπαίνουν στα σπίτια μας πάντα για καλό και τώρα μας έχουν ανάγκη.

Τι σημαίνει το γεγονός ότι αναγκάζονται να αναλάβουν πρωτοβουλία άλλες ομάδες, όπως η «Αλληλεγγύη για όλους» και ο ΣΕΗ (Σύλλογος Ελλήνων Ηθοποιών) σε αυτή την περίπτωση, για να υποστηρίξουν τους πληττόμενες ομάδες, ενώ είναι υποχρέωση της πολιτείας αυτό;

Οι εργαζόμενοι του πολιτισμού, ποτέ δεν είχαν καλή σχέση με αυτό που λέμε κράτος. Και μόνο αυτό που λέτε, ότι υπάρχει ανάγκη δημιουργίας τηλεμαραθώνιων και συναυλιών για τη στήριξη μιας οποιασδήποτε κοινωνικής ομάδας, είναι η τρανή απόδειξη ότι κάπου υπάρχει πολιτικό ζήτημα. Δεν είμαι από αυτούς που θα πω «να πέσει η κυβέρνηση η άχρηστη!». Όχι. Έχουμε συγκεκριμένα προβλήματα, σε συγκεκριμένους τομείς. Ένας από τους βασικότερους είναι ο πολιτισμός. Επίσης η Υγεία και η Παιδεία. Αυτοί οι τομείς υποφέρουν και πρέπει να στηριχτούν.

Ως πολίτης μιλώντας, πώς σχολιάζετε τις πολιτικές της κυβέρνησης στην Παιδεία και την Υγεία;

Στην Παιδεία υπάρχει σοβαρό θέμα. Ενώ τα σημάδια τα είδαμε από τον Φλεβάρη, μετά το πρώτο lock down, η πολιτεία επαναπαύθηκε και εμείς ως πολίτες, γιατί η επίσημη δήλωση του πρωθυπουργού μας ήταν ότι νικήσαμε τον κορονοϊό. Έπρεπε να έρθει ο Οκτώβριος για να θυμηθούν, ότι έπρεπε να πάρουν μέτρα για την Παιδεία, για την Υγεία και για όλους τους τομείς. Αυτό δείχνει απραξία και αδιαφορία. Δεν προσλήφθηκαν οι δάσκαλοι που θα έπρεπε, δεν ήταν το σύστημα προετοιμασμένο για την τηλε-εκπαίδευση όπως θα έπρεπε, δεν προβλέφθηκαν οι αίθουσες, ενώ υπήρχε χρόνος και δυνατότητες και δεν ήταν τόσο θέμα κόστους, όσο σοβαρής και υπεύθυνης προετοιμασίας.

«Αντιμετώπισαν τις προειδοποιήσεις των επιστημόνων για ενδεχόμενο δεύτερο κύμα, με μόνιμες διακοπές το καλοκαίρι»

Ο Φοίβος Δεληβοριάς, μας είπε σε προηγούμενη συνέντευξη ότι οι καλλιτέχνες πληρώνετε την συνολικότερη κακή διαχείριση της πολιτείας σχετικά με την πανδημία. Συμφωνείτε;

Ακριβώς αυτό συμβαίνει, αλλά δεν το εστιάζω μόνο στους καλλιτέχνες. Το δεύτερο lock down ήρθε καθαρά με ευθύνη της κυβέρνησης. Είναι δεδομένο. Και δεν την πληρώσαμε μόνο εμείς. Σαφέστατα όλη η Ευρώπη βάλλεται από τον ιό, το θέμα είναι όμως πως αντιμετωπίζεις τις καταστάσεις. Όταν αντιμετωπίζεις τις μόνιμες προειδοποιήσεις των επιστημόνων για ενδεχόμενο δεύτερο κύμα, με μόνιμες διακοπές το καλοκαίρι και μπανάκια δεξιά κι αριστερά, αρχίζεις και καταλαβαίνεις ότι δεν υπάρχει σοβαρότητα, αλλά μόνο μια επικοινωνιακή διάθεση, να μοιάζουμε σοβαροί αλλά στο βάθος να προσπαθούμε να εξυπηρετήσουμε τα προσωπικά συμφέροντα του καθενός. Αυτό συμβαίνει.

Η βόρεια Ελλάδα είναι κόκκινη ζώνη, οι υγειονομικοί εκπέμπουν sos, παραλύουν ολόκληρα νοσοκομεία λόγω έλλειψη προσωπικού και κλινών ΜΕΘ. Σε αυτό το περιβάλλον, κάποιοι υποστηρίζουν ότι είναι πολυτέλεια να ασχολούμαστε με το πόσο πλήττονται συγκεκριμένοι κλάδοι όπως ο δικός σας για παράδειγμα. Τι απαντάτε;

Ο τελευταίος κρίκος της αλυσίδας είναι και ήταν πάντα ο πολιτισμός. Πάντα υπήρχε αυτή η θεωρία. Αν το δεις εξ’ αποστάσεως μπορεί να πεις: ο πολιτισμός είναι πολυτέλεια. Εγώ το πάω παρακάτω και λέω: και η εστίαση πολυτέλεια είναι, όλοι μπορούμε να φτιάξουμε φαγητό σπίτι μας. Και τα δικαστήρια είναι, μπορούμε να τα πάμε πιο μετά. Όλα πολυτέλεια είναι, όταν όλα γίνονται με σκοπό να μην κουραστούν οι πολιτικοί λίγο παραπάνω.

Η χώρα μας είναι σε παρατεταμένη περίοδο κρίσης. Η πανδημία την βρήκε σε φάση που προσπαθούσε να επουλώσει πληγές της προηγούμενης κρίσης. Πως βλέπετε την κατάσταση πολιτικά αλλά και κοινωνικά, παρατηρώντας τους συμπολίτες μας;

Εγώ πιστεύω ότι γενικότερα, η πολιτική έχει χάσει την αξιοπιστία της και τον σεβασμό της. Είναι πολλά χρόνια αυτό. Καμία από τις κυβερνήσεις και των τελευταίων χρόνων δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, όλες εκμεταλλεύτηκαν την αγωνία και την ελπίδα του πολίτη που την χρησιμοποίησαν για να βγουν στην εξουσία και την πέταξαν στο καλάθι με τα άχρηστα. Πιστεύω ότι χρειαζόμαστε καινούρια πρόσωπα, με καινούριες ιδέες και χωρίς προσωπικά διαπλεκόμενα συμφέροντα που κυβερνούν τη χώρα εδώ και αρκετά χρόνια. Και οι τρεις τελευταίες κυβερνήσεις, δεν έφεραν καμιά αλλαγή  στο ήθος. Εκεί υπάρχει το ζήτημα. Οι πολιτικοί παίρνοντας τις ψήφους του κόσμου ξεχνούν συχνά τι σημαίνει αιρετός. Αν δεν αλλάξει κάτι θα έχουμε πολύ άσχημα ξεμπερδέματα.