Οι καθημερινές αποκαλύψεις που σχετίζονται με τις απευθείας αναθέσεις, χωρίς επαρκή στοιχεία διαφάνειας, από τη Γραμματεία Αντεγκληματικής Πολιτικής προσθέτουν ακόμα ένα πέπλο ομίχλης σε μία από τις πιο σκοτεινές περιπτώσεις αυτής της κυβέρνησης.

Τον περασμένο Απρίλιο μια αντιπροσωπεία του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών επισκέφτηκε τη γενική γραμματέα Αντεγκληματικής Πολιτικής Σοφία Νικολάου θέτοντάς της ζητήματα σχετιζόμενα με την ανάγκη αποσυμφόρησης των φυλακών εν μέσω (του πρώτου κύματος τότε) της πανδημίας.

Η συνάντηση, ανέφερε το ρεπορτάζ, έγινε σε ήπιο κλίμα. Η Νικολάου αποδέχτηκε ότι «αποτελεί κατοχυρωμένο δικαίωμα κάθε κρατούμενου στη χώρα μας να απολαμβάνει ασφάλεια και ανθρώπινες συνθήκες υγιεινής στα καταστήματα κράτησης» και προανήγγειλε τις αμέσως επόμενες ημέρες Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) σχετική με την αποσυμφόρηση.

Την ΠΝΠ αυτή μάταια την περιμέναμε μέρα με τη μέρα οι συντάκτες του δικαστικού ρεπορτάζ, καίτοι οι διαρροές βεβαίωναν ότι ήταν ήδη έτοιμη και απέμενε απλά η κατάθεσή της. Καθώς γινόταν φανερό, όσο περνούσαν οι μέρες, ότι δεν θα υπάρξει καμία ΠΝΠ, στο μυαλό των περισσότερων δημιουργήθηκε εύλογα μια ιδέα: το πάγωμα και τελικά η ακύρωσή της αποτέλεσε εντολή των ανώτατων κλιμακίων της κυβέρνησης -του προϊστάμενου της γραμματέως υπουργού Προστασίας Του Πολίτη ή και ακόμα ψηλότερα.

Τότε, ακόμα, δεν είχαμε πραγματικά συναντηθεί με την περίπτωση της Σοφίας Νικολάου. Χρειάστηκε η υπόθεση του κρατούμενου Βασ. Δημάκη, που πρώτα μεταφέρθηκε εκδικητικά στις φυλακές Γρεβενών, επειδή -όπως κατήγγειλε ο ίδιος σε όλους τους τόνους- συμμετείχε σε κινητοποίηση για την αποσυμφόρηση των φυλακών, και μετά, παρά την πολυήμερη απεργία πείνας του, αντιμετώπιζε την αναλγησία της Νικολάου, η οποία καθυστερούσε χαρακτηριστικά την επιστροφή του στον Κορυδαλλό ώστε να συνεχίσει τις σπουδές του και εξέδιδε μια σειρά ανακοινώσεων των οποίων η αναισθησία προκαλούσε δυσφορία σε όσους τις διάβαζαν.

Ακολούθησαν μια σειρά γεγονότα που μετέτρεψαν τη Νικολάου σε μία από τις πιο ενδεικτικές περιπτώσεις του χαρακτήρα αυτής της κυβέρνησης, που συνδυάζει την ακραία σκληρότητα απέναντι στην κοινωνία με την ακραία επιείκεια απέναντι στον εαυτό της, και όλα αυτά συνοδευόμενα από μπίζνες.

Αφού πρώτα ανακοίνωσε στις 18 Μαΐου την «άρση των μέτρων αποσυμφόρησης των φυλακών», η πρωτοτυπία της οποίας έγκειται στο ότι τα μέτρα αυτά ουδέποτε είχαν παρθεί, τον Ιούλιο «πιάστηκε» να ετοιμάζει υπηρεσιακές (sic) διακοπές λουξ στην Κω μαζί με όλη της τη συνοδεία.

Συγκεκριμένα, με έγκριση του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, η γραμματέας ετοιμαζόταν να μεταβεί με ελικόπτερο στο όμορφο αυτό νησί του νοτιοανατολικού Αιγαίου και να παραμείνει εκεί από τις 6 έως τις 15 Αυγούστου συνοδευόμενη από άνδρες της προσωπικής της ασφάλειας, με συνολικό κόστος για τον κρατικό προϋπολογισμό 8.000 ευρώ.  Όλα αυτά προκειμένου να «επιθεωρήσει τις φυλακές Κω» και να συναντηθεί με δεσμοφύλακες.

Αμέσως μετά την αποκάλυψη του αρκετά θεαματικού υπηρεσιακού ταξιδιού από τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Π. Πολάκη, η Νικολάου έσπευσε να παρουσιάσει μεταγενέστερο έγγραφο, σύμφωνα με το οποίο μόνο οι τρεις μέρες παρουσίας της στο νησί θα πληρώνονταν από τον κρατικό προϋπολογισμό και οι υπόλοιπες θα ήταν με δικές της δαπάνες.

Στη διαδοχή αυταρχισμού και αμφιλεγόμενης οικονομικής διαχείρισης σειρά πήρε η περίπτωση του γνωστού από την παρουσία του στον αντιεξουσιαστικό πολιτικό χώρο Κώστα Σακκά, ο οποίος τον Νοέμβριο οδηγήθηκε στις φυλακές Νιγρίτας για «υγειονομικούς λόγους» (μια πραγματικά εντυπωσιακή εξήγηση, δεδομένου ότι η μεταγωγή έγινε από μια «καθαρή» φυλακή σε μία άλλη που βρίσκεται στον νομό που εκείνη τη στιγμή ήταν ο πιο χτυπημένος από κορωνοϊό στη χώρα), μεσυνέπεια να αδυνατεί να παρακολουθήσει τις σπουδές του, αλλά και να ολοκληρώσει την πρακτική του στο ΙΕΚ όπου φοιτούσε, πριν περάσει μέσω πανελλαδικών στη Γεωπονική Σχολή.

Αυτή τη φορά η απεργία πείνας του Κ. Σακκά κράτησε λιγότερες μέρες, πιθανώς επειδή η Νικολάου φοβήθηκε μια δεύτερη συνεχόμενη αρνητική δημοσιότητα σχετιζόμενη με παραβιάσεις των δικαιωμάτων των κρατουμένων.

Η αδράνεια -επιεικώς- της Γραμματείας Αντεγκληματικής Πολιτικής και της κυβέρνησης αναφορικά με την αποσυμφόρηση των φυλακών δεν έμεινε δυστυχώς χωρίς κόστος. Δύο τουλάχιστον φυλακές, της Λάρισας και των Διαβατών, εμφάνισαν δεκάδες κρούσματα κορωνοϊού η κάθε μία, χωρίς, δυστυχώς, να αποφευχθούν και περιπτώσεις κρατούμενων που έχασαν τη ζωή τους.

Τελευταίο κρούσμα λουδοβίκειου αυταρχισμού η επιμονή της γενικής γραμματέως Αντεγκληματικής Πολιτικής να παραπεμφθούν σε δίκη δύο άνθρωποι επειδή πέταξαν τρικάκια (!) έξω από το δικηγορικό της γραφείο, την ώρα μάλιστα που έλειπε. Τα τρικάκια έγραφαν «Οι ζωές των κρατούμενων μετράνε» -ένα σύνθημα προφανέστατα εμπνευσμένο από το κίνημα Black Lives Matter για τις ζωές των Αφροαμερικανών στις ΗΠΑ.

Η Νικολάου σχολίασε για τον ακτιβισμό αυτό ότι «δεν τρομοκρατείται» -κάτι απολύτως λογικό, αφού η κίνηση δεν είχε απολύτως τίποτε τρομοκρατικό. Ωστόσο επέμεινε να οδηγηθούν σε δίκη οι δύο άνθρωποι με την κατηγορία της «εξύβρισης». Το δικαστήριο αθώωσε τους δύο ανθρώπους για τα τρικάκια και επιφυλάχθηκε να επανεξετάσει το ζήτημα της εξύβρισης απαιτώντας από τη Νικολάου να παρουσιαστεί στο δικαστήριο, δεδομένου ότι η κατάθεσή της στην αστυνομία αντιφάσκει με τις δημόσιες δηλώσεις της.

Το πραγματικό ερώτημα είναι: Πόσο ασφαλείς απέναντι στο έγκλημα μπορούμε να νιώθουμε οι πολίτες μιας χώρας στην οποία η αντιμετώπισή του έχει ανατεθεί σε μία γυναίκα η οποία μπερδεύει το έγκλημα με την ελευθερία της έκφρασης;

Η απευθείας ανάθεση, της ανύπαρκτης εταιρείας, ω αριστεία!

Στα 2 εκατομμύρια ευρώ οι προμήθειες υπερτιμολογημένων μασκών και γαντιών, που έχουν ανατεθεί χωρίς διαγωνισμούς σε εταιρείες πώλησης αμορτισέρ και οργάνωσης συνεδρίων

Όταν δεν αντιμετωπίζει τους κρατούμενους με το θατσερικό δόγμα περί «εγκληματιών που πληρώνουν τις επιλογές τους», η Σοφία Νικολάου εξασκείται σε αυτό που δείχνει να είναι το αγαπημένο της χόμπι: τις απευθείας αναθέσεις. Για την ώρα το φως της δημοσιότητας έχουν δει, ούτε λίγο ούτε πολύ, ένδεκα (!) τέτοιες, οι οποίες ακουμπούν τα 2 εκατ. ευρώ σε συνολικό κόστος, ενώ πολλές από αυτές αφήνουν μεγάλες σκιές υπερτιμολογήσεων και άλλες γεννούν χώρο για την παραγωγή ανεκδότων -τουλάχιστον όταν πάψουν να είναι επικίνδυνες για την υγεία ανθρώπων. Συγκεκριμένα:

* Τον περασμένο Μάρτιο ανέθεσε απευθείας στην ίδια μονοπρόσωπη εταιρεία (Μιχαηλίδου Μονοπρόσωπη ΙΚΕ) αρχικά την απολύμανση των φυλακών και στη συνέχεια, δέκα ημέρες μετά, την απεντόμωσή τους, με συνολικό κόστος περί τα 320.000 ευρώ.

* Η ίδια εταιρεία έλαβε απευθείας ανάθεση 180.000 ευρώ για τη νέα απολύμανση των φυλακών. Το εντυπωσιακό είναι ότι η εταιρεία αυτή, στις 11 Μαρτίου 2020, ελάχιστες μέρες πριν επιλεχθεί ως η κατάλληλη για απολυμάνσεις, αυτοπροτεινόταν ως εταιρεία που διοργανώνει συνέδρια, με εταιρικό κεφάλαιο 100 ευρώ, πριν διορατικά σκεφτεί ότι το μέλλον βρίσκεται στις απολυμάνσεις.

* Τον Απρίλιο του 2020 υπογράφει απευθείας σύμβαση κόστους 233.000 για προμήθεια ειδών καθαρισμού με την εταιρεία EX Pappa, η οποία, ω του θαύματος, ιδρύθηκε τέσσερις μέρες πριν τη σύμβαση.

* Τον ίδιο μήνα, ξανά, υπογράφει απευθείας σύμβαση αξίας 229.000 ευρώ με την αγνώστων λοιπών στοιχείων μονοπρόσωπη εταιρεία «Μαρίνος Διαμαντόπουλος» για προμήθεια 270.000 μασκών.

* Στο τέλος του ίδιου μήνα υπέγραψε σύμβαση για την προμήθεια 60.000 μασκών με εταιρεία η οποία εμπορεύεται αμορτισέρ αυτοκινήτων με το όνομα AMORTEAM. Το ποσό της σύμβασης φτάνει τα 48.000 ευρώ.

* Τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο, αντίστοιχα, υπογράφει δύο απευθείας συμβάσεις αξίας 148.000 και 145.000 η κάθε μία για την παροχή προστατευτικών μασκών και αντισηπτικών υγρών. Οι συμβάσεις αυτές υπογράφηκαν με την εταιρεία «Αφοί Μάρη και Σία», η οποία αντιστοιχεί σε… παντοπωλείο.

* Τον Νοέμβριο υπογράφει σύμβαση με την εταιρεία Γεώργιος Νικ. Πατάς για προμήθεια 9.240 ράπιντ τεστ με κόστος 147.000 ευρώ. Κόστος δηλαδή 16 ευρώ ανά τεστ, όταν η τιμή των ίδιων τεστ είναι κάτω από 3 ευρώ το ένα στη χώρα παραγωγής τους και κάτω από 2 ευρώ όταν πωλείται σε ομαδικές συσκευασίες. Και ο λόγος για τον οποίον είναι τόσο φθηνά έχει το ενδιαφέρον του: τα τεστ αυτά δεν βρίσκονται στην αναγνωρισμένη λίστα του ΠΟΥ.

* Ξανά τον Νοέμβριο απευθείας ανάθεση στην ArthroMed Plus για προμήθεια γαντιών μίας χρήσης με κόστος 146.000 ευρώ, δηλαδή τιμή 11,2 ευρώ ανά κουτί, σχεδόν διπλάσια από αυτή που μπορεί να βρει κάποιος στο  Ίντερνετ.

* Τον Δεκέμβριο νέα απευθείας σύμβαση με την εταιρεία New Optical Solutions για την παροχή γαντιών κόστους 147.000 ευρώ. Το κόστος ανά πακέτο γαντιού φθάνει τα 17,5 ευρώ, δηλαδή 100% πάνω από την τιμή με την οποία προμηθεύτηκε αντίστοιχα γάντια η Ελληνική Αστυνομία.

Όχι και άσχημος απολογισμός για τους εννέα μήνες της πανδημίας, η οποία, όπως και οι κρίσεις, φαίνεται ότι γεννάει ευκαιρίες για τους άριστους.

Πηγή: ΑΥΓΗ