ΤΟΝ ΣΤΟΧΑΣΜΟ ΣΑΣ,/ που ονειροπολεί στα μυαλά σας τα νερουλιασμένα,/ σαν λακές που παραπάχυνε/ στο λιγδιασμένο ντιβάνι γερτός,/ θα τον ερεθίζω με της καρδιάς/ το ματόβραχτο κουρέλι/ χλευασμό θα χορτάσω, θρασύς, φαρμακερός.// Στην ψυχή μου δεν έχω ούτε τρίχα λευκή,/ μηδέ γεροντίστικη τρυφεράδα έχω εγώ!/ Κεραυνώνοντας τον κόσμο/ με της φωνής μου την αλκή/ προχωρώ – λεβέντης στα χρόνια μου τα εικοσιδυό.// Τρυφερούληδες!/ Ο έρωτάς σας στα βιολιά πάνω απλώνει και λειώνει./ Στα ταμπούρλα τον απλώνει ο αψύς./ Σαν και μένα, ωστόσο, θα μπορούσατε/ τα μέσα έξω ακόμη/ να γυρίσετε, όσο να γίνετε/ χείλια μονάχα, εσείς;//

ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΔΑΣΚΑΛΕΨΩ,/ εσάς του σαλονιού τη μπατίστινη,/ της Κοινωνίας των αγγέλων/ προϊσταμένη αξιοπρεπής.// Και σας, που τα χείλια ξεφυλλίζετε ήσυχα,/ σάμπως μαγείρισσα τις σελίδες της μαγειρικής.// Αν επιθυμείτε,/ θα είμαι όλος σάρκα, παράφορος/ –κι ως ουρανός τις αποχρώσεις του που αλλοιώνει–/ αν το επιθυμείτε,/ θα είμαι αψόγως τρυφερός,/ όχι άνδρας πλέον, μα – σύννεφο με παντελόνια.// Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποια Νίκαια λουλουδιασμένη!/ Ωστόσο εγώ θε να δοξολογήσω με μανία/ κάποιους άντρες, σαν νοσοκομεία μπαγιαντισμένους,/ κάποιες γυναίκες, φθαρμένες απ’ τη χρήση/ σαν παροιμία. […]

ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ!/ Παραμερίστε!/ Ψέματα αν λέω ή αλήθεια,/ μόνο ήσυχος να μείνω δεν μπορώ./ Κοιτάχτε!/ Τ’ αστέρια ξανά/ αποκεφαλίσαν,/ στάζει αίμα ο ουρανός σαν σφαγείο!// Εϊ, σεις!/ Ουρανοί!/ Το καπέλο σας βγάλτε!/ Περνάω εγώ!/ Ησυχία μουλωχτή.// Το σύμπαν κοιμάται,/ ακουμπώντας στο μπράτσο/ το πελώριο αφτί/ κατάστικτο απ’ τα τσιμπούρια των άστρων. Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι (7 Ιουλίου 1893 – 14 Απριλίου 1930) μτφρ: Πέτρος Ανταίος


 Ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι γράφει στη μούσα της Ρωσικής Πρωτοπορίας Λίλια Μπρικ

 

Μόσχα 26 Οκτώβρη 1921

 

independentnews, Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι: Σύγνεφο με Παντελόνια με παντελόνια – Το Γράμμα, INDEPENDENTNEWS

 

Αγαπητό μου, καλό μου, αγαπημένο μου, λατρεμένο μου Λίσικ!

Επωφελούμαι από την άφιξη του Βινοκούρ για να σου γράψω ένα πραγματικό γράμμα. Σε έχω πεθυμήσει και σε νοσταλγώ-τόσο πολύ- που δε μπορώ να βρω ησυχία (ειδικά σήμερα!) και σκέφτομαι μονάχα εσένα. Δεν πάω πουθενά, τριγυρνάω από τη μια γωνιά στην άλλη, κοιτάζω την άδεια ντουλάπα σου, τίποτα δε μπορεί να είναι πιο θλιβερό από τη ζωή χωρίς εσένα. Μη με ξεχνάς, για το θεό, εγώ σε αγαπώ ένα εκατομμύριο φορές πιο πολύ από όλους τους άλλους μαζί. Δε μ ενδιαφέρει να βλέπω κανέναν, δεν έχω διάθεση να μιλήσω με κανέναν έξω από σένα. Η πιο ωραία μέρα της ζωής μου θα είναι εκείνη που θα έρθεις. Αγάπα με κοριτσάκι. Φρόντιζε τον εαυτό σου αγαπημένη, ξεκουράσου, γράψε αν χρειάζεσαι κάτι. Σε φιλώ, σε φιλώ, σε φιλώ, σε φιλώ, σε φιλώ, σε φιλώ, σε φιλώ, σε φιλώ, σε φιλώ, σε φιλώ, σε φιλώ, σε φιλώ, σε φιλώ, σε φιλώ, σε φιλώ, σε φιλώ και σε φιλώ.

Δικό σου

Κουτάβι (Σκυλάκι σε ζωγραφιά)

 

 

independentnews