Λίγες μέρες μετά το τραγικό τέλος του Άρη Βελουχιώτη, η μητέρα του Αγλαΐα Κλάρα έγραψε το παρακάτω ποίημα που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα “Ρούμελη” της Λαμίας.

 

ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΜΟΥ – ΣΤΟ ΚΑΜΑΡΙ ΜΟΥ

Άρη μου, Άρη, Άρη μου, παιδί μου παλληκάρι
Σε ράχες ήσουν σε βουνά, το κάλεσε η ανάγκη
Αλοίμονο: ο στόνος μου τόσο μακριά δε φτάνει

Κι αν σε καλούν οι στεναγμοί κι αν σε καλούν οι θρήνοι
Εσύ κοιμάσαι αξύπνητος στο φως και στη γαλήνη

Αχ! Συ διαβάτη της ζωής! Πανέμμορφε διαβάτη!
να ξαναρθής εδώ στη γη, δε θαύρης μονοπάτι

Άρη μου! Γιατί άφησες τη δόλια σου μανούλα
το δύστυχο πατέρα σου να κλαίμ’ όλη μερούλα;

Λαμία – Ιούλιος 1945 

Από το Θεατρικό έργο «Αρης» της Σοφίας Αδαμίδου, σε σκηνοθεσία Βασίλη Μπισμπίκη. Συντελεστές Σκηνοθεσία: Βασίλης Μπισμπίκης Κείμενο: Σοφία Αδαμίδου Ερμηνεία: Τάσος Σωτηράκης